Column

Zenmeditatie met nagellakgeur

Door de jaren heen ben ik de Vietnamese schoonheidssalon om de hoek gaan waarderen. Ik noem het de Vietnamese schoonheidssalon omdat er naar mijn weten alleen Vietnamese mannen en vrouwen werken. Sommigen spreken Nederlands, anderen amper, maar in de wereld van het lakken en vijlen redden ze zich prima. Er is een rijstkoker, en daar komt een heerlijke geur uit, gecombineerd met de keiharde en al net zo heerlijke lucht van nagellak. MTV staat permanent aan, er is een altaar met fruitoffers en je kunt er een uur lang niet naar je telefoon kijken omdat je nagels dan drogen of je wenkbrauwen worden gedaan. Het is zenmeditatie met nagellakgeur.

Beeld anp

Door de jaren heen ben ik de Vietnamese schoonheidssalon om de hoek gaan waarderen. Ik noem het de Vietnamese schoonheidssalon omdat er naar mijn weten alleen Vietnamese mannen en vrouwen werken. Sommigen spreken Nederlands, anderen amper, maar in de wereld van het lakken en vijlen redden ze zich prima. Er is een rijstkoker, en daar komt een heerlijke geur uit, gecombineerd met de keiharde en al net zo heerlijke lucht van nagellak. MTV staat permanent aan, er is een altaar met fruitoffers en je kunt er een uur lang niet naar je telefoon kijken omdat je nagels dan drogen of je wenkbrauwen worden gedaan. Het is zenmeditatie met nagellakgeur.

Een tijdlang dacht ik dat je voor schoonheidskwesties beter kon uitwijken naar chiquere plekken, genaamd spa's, dan deze met rijstlucht doordrenkte ruimte. Maar uiteindelijk doen ze daar hetzelfde als bij de Vietnamese schoonheidssalon: ze bestrijken je wenkbrauwen met hete was en trekken je haren eruit. Het maakt niet uit of je daar 30 of 8 euro voor betaalt.

Ik lag met mijn ogen dicht te wachten tot er iemand hete was over mijn wenkbrauwen wilde strijken, toen ik een vrouwenstem hoorde. 'Dat is een blaar', hoorde ik de vrouw zeggen, 'maar die mag je gewoon vijlen.' De stem kwam uit het pedicurehoekje. 'Blaar!', riep de vrouw. 'Je verstaat het niet, hè? Dat is een blaar.'

'Eelt. Veel eelt', hoorde ik nu een vrouw met een accent zeggen. Dat was de pedicure. 'Ja', antwoordde de vrouw, 'er zit veel eelt, maar onder dat eelt zit een blaar. Je mag het allemaal wegvijlen.'

Er kwam geen antwoord. 'Spreekt er hier iemand Vietnamees?', hoorde ik de vrouw rondvragen. 'Spreek jij Vietnamees?' Een andere klant zei lacherig nee.

'Bloed', zei de pedicure ineens. 'Jaaa, er zit wat bloed op', zei de vrouw. 'Maar dat is óúd bloed.'

Iemand was inmiddels hete was over mijn wenkbrauwen aan het strijken, maar in plaats van te genieten van mijn telefoonloze uur zat ik aan oud bloed te denken. Oud bloed op een voet. Die vlakbij me was.

Ik hoorde druk Vietnamees gepraat tussen twee pedicures. De een ging nu tolken voor de ander. 'Ze is bang voor bloed', zei ze tegen de vrouw. 'Maar het is óúd bloed!', riep de vrouw. 'Ze is bang... voor een bloedbom', zei de pedicure over haar collega. Waarop de vrouw niet besloot haar verlies te nemen en gewoon d'r nagels in een zomers kleurtje te laten lakken, nee, ze kwam met die universele zin die betekent 'Ik ga in deze kwestie absoluut het laatste woord hebben'. En die zin is: 'Ja maar ja.'

Ja maar ja. Ik hoorde niemand meer tegensputteren. Er werd nu ongetwijfeld gevijld. Ik mocht mijn ogen weer opendoen en dat deed ik met tegenzin. Gauw naar de kassa, 8 euro afrekenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden