Zinderende broederstrijd zonder winnaar

Bizon & Zn. door Theater Artemis. Tekst: Pauline Mol. Regie: Moniek Merkx. Vanaf 8 jaar. Prekerspoort, Den Bosch, 23 januari....

De oudste zoon, Big Boy, heeft het stoere overwicht dat bij de eerstgeborene hoort. Met een acrobatisch staaltje breakdance verbluft hij zijn twee jongere broers. Onmiddellijk staat hij weer op zijn benen en kijkt nors voor zich uit. Aan zoveel natuurlijk gezag valt niet te tornen. De jongste, Duimelot, kortweg Duim, staat er met grote ogen naar te kijken.

Gigi, de middelste, hangt lijzig tegen het aanrecht in deze ruim bemeten, kale keuken. Vanuit zijn ooghoeken kijkt hij naar de heftige sprongen van Boy, schijnbaar onaangedaan, maar je ziet hem denken wat hij daar tegenover kan zetten. In Bizon & Zn., de nieuwe voorstelling van Theater Artemis doodt dit drietal de tijd met machtsspelletjes.

Hun vader is naar de bank om zijn handel van een faillissement te redden. Deze mannengemeenschap leeft - oh symboliek - van de verkoop van zaad. In grote bruine zakken staat de handelswaar klaar.

Maar de zaak floreert niet erg, het is een handel 'in honger, in armoe en in lucht'. Komt die vader wel terug? Misschien is hij er vandoor met de buit en laat hij zijn zoons aan hun lot over.

Om Duim gerust te stellen doen ze om beurten hun vader na. Dat gaat moeiteloos, ze stappen op een stoel en hebben de macht. Boy speelt hem zelfbewust, Gigi doet dat flemend, steeds met een schuin oog op Boy. De strijd woedt vooral tussen die twee, allebei azen ze op hun erfenis. Het is alsof ze solliciteren naar hun nieuwe positie.

Moniek Merkx toonde al in Vlees en Bloed, de kostelijke remake van The Family van Lodewijk de Boer, dat ze een opmerkelijk talent heeft voor brutaal, beeldend theater, boordevol slapstick. En opnieuw stuwt ze haar acteurs naar een fysieke acteerstijl waarin ze als het ware één trekje van zichzelf uitvergroten en veranderen in een karikatuur vol menselijke trekjes.

Joost Koning als de sullige Duim is een aandoenlijke, snotterende benjamin. Hij mist zijn vader, wie anders moet hem tegen deze twee rouwdouwers beschermen? Gigi komt alleen voor hem op als hij daarmee zijn oudste broer een hak kan zetten. Vervaarlijk knippend met zijn mes maakt Herman van Baar van Gigi een gefrustreerde driftkikker.

Maar Niek van der Horst als Big Boy steelt de show. Zijn figuur is echt een creatie: fel, razendvlug en vol ingehouden agressie. Hij is niet te beroerd om sadistische grappen met zijn broers uit te halen. Zachtzinnig gaat dat niet toe, maar de humor wint. En uiteindelijk, temidden van de puinhoop waarin de keukenvloer is veranderd, wordt het drietal als bij toverslag door saamhorigheid overmand.

Boy 'krijgt het ineens heel helder door', ze zijn broers! En vergeten zijn alle ruzies en al het gesar. Zo komt er toch nog een happy-end aan deze verrukkelijke cowboy-slapstick, fraai geacteerd en met veel vaart in scène gezet. Het is een komisch gevecht waarbij niemand wint. Zo'n zinderende strijd die sinds Kaïn en Abel onmiskenbaar hoort bij broers.

Marian Buijs

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden