filmrecensie Anna

Zo mogelijk nog erger dan het pseudo-feminisme in Anna is de futloze absurditeit van het geheel ★☆☆☆☆

Sasha Luss als Anna. Beeld filmbeeld

Moskou, begin jaren negentig. Of eind jaren tachtig. Of toch later - in het amechtig heen en weer springende spionagevehikel Anna weet je het soms niet meer. De beeldschone Anna (een expressie-arme rol van topmodel Sasha Luss) wordt door een prestigieus Frans modellenbureau ingelijfd, vervolgens door KGB-bazin Olga (Helen Mirren, deerniswekkend) tot koelbloedige killer opgeleid en dan weer binnengesleept door CIA-agent Lenny (Cillian Murphy, bloedeloos). Of misschien is het helemaal andersom. Doet er ook niet toe, in deze naar zelfparodie smakende nakomeling van Bessons eigen La femme Nikita (1990). 

Een flinterdun laagje pseudo-feminisme biedt onvoldoende camouflage voor de geweld- en seksfantasieën die Besson op zijn heldin loslaat. Zo mogelijk nog erger is de futloze, gemakzuchtige absurditeit van het geheel: Russische junks die al in 1987 over een laptop met internet beschikken? De KGB die, in tegenstelling tot het Russische voetvolk, Engels als voertaal heeft?

Anna

★☆☆☆☆

Actie

Regie Luc Besson.

Met Sasha Luss, Helen Mirren, Cillian Murphy, Luke Evans, Lera Abova.

119 min., in 77 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden