Recensie Den skyldige

Zo strak en minimalistisch als Den skyldige zie je telefoonthrillers zelden (vier sterren)

Den skyldige is óók het portret van een politieman die worstelt met het puin in zijn leven.

Den skyldige Beeld Filmstill

Agent Asger Holm is niet op zijn plek, in de alarmcentrale van de Kopenhaagse politie. Hij vindt het duidelijk knap lastig om een headset te dragen in plaats van een pistool. Hij zal wel moeten, nu hij vanwege zijn betrokkenheid bij een geweldsincident van de straat naar de meldkamer is overgeheveld, in afwachting van het tegen hem aangespannen proces.

Ironisch, dat de Deense thriller Den skyldige (The Guilty) hem in deze functie met een zaak belast die geen woorden, maar daden lijkt te verlangen. Vlak voordat zijn avonddienst erop zit, krijgt Asger (Jakob Cedergren) ene Iben (Jessica Dinnage) aan de lijn, die doet alsof ze met haar dochtertje belt maar laat doorschemeren dat ze is ontvoerd. Wat kan Asger doen, met slechts een telefoon en computer tot zijn beschikking?

De meeste films zouden vervolgens verwoed schakelen tussen Asger en Iben, maar debuterend schrijver en regisseur Gustav Möller en co-scenarist Emil Nygaard Albertsen hebben zichzelf drastisch beperkt. Den skyldige, op het laatste IFFR bekroond met de publieksprijs en de prijs van de jongerenjury, speelt zich af in real time. Bovendien sluit de film zichzelf op in de meldkamer, waar Asger alles op alles zet om Iben te redden. Acteur Jakob Cedergren, is als Asger mismoedig, gelaten én explosief; terwijl hij steeds beter beseft wat er met Iben aan de hand is, móet je naar hem kijken.


Thriller; Den skyldige; Regie Gustav Möller
Met Jakob Cedergren, Jessica Dinnage, Omar Shargawi, Johan Olsen, Jacob Lohmann, Katinka Evers-Jahnsen.
85 min, in 34 zalen.

The Guilty is bepaald niet de eerste blijf-aan-de-lijn-film. Denk aan bijvoorbeeld Locke (2013), The Call (2013), Cellular (2004) en Phone Booth (2002). Je treft ze echter zelden zo strak en minimalistisch aan. Geen moment wijkt Jasper Spannings camera van Asgers zijde, vrijwel constant staat hij gericht op diens getergde gelaat.

Alleen op de soundtrack, uitgekiend ontworpen door Oskar Skriver, is de wereld van Den skyldige groter dan de alarmcentrale. Wanneer Asger met Iben belt, klinkt op de achtergrond het gerammel van het busje waarin ze vastzit en het ruisen van de snelweg. Wat gebeurt er allemaal? Kunnen we vertrouwen op wat we horen? En dan steeds weer die verstikkende stiltes, als de verbinding wordt verbroken en Asger machteloos achterblijft.

Het is vooral deze dynamiek, tussen wat je ziet en wat je hoort, die Den skyldige zo spannend maakt. Want wat zijn de consequenties van de soms extreme adviezen die Asger Iben geeft? Van een afstand de daadkrachtige agent uithangen, zonder dat je fysiek kunt ingrijpen en zonder dat je de situatie kunt overzien: Asger zal het bezuren.

Zodoende blijkt Den skyldige niet alleen een buitengewoon effectieve thriller, maar ook nog eens het portret van een man die worstelt met het puin in zijn leven. En dat alles in 80 enerverende minuten, in dat ene, troosteloze decor. 

Waarom is Deense cinema zo goed? ‘We hebben een traditie. Carl Dreyer, Lars von Trier – dat zijn helden, cineasten die jonge mensen blijven inspireren. ’ Lees hier het interview met regisseur Gustav Möller over zijn speelfilmdebuut Den skyldige en de Deense film.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.