Zelfs de Goedheiligman wist er de weg

'Ik kan de Koninklijke Loge niet meer vinden. Op welke verdieping zijn we nu eigenlijk?', vraagt Henny aan een van de vele werklui die druk bezig zijn de Koninklijke Schouwburg aan het Haagse Voorhout in gereedheid te brengen voor de feestelijke heropening, zaterdagavond....

Vroeger wist Henny (53) zelfs in het pikkedonker haar weg te vinden in de schouwburg. Geen wonder. Haar man was er 23 jaar lang conciërge. Afsluiten deed hij in het donker. Een veiligheidsvoorschrift. Zo kon hij eventuele brandende peuken zien oplichten.

De meeste conciërges maken hun laatste rondgang in een gebouw van boven naar beneden. Zo niet haar man. Die werkte andersom. Boven kon hij dan zijn eigen woonkamer binnenstappen, want de Veltrops woonden in de schouwburg.

Voordat Henny op zoek gaat naar de Koninklijke Pot, klimt ze eerst de trappen op naar haar voormalige woning. Vroeger waren het voor haar 57 treden, over de trap die ooit was bestemd voor het publiek van het derde balkon. 'Toen we hier kwamen wonen, dachten we nog aan een derde kindje, een meisje liefst. Maar daar heb ik snel vanaf gezien. Al dat gesjouw.' Bovendien ging ze zelf al snel aan de slag in de artiestenfoyer.

Nu gaat Henny over de nieuwe glazen wenteltrap naar boven. De treden telt ze niet. Helemaal bovenin laat ze haar vroegere woonkamer zien. Die moet nog onder handen worden genomen door het werkvolk, dus is nog zichtbaar waar haar Delfts Blauw hing. Vier dubbele ramen heeft de kamer, waarvan drie met uitzicht op het Voorhout. Henny zet een raam open en gaat nog één keer, net als vroeger, in de brede vensterbank zitten. 'Ik woonde op het mooiste plekje van Den Haag. Écht Koninklijk.'

Toen ze in 1973 in de schouwburg trok, waren haar twee zoontjes negen en vijf jaar oud. Het was vlak voor Sinterklaas, en de twee waren bang dat de Goedheiligman hen niet zou kunnen vinden in dat grote gebouw. 'Mijn kinderen hebben hier een gouden tijd gehad.' En dat hebben ze zelf nog gezegd bij het afscheid van haar man in 1996.

Henny laat zien waar haar jongens zich uitleefden. Voor hen een paradijs, dat ook letterlijk zo heet. Dit seizoen gaat er weer toneel worden gespeeld, maar het kleine groene zaaltje in de nok van het voorgebouw is jaren ongebruikt geweest. En nóg vroeger, toen de Veltrops er kwamen wonen, was het een kale vlakte naast de ouderlijke slaapkamer. Een biljart, een tafeltennistafel, een partijtje voetbal, het kon allemaal.

'Toen het Paradijs werd gebruikt als zaal, kwamen hier wel eens van die oude vrouwtjes helemaal puffend boven. Ja, zei ik dan, je moet er heel wat voor over hebben om in het paradijs te komen.' Haar jongste had ontdekt hoe hij er stiekem naar de repetities kon kijken: hij kroop de zolder op en gluurde, liggend op zijn buik, door een gat in het plafond.

Henny dwaalt verder door haar schouwburg. Het is haar leven. Ze kent acteurs, plaatst ze bij de goede toneelstukken, weet nog haar eerste kennismaking met Ko van Dijk, en dat koningin Juliana zo graag kwam kijken.

Eindelijk vindt Henny de Koninklijke Loge. Maar het lakeienkamertje waar ze regelmatig de oude koningin stond op te wachten, bestaat niet meer. Ook de Koninklijke Pot is verdwenen. 'Dat was een marmeren, zwevende pot. Nu heel gewoon, maar toen heel bijzonder.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden