Taalgebruik Zin van de week

Zin van de week: ‘Het gaat je goed’

V staat elke week stil bij de mooiste, lelijkste of anderszins opvallendste zin.

Wat?

 ‘Het gaat je goed.’

Wanneer?

First dates, de uitzending  van dinsdag 6 november op NPO 3.

Waarom?

De mensen, ze lullen maar wat. Trekken hun bekken open en laten er van alles uitrollen. Halve zinnen, lettergrepen. Klanken die ze nabootsen van de buren. Zelden staan ze stil bij wat ze zeggen. Bij de logica ervan, de samenhang of betekenis. Mensen spelen mensen, doen alsof ze praten. Dit zit ik te denken terwijl ik First dates haatkijk. Ik heb een slecht humeur. Een heel slecht humeur. Op alles wat ik op tv zie, heb ik een kinderachtig weerwoord. Een soort afreageerbuisbaby ben ik.

‘Ik zoek iemand om lekker mee tegen de bank aan te kruipen’, zegt een vriendelijke jongen met een bruine krullenkuif. 

‘Ja handig’, mok ik. ‘Ertegenaan kruipen in plaats van erop gaan zitten. Doe je dat bij de kapper ook?’ 

‘Ze heeft geen blad voor haar mond’, zegt een andere jongen. 

‘O nee?’, brom ik voort. ‘Heeft ze geen blad, nee? Dat hangt er niet zomaar? Voor haar bek? Grmbl. Zeg dan niets als je toch niet weet wat je zegt. Mopper-de-momper.’

Dan verschijnen er een man en vrouw in beeld die elkaar niet zo lagen tijdens het diner. Vanaf het moment dat ze naar zijn sterrenbeeld vroeg, zag je hem bevriezen. 

‘Nee, ik voelde geen klik’, zegt hij.

‘Ja, nee en we wonen ook te ver van elkaar,’ antwoordt zij. 

‘Nou, het gaat je goed, hè,’ zegt hij als hij de obligate drieklapskus op haar wangen plant. Dat is mijn achilleszin:  ‘Het gaat je goed.’ Het gaat je verdomme goed. Heel veel mensen zeggen dat en heel veel mensen zeggen dat dus... fout. Ik ontplof.

‘HOE WEET JE DAT, LUL?’, brul ik naar de tv. 

‘HOE HET HAAR GAAT?’

En ik snap best dat hij dat niet bedoelt. Dat hij het als wens bedoelt: ‘Moge het je goed gaan.’
Dan gebruiken we doorgaans de aanvoegende wijs: het
ga je goed. 

‘Dat komt helemaal niet zo vaak meer voor, dus hoe moet die arme man dat nou allemaal weten’, spreek ik mezelf toe.

‘EIKEL’, bries ik dan toch nog naar mijn beeldscherm. Ik besluit om maar even te gaan liggen. Ik hoop dat het iedereen verder goed gaat. Mij niet zo.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.