Zo klinkt de concurrentie in de tweede halve finale van het songfestival

De Volkskrant beluistert en beoordeelt alle liedjes uit de tweede halve finale van het Songfestival. Het wordt een makkie voor Nederland.

De Nederlandse inzending, OG3NE, tijdens de repetitie voor de tweede halve finale. Beeld anp

1. Servië: Tijana Bogicevic - In Too Deep

De eerste 30 seconden van de Servische inzending zijn veelbelovend. We bouwen misschien op naar iets groots, episch en extatisch. Maar baf! Daar slaan de haren aan het wapperen en blijkt het toch gewoon weer te gaan om de aloude songfestivalcombinatie windmachine plus vredesduif, het genre dat ook dit jaar weer goed vertegenwoordigd is. In de coupletten horen we hier en daar Katy Perry - zij het ergens opgeduikeld in de krochten van Spotify in de playlist 'Niet Uitbrengen SVP Want Slaapverwekkend'.

Cijfer: 6,5

2. Oostenrijk: Nathan Trent - Running on Air

Supercatchy niets-aan-de-hand-deuntje van de Oostenrijkse Nathan Trent. Lekker ritmische gitaartjes en moeiteloze, vrolijke zang. Gewoon, een prima singer-songwriterlied zoals er 1.300 in een dozijn gaan. Een soort Jason Mraz, alleen dan echt geen zak aan, maar wel catchy. Snapt u? Nathan Trent schrijft sinds zijn 11de zijn eigen liedjes en dat hoor je. Of misschien ook niet, je weet het gewoon niet.

Cijfer: 7

3. Macedonië: Jana Burceska - Dance Alone

Je kunt wel horen dat dit lied gebrouwen is in de keuken waar ook wereldsterren als Mary J. Blige, Miley Cyrus en Lady Gaga hun waren haalden. Maar Dance Alone ontbeert het tempo en energie om te beklijven. Zo wordt vanzelf bewaarheid wat Jana Burceska zelf al zingt: 'I will dance alone/ Wherever I am.'

Cijfer: 6

4. Malta: Claudia Faniello - Breathlessly

Dit gaat over de liefde en dat is altijd goed, zelfs als, zoals hier, de liefde de adem beneemt. De ballad van Claudia Faniello staat stijf van de emoties en dan zijn een zwik violen en een bijna overslaande stem, afgewisseld door melancholiek pianospel, nooit ver weg. Het zit in de familie. Broer Fabrizio hield de eer van Malta twee keer hoog, in 2001 (9de plaats) en 2006 (24ste), dus Claudia weet wat haar te doen staat. Het wordt met dit liedje een hele klus, dat wel.

Cijfer: 6

5. Roemenië: Ilinca ft. Alex Florea - Yodel it!

Hij rapt, zij jodelt stukken beter dan ze zingt. De Roemenen voeren een kunstje op dat alleen nog in het Eurovisie Songcircus wordt vertoond. Toch is het niet (louter) gek wat Ilinca, Alex en de eenzame achtergrondzanger met geweld uit de kast trekken. Yodel it! is afwisselend prettig en onprettig gestoord, zowel toe als uit te lachen, een nummer waarvoor het predicaat 'apart' bestaat; vast genoeg om zonder complimenten in de trant van 'smaakvolle act' of 'loepzuiver!' naar de finale te mogen. Komt dat zien!

Cijfer: 6,5

Tweede halve finale

Van de achttien deelnemers aan de tweede halve finale (vanavond) gaan er tien door naar de finale, aanstaande zaterdag. Moldavië, Azerbeidzjan, Griekenland, Zweden, Portugal, Polen, Armenië, Australië, Cyprus en België plaatsten zich dinsdag al in de eerste halve finale. De Belgische Blanche, favoriet van de V-jury, klom daarna op naar de zesde plek in de finale top-10 van de bookmakers.

6. Nederland: O'G3NE - Lights and Shadows

'Sassy' is het Engelse woord voor brutaal, gevat, tikje ordinair, beetje sexy en vrolijk zelfverzekerd. O'G3NE is zeker sassy, met hun giebelende-zussenaanwezigheid op de persmomentjes, in hun ('heel eenvoudige, classy') glitterpakjes uit de showkostuumateliers van Tycho 'Trijntjes scheurjurk' Boeker. De repetitiefase deed O'G3NE bij de bookmakers al stijgen van hoge middenmoot naar lage subtop want het nummer is een reuzenslalom bergopwaarts, waarbij het drietal ijzingwekkend goed door de harmonieuze haarspeldbochten navigeert.

Cijfer: 8

7. Hongarije: Joci Papai - Origo

De karmakaart gaat dit jaar naar Joci Papai, naar eigen zeggen een 'gelovige, vechter, zanger, dromer, vader' en - deze ziet u misschien wat minder snel aankomen - 'samurai'. Hij is van Roma-afkomst, een groep die het niet makkelijk heeft in Hongarije. Voor het emancipatoire karakter kunnen wij al (deugalarm!) trois points toekennen. Bovendien is het mooi meedeinen op de zigeunerklanken (plus 4 punten) en de tekst is na een zesde fles wijn prima te doen. Maar plotseling gaat Papai rappen. Dan is de vraag: heeft u warme herinneringen of trauma's overgehouden aan het tijdperk-Ray Slijngaard?

Cijfer: 7

Tweede halve finale

Van de achttien deelnemers aan de tweede halve finale (donderdag) gaan er tien door naar de finale, aanstaande zaterdag. Moldavië, Azerbeidzjan, Griekenland, Zweden, Portugal, Polen, Armenië, Australië, Cyprus en België plaatsten zich dinsdag al in de eerste halve finale. De Belgische Blanche, favoriet van de V-jury, klom daarna op naar de zesde plek in de finale top-10 van de bookmakers.

8. Denemarken: Anja Nissen - Where I am

Bij de naam Anja Nissen denk je eerder aan een communicatiemedewerker van de gemeente Hilversum, dan aan een deelnemer aan het Eurovisie Songfestival. En eigenlijk heeft Anja er ook de stem wel naar. En, bare with us, de muziek klinkt een beetje als een op z'n staart getrapt wachtdeuntje. Dus misschien is het de gemeente Hilversum gewoon gelukt om met een eigen deelnemer aan het Eurovisie Songfestival mee te doen, wat een extreem knappe (en vreemde) prestatie zou zijn. Als dit echt de inzending is van Denemarken, is het niet zo best.

Cijfer: 5

9. Ierland: Brendan Murray - Dying to Try

Zeg Ierland en je hoort vanzelf de melancholie die weerkaatst tegen het hooggebergte. Ruimtelijke chorus, melodramatische trom en mistige beelden: het is het succesrecept van het Ierse volksgevoel. De onberispelijke scholier Brendan Murray popelt om het ook eens te proberen, maar alles wat je hoort is de eeuwige regen tegen een Tefalpan. Zo bak je hooguit een middenmoter. Tegen de jongeman zegt de jury: eerst de baard maar eens in de keel, daarna mag je meepraten.

Cijfer: 6

10. San Marino: Valentina Monetta & Jimmie Wilson - Spirit of the Night

Leuk om te weten: de mannelijke (Amerikaanse) helft van het duo, Jimmie Wilson, speelde in 2010 de rol van president Obama in de musical Hope. In Kiev heeft hij een ervaren partner. Valentina Monetta mocht het landje al drie keer eerder vertegenwoordigen. Prima stel, Valentina en Jimmie. Wel jammer dat Spirit of the Night een zeurderig duet is dat vooral uitnodigt tot toiletbezoek of geschikt is om de chipsbak even bij te vullen.

Cijfer: 5

11. Kroatië: Jacques Houdek - My Friend

Het begint met een inspirational quote van Albert Einstein. Dan volgt er een schizofrene toestand waarmee Kroatië in volle violenvaart de kitschgrenzen overgaat. De man op het podium en op het grote scherm achter het podium is twee-in-een: het ene moment de Luciano Pavarotti-achtige, dan weer de popzanger met het hoge stemmetje. Om en om. Verwarrend en ook al niet best.

Cijfer: 5

12. Noorwegen: JOWST - Grab the Moment

Aleksander Walmann, naast drie gemaskerde synth-beroerders zanger en gezicht van JOWST, zou je graag achter de klachtenbalie treffen bij het energiebedrijf, maar dat is helaas ook zo'n beetje het spanningsniveau dat dit nummer heeft: deëscalerend. Zelf omschreven ze, alarmerend genoeg, hun mix van electronicastijlen dan ook weinig sexy als 'up-to-date'. En als het even wél spannend wordt, op het moment dat ze het zichzelf moeilijk maken door in een break met de pitch te rommelen, klinken ze als het moment in eighties-sciencefictionfilms: dat de androïde robot kortsluitingsverschijnselen vertoont. Drie mannen achter een futuristisch masker maken nog geen Daft Punk.

Cijfer: 5

13. Zwitserland: Timebelle - Apollo

We moeten het eerst hebben over de jurk van Timebelle's Miruna Manescu. Die is geel, felgeel zelfs. Nu hoeft er niet veel mis te zijn met die kleur, maar hier is een jurk ontworpen op het snijvlak van Belle & het Beest en RuPauls Drag Race. Het lijkt gewoon alsof stof- en fourniturenzaak De Tulekoning op het laatste moment is leeggeroofd om er nog een paar meter aan te hangen en wat veren over het lijfje te draperen. Dit alles moet verhullen dat het liedje uitblinkt in SkyRadioheid en uiteindelijk dus helemaal nergens in uitblinkt.

Cijfer: 5

14. Wit-Rusland: Naviband - Story of My Life

Het is allemaal best aanstekelijk: het opzwepende ritme, het gebeuk op de mandoline, de enthousiaste en tweestemmige zang van Artem (bijnaam: 'calm reasonable') en Ksenia ('a bullet'). Het is alleen ook volstrekt onverstaanbaar, alsof je naar het themaliedje van de gastheer van het EK-voetbal luistert. In het eerste couplet zingt Navinband bijvoorbeeld: 'Ko¿ki dzion, ko¿ki spatkannia¿ Novyja vobrazy i harady Šerah padziej nas pakidaje U sercy trymajem, idziem daliej.' En dat zal ook zeker zo zijn, maar toch.

Cijfer: 6

15. Bulgarije: Kristian Kostov - Beautiful Mess

Of de Europese Raad voor de Kinderbescherming even een oogje wil toeknijpen: het wemelt van de kinderarbeid dit jaar. Zijn donkere stem klinkt ouder, maar dat is slechts vermomming: Kristian Kostov is pas 17 jaar. Type boybandlid, met zwarte kuif en een spleet tussen de tanden waar Rob de Nijs in zijn jeugd een moord voor zou hebben gepleegd. Zijn Beautiful Mess is zo'n gelijkmatig rommeltje, dat we daar geen woorden aan vuil maken.

Cijfer: 4

16. Litouwen: Fusedmarc - Rain of Revolution

Een van de dieptepunten van het jaar of, waarschijnlijker nog, hét dieptepunt. Niet dat we er ooit zijn geweest, maar we belanden ergens in de jaren negentig op een maandagavond in een nagenoeg lege discotheek in Vilnius waar de dienstdoende dj er met de moed der wanhoop het beste van probeert te maken. Dat mislukt. Hier is geen enkele revolutie voor bedoeld.

Cijfer: 3

17. Estland: Koit Toome & Laura - Verona

In Estland schijnt Sven Lõhmus een John Ewbank-achtige status te genieten. Hij schreef al vier keer een koningslied voor het Eurovisiesongfestival, waaronder deze ballade voor Koit Toome en Laura. Zij kwamen op hun beurt allebei al eens voor Estland uit. Nu zijn ze verdwaald in Verona, maar dat is vermoedelijk niet wat er gaat gebeuren wanneer Italië - zoals ons aller bookmakers voorspellen - volgend jaar het festijn organiseert.

Cijfer: 5

18. Israël: Imri - I Feel Alive

IMRI, net als INRI (Iesus Nazarenus, Rex Iudaeorum) met vier hoofdletters, bevindt zich qua uiterlijk halverwege je geile vakantievriendje en Sipke Jan Bousema. Muzikaal probeert hij je te laten geloven dat je nachtvlindert door het hitsige mediterrane clubcircuit, maar nét als je het gelooft, word je weer wakker op een bedrijventerrein in Tel Aviv, in een kille muziekstudio, naast, ja, Sipke Jan. Waterige beats, trancewatervallen uit een lauw tweeliterpak en een verschraalde melodie zijn debet aan het gebrek aan opwinding.

Cijfer: 5

Herstel: Portugal!

