ALBUMRECENSIETHE STROKES

Zijn The Strokes op The New Abnormal ouderwets trots? Het kan haast niet ★★☆☆☆

Albumhoes The New Abnormal van The Strokes.

Formeel staat het sein nog op groen voor festival Best Kept Secret, maar daar is alles mee gezegd. Het eerste Nederlandse optreden van The Strokes sinds 2006, 13 juni aan de festivalplas? De kans dat het doorgaat lijkt nihil.

Wel is er een nieuw studioalbum van de New Yorkse band: The New Abnormal, het eerste sinds 2013. Vooral in Groot-Brittannië vinden ze het na vijftien jaar teleurstellende muziek nog altijd groot nieuws: een nieuwe Strokes. Elders sprong niemand juichend op van de laatste drie albums.

Het probleem is dat de opwindende rock-’n-rollband van weleer al jaren iets ánders wil zijn, zonder goed te weten wat. De synthesizer is het dominante instrument geworden, maar voor de compacte rocksongs is nooit iets in de plaats gekomen dat ook maar bij benadering even leuk is.

Ook op The New Abnormal zijn de ‘ouderwetse’ Strokes-momenten het fijnst: het New Order-intro van The Adults Are Talking of het vrij sterke Bad Decisions.

Het is opnieuw te karig. Frontman Julian Casablancas neigt al jaren naar funky synthpop in vaak te lange songs, zelden spannend genoeg om je te doen vergeten dat het halfbakken Strokes-schetsen zijn (Brooklyn Bridge to Chorus, Eternal Summer).

Zelf vond de band Comedown Machine (2013) zo’n mislukking dat het einde onafwendbaar leek. Zijn ze op The New Abnormal wél ouderwets trots? Het kan haast niet.

The Strokes

The New Abnormal

Pop

★★☆☆☆

RCA/Sony

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden