Review

Zijstapjes leiden aandacht af van Rosa's herkenbare renaissance

De voorzichtige renaissance van de overgekookte hoofdpersoon in Just Like Our Parents is zeer vermakelijk. Er gebeurt wel te veel in de film: de zijstapjes in het scenario leiden alleen maar af.

Rosa, een mooie rol van Maria Ribeiro (tweede van rechts), is geen passief slachtoffer. Ze is slim én naïef.

Het Braziliaanse Just Like Our Parents zit vol zinnetjes die zo een kop boven een stuk in een vrouwenblad hadden kunnen zijn. 'Ik doe duizend dingen tegelijk terwijl hij zit te flirten op Skype', bijvoorbeeld. Of: 'Ik voel me al vijftien jaar doodmoe.'

Rosa, de vrouw die ze uitspreekt, is een typische ploetermoeder. Zo eentje die een carrière probeert te combineren met het opvoeden van haar dochters, terwijl haar echtgenoot om de haverklap met mooie vrouwelijke collega's afreist naar het Amazonegebied voor goededoelenwerk en daar van iedereen wél applaus voor krijgt.

Just Like Our Parents

Drama
Regie: Laís Bodanzky
Met: Maria Ribeiro, Paulo Vilhena, Clarisse Abujamra
92 min., in 18 zalen

Als haar moeder haar op een zondagse familielunch vol ruzie en verwijten snel en plompverloren vertelt dat haar vader haar biologische vader niet is, brengt dat haar identiteit aan het wankelen en kookt het pannetje over.

Dit laatste trouwens letterlijk: er staan op zeker twee momenten pannetjes op het vuur die overkoken. Dat soort vettige symboliek - wat later komt er nog een geinig fotoboek met 'gevallen sprookjesprinsessen' op de proppen - had niet gehoeven. Er gebeuren sowieso te veel dingen in Just Like Our Parents: zijstapjes in het scenario die de aandacht maar afleiden van Rosa's voorzichtige renaissance.

Jammer, want die is juist bijzonder vermakelijk. Regisseur Laís Bodanzky, die het scenario schreef met echtgenoot Luiz Bolognesi, houdt het licht en luchtig. Ze zorgt ervoor dat Rosa's getob nooit larmoyant wordt, maar herkenbaar. De mannen in Just Like Our Parents zijn misschien sukkels, maar nooit helemaal. De moeder blijkt niet de feeks die ze in eerste instantie leek. En Rosa, een mooie rol van Maria Ribeiro, is geen passief slachtoffer. Ze is slim én naïef. Terwijl ze haar echtgenoot verwijt vreemd te gaan, flirt ze keihard met de vader van een klasgenootje, die ze heeft ontmoet in de supermarkt bij de stand waar je wijn kunt proeven.

Het leven is niet simplistisch, zegt het opgewekte Just Like Our Parents. En mokken over verloren passies is tijdverspilling: als het anders moet, zul je echt zelf in actie moeten komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden