ALBUMRECENSIEEight Gates

Zeven jaar na zijn dood komt Jason Molina met een prachtige afscheidsplaat ★★★★☆

In maart 2013 besloot de lever van Jason Molina ’s mans alcoholisme niet langer te faciliteren. De Amerikaan (39) liet een omvangrijk oeuvre na. Vooral zijn werk als Songs: Ohia was vaak aangrijpend, met The Lioness (2000) als hoogtepunt.

Eight Gates bevat negen nagelaten nummers die Molina schreef en opnam toen hij zich in 2007 in Londen had gevestigd. Tussen de desolate liedjes door horen we de parkieten kwinkeleren die hij voederde vanaf zijn balkon.

Het is een prachtige afscheidsplaat, zo kaal en bij vlagen ook zo zwanger van emotie als The Lioness: de halfhoge, soms wat trillende stem van Molina, eenvoudige gitaarakkoorden, hier en daar een weemoedige viool. Meer is niet nodig.

Sommige opnamen zijn onaffe aanzetten. ‘Neem me maar een paar minuten op’, horen we Molina voorafgaand aan She Says zeggen. ‘Kijken wat het oplevert.’

Andere liedjes (The Mission’s End, Shadow Answers the Wall) hadden niet op een Songs: Ohia-album misstaan en hebben als bitterzoet gevolg dat je Molina zeven jaar na zijn dood ineens weer gaat missen.

Jason Molina

Eight Gates

Pop

★★★★☆

Secretly Canadian/Konkurrent

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden