Tv-recensie Mocromode

Zien en gezien willen worden, dat lijkt toch de essentie in Mocromode

V's televisierecencententeam bestaat uit Hanna Bervoets, Julien Althuisius, Frank Heinen, Haro Kraak en, deze week, Gidi Heesakkers

Voor de deur van de kapsalon waar de neven Omar (24) en Moggie (22) vaak komen, staat een bordje met de tekst ‘cameratoezicht’. Het fungeert vast niet per ongeluk als metabeeldgrapje in de korte documentaire over hun dagelijks leven; we zien twee Nederlands-Marokkaanse jongemannen uit Rotterdam die geld verdienen door een camera op zichzelf te richten. Dat geld geven ze uit aan dure kleding.

Beeld Mocromode (VPRO Dorst)

Mocromode (VPRO), op de valreep van de zondagavond uitgezonden op NPO3, zal het vooral van online kijkers moeten hebben. Die hebben zich wellicht weleens hetzelfde afgevraagd als makers Elise Roodenburg en Soufyan el Hammouti in hun film: wat is toch de aantrekkingskracht van prijzige merken op jongens als Omar en Moggie?

En de vervolgvraag: waar doen ze het van? Met hun YouTube-kanaal Dumans, ruim twee jaar in de lucht, verdient het duo naar eigen zeggen 2.000 euro in de maand. ‘De vraag hoe Omar en Moggie die kleding kunnen betalen, vinden we niet zo interessant’, zei Roodenburg in een interview met Trouw. De antropoloog verkoos de antropologische benadering: waarom is designerkleding belangrijk voor hen? 

Beeld Mocromode (VPRO Dorst)

Helemaal aan het begin van de film wordt Omar wakker onder een dekbed met daarop het woord liefde in allerlei talen. Hij en zijn neef wonen nog thuis, zo lijkt het. Dat scheelt. En ze zullen heus niet altijd de volle mep betalen. In de uitverkoop of outlet komen Prada en Versace voor meer mensen binnen handbereik.

De waarom-vraag is inderdaad interessanter, al ligt het antwoord een beetje voor de hand. Dure kleding straalt status uit. ‘Als je Gucci of Louis Vuitton draagt, dan hoor je er echt bij.’ Maar bij wie horen Omar en Moggie precies? Niet bij een groep mensen die ze hun vrienden noemen, in ieder geval. Vrienden hebben ze niet, zeggen ze allebei. Ze zijn elkaars enige kameraad.

Iemand met Gucci om het lijf wordt op straat anders begroet, vertellen ze. Normale outfit: een simpele boks. Duur pak: een enthousiaste handdruk, ‘bijna knuffelen, zoenen, alles’. 

Als het aan henzelf had gelegen, droegen ze altijd een goedkoop trainingspak. Maar in een trainingspak kun je bepaalde meisjes niet krijgen, kom je bepaalde shishalounges niet binnen. Zie ze met z'n tweeën staan in Villa Thalia, een bekende Rotterdamse club met vip-tafels. Flessen drank met vuurwerk all over the place, lege blikken.

Het contrast tussen uit en thuis geeft iets prijs over de achtergrond van het uiterlijk vertoon: zien en gezien willen worden. Via hun kleding bewegen ze weg van het stigma dat rust op hun arme buurt. Omar vertelt over zijn vader die hem nauwelijks stimuleert en weinig blijk geeft van trots. Wanneer hem wordt gevraagd wat het belangrijkste doel is in zijn leven, bekritiseert Omar zijn neiging om meteen weer over geld te beginnen. ‘Er komt nu wat geld binnen en fame en dit en dat, maar er is geen liefde. Snap je?’

Wel Louis, geen liefde. Je hoeft het niet altijd te begrijpen om het te snappen.

Winkelen met Omar en Moggie

Met schoenen is het net als met velgen, zegt Omar tegen verslaggever Kaya Bouma. ‘Ze veranderen alles, je hele uitstraling. Moet je zien wat er gebeurt als ik deze schoenen aantrek.’ Lees in dit artikel hoe het is om te shoppen met Omar en Moggie uit de documentaire Mocromode.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.