Door een fout in ons systeem kwam per ongeluk het verkeerde stukje over - inmiddels finalist - Portugal met het verkeerde cijfer (4!) in de V. Dit is wat we wilden zeggen: Salvador Sobral - Amar pelos dois De lichtvoetige weemoed van Cole Porter, gebracht met een hoge stem als een viool of soms een trompetje met demper. We bevinden ons in een jazzclub in Lissabon, luisterend naar oude musicalmuziek, met een alleraardigste hipster die de schoudervulling echt niet per ongeluk zo scheef heeft zitten. Cijfer: 8,5


Finalisten

Deze landen plaatsten zich dinsdag al voor de finale.

Italië: Francesco Gabbani - Occidentali's Karma

Licht surrealistisch en een spiritualistische grabbelton vol quasi-wijsheden uit de filosofie en kunst. Geen idee waarover het gaat, maar het is in elk geval iets met een naakte aap die danst, terwijl iedereen een mantra zingt. Toe maar. Het karma van Francesco Gabbani, een uptempoversie van oudoom Paolo Conte, straalt vooral iets carnavalesks uit. Zoals hij zingroept: 'Namasté, allez!' Oftewel: vooruit met de geit. Occidentali's karma knalde in Italië binnen een week naar platina, dus wie weet wiens bloed het nog meer doet stromen. Hoe dan ook al weken rotsvast favoriet voor de overwinning.

Cijfer: 8

Groot-Brittannië: Lucie Jones - Never Give up on You

In het genre voortschrijdende toortsballades is dit een voorbeeld van hoe het wél moet: precies de juiste dosering jurk en misthoornstem en een melodie met een snik, in dit geval met dank aan de Deense winnares van 2013, Emmelie de Forest. Jones' musicalloopbaan schemert héél soms door in haar timbre, waardoor je gaande de rit af en toe even een Disneyprinses van je af moet slaan, maar ze houdt alles mooi op de rails en als u nu moe en aangeschoten bent van alle doorzettersalcohol, zou er zomaar een traan kunnen opwellen.

Cijfer: 7

Spanje: Manel Navarro - Do it for your Lover

De meest voor de hand liggende associatie in het associatiefeest dat het Songfestival óók is: Jack Johnson heeft succesvol een cursus Spaans afgerond. In Kiev vent Manel Navarro het imago van relaxte surfboy in een ver openvallende bloemenblouse volle bak uit. Met zijn omhangende gitaar is deze jongen altijd klaar voor het volgende kampvuur. Hij zingt dus in het Spaans, maar het refrein is voor iedereen te verstaan: klap in je handen en 'do it for your lover'.

Cijfer: 6

Duitsland: Levina - Perfect Life

Joehoe Levina! De advocaten van David Guetta en Sia zoeken contact met je inzake de eerste 30 seconden van Perfect Life, want die doen wel erg denken aan Titanium. En de rest van het liedje eigenlijk ook, afgewisseld met een kabbelend refrein dat de perfecte leader zou zijn van een ninetiessitcom. En die zou dan best eens Perfect Life kunnen heten want, ha ironie, wat maken ze er allemaal een potje van hè.

Cijfer: 5,5

Oekraïne: O. Torvald - Time

Het begint al goed, met de zin uit het cv van de band dat drie leden een militaire achtergrond hebben en twee van de mannen vegetariër zijn. Wat de Oekraïners heeft bezield om voor de thuiswedstrijd een nummer in te zenden dat brutaal tegen hardrock aanschuurt, is niet geheel duidelijk, maar wij vinden het wel wat hebben, die gierende gitaren, het gebeuk op de drums en zo'n oververhitte, getatoeëerde zanger met een matige stem die een feestje bouwt.

Cijfer: 6

Frankrijk: Alma - Requiem

Ja, dat zou wat zijn hè? Dat vlak na de overwinning van de pro-Europese Emmanuel Macron bij de Franse verkiezingen, de Franse Alma ook gelijk maar het Eurovisie Songfestival wint. Maar vergeet het maar hoor. Requiem is niet zozeer een requiem, maar meer een soundtrack bij een van breezers doordrenkte avond in een ondergrondse Noord-Franse discotheek met plakkerige plavuizen vloer. Dit is wat je krijgt als je pretenties, eurohouse en quasi-wulpsheid met elkaar probeert te verenigen: un fiasco.

Cijfer: 5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden