Postuum

Zelfs de haters zullen Kane missen

Kane stopt ermee. Tussen de Haagse rockband en de 'smaakpolitie' werd het nooit wat.

Zanger Dinand Woesthoff (R) van de band Kane treedt op tijdens de uitreiking van de 3FM Awards in de Gashouder op het Westergasterrein. Beeld anp
Zanger Dinand Woesthoff (R) van de band Kane treedt op tijdens de uitreiking van de 3FM Awards in de Gashouder op het Westergasterrein.Beeld anp

Massaal vermenigvuldigde Twittergrap op 22 december: 'Ik wil geen onheilsprofeet zijn, maar we zitten alweer in de laatste tien dagen van het sabbatical van Kane.' Die Twittergrap zegt veel over de heftige reacties die Kane opriep: het leger 'haters' was omvangrijk en luidruchtig, zodat je haast vergat dat het leger liefhebbers nog veel groter was.

Kane ontstond in 1998 nadat Woesthoff en gitarist Dennis van Leeuwen elkaar leerden kennen in een Haagse strandtent. 'Talent scout' Henkjan Smits bracht de band onder de hoede van manager Edwin Jansen, in die dagen succesvol met Anouk.

Het geluid van Kane verried invloed van U2, maar sloot ook aan bij wat in die jaren 'post-grunge' heette: zwaar aangezette gitaarrock vol pathos. Met single Where Do I Go Now en album As Long As You Want This (1999) brak de groep meteen door. Op de status van grootste rockband van Nederland kon Kane vervolgens een vol decennium aanspraak maken. In het buitenland werd het overigens niets, de torenhoge ambities ten spijt.

Prijzenregen

Van de zes studioalbums werden er vier platina en de overige twee goud. Veertien singles haalden de toptien, waarvan drie de eerste plaats. Dan tellen we Dreamer (Gussie's Song) nog niet eens mee, het tedere liedje dat Woesthoff voor zijn vrouw Guusje Nederhorst schreef, een dag nadat zij was overleden aan kanker.

Live-fenomeen Kane speelde op Pinkpop, trok 30.000 mensen naar De Kuip en het strand van Almere, vulde Ahoy verschillende malen en triomfeerde in Den Haag op een afgeladen Malieveld en in een uitverkocht ADO-stadion. Al die jaren vielen de recensies (ook in de Volkskrant) niet mee. Die 'gezwollen' rock, het gromzingen van Woesthoff; tussen Kane en de 'smaakpolitie' werd het nooit wat. Woesthoff heette een moeilijke man te zijn, die bandleden ontsloeg of tot opstappen dreef. Alleen zijn trouwe metgezel Van Leeuwen bleef tot het eind; negentien anderen niet. Dat Woesthoff zich over hoon en kritiek zo opwond, maakte hem nog kwetsbaarder.

Over wie zei dat iets? Over Woesthoff? Over het kleingeestige Nederland, waar je gepakt wordt zodra je kop boven het maaiveld uitsteekt? En doet het er eigenlijk iets toe?

Toen het succes na 2008 afnam, liet de pers Kane wat vaker links liggen, terwijl een gelouterde Woesthoff de remedie tegen de hoon vond: je niet laten opnaaien en gewoon je ding doen. Kane was groot. Over Kane had iedereen een mening. Zelfs de haters zullen ze missen, in zekere zin.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden