serierecensieZEROZEROZERO

Zelden is een serie zo cynisch en keihard als ZeroZeroZero ★★★★★

De makers van Gomorra willen met hun nieuwe serie ZeroZeroZero het hele systeem van cocaïnehandel blootleggen.

Beeld filmstill

Dat er volop nieuwe en inzichtelijke methoden bestaan om de overmatig verfilmde wereld van cocaïnehandel, kartelgeweld en maffiafamilies in beeld te brengen, bewijzen de makers van de populaire maffiaserie Gomorra met de meesterlijke achtdelige reeks ZeroZeroZero. Ook hier vormt een boek van onderzoeksjournalist Roberto Saviano het fundament van de vertelling, terwijl Stefano Sollima met zijn stijlvolle regie van de eerste twee afleveringen de toon zet voor het verdere verloop. Maar hun ambitie reikt dit keer verder. ZeroZeroZero wil meer zijn dan de zoveelste serie vol vermakelijk crimineel gekonkel.

Het systeem fileren dat de internationale smokkel faciliteert, met een spoor van maatschappij-ontwrichtend geweld in het kielzog, dáár is het Saviano en Sollima om te doen. Een nieuwe serie vergelijken met The Wire is per definitie onmogelijk, alleen al omdat de omvang en het detail van de wijze waarop David Simon het functioneren van een middelgrote Amerikaanse stad afpelde van een andere orde zijn, maar qua insteek zijn er beslist overeenkomsten.

In The Wire was Baltimore het hoofdpersonage, het allesomvattende raderwerk waarin iedereen zijn rol speelde, in ZeroZeroZero geldt dat voor een scheepscontainer met vijfduizend kilo cocaïne. We volgen de verkopers in de Mexicaanse stad Monterrey, met name de hypergewelddadige commando-eenheid die namens het kartel de macht in specifieke stadsdelen opeist; de kopers in de Italiaanse regio Calabrië, waar een oude, ondergedoken baas van de machtige ’Ndrangheta het aan de stok krijgt met zijn losgeslagen kleinzoon, en de Amerikaanse rederijfamilie die de bestelling bezorgt en optreedt als bemiddelaar.

De sleutelfiguren zijn zeker belangrijk, ze worden stuk voor stuk voldoende uitgediept om ondanks hun opportunistische onhebbelijkheden met ze mee te leven. Vooral Andrea Riseborough excelleert als ijskoude zakenvrouw die met haar broer namens het transportbedrijf van haar vader de drugs achterna reist. Maar als iets na acht afleveringen haarfijn duidelijk wordt, is dat de figuren in dit spel slechts pionnen zijn. Mensen van vlees en bloed weliswaar, maar tegelijkertijd volstrekt inwisselbaar. Het is van een onverbloemde cynische hardheid die je zelden ziet in series.

Opvallend is hoe soepel al die verhalen in elkaar worden gevlochten. Soms met haast arrogante zelfverzekerdheid, wanneer met een handige flashbacktruc een aflevering tot een perfecte apotheose wordt gebracht, maar in het grote plaatje werkt het uitstekend. De band Mogwai, die zo mooi naar lang uitgesponnen climaxen toewerkt, biedt de ideale muzikale begeleiding.

Een speciale vermelding voor de gelouterde Argentijnse filmer Pablo Trapero (El Clan), die de laatste drie afleveringen regisseerde en de reeks niet alleen op hoog niveau afsluit, maar ZeroZeroZero ook met een handvol op zichzelf staande scènes een onvergetelijk karakter geeft. Hoogtepunt is de krankzinnige openingsscène van de slotaflevering, waarin de kartelcommando’s het huis bestormen van een wanbetaler die op dat moment een kinderfeestje organiseert, met clowns nota bene.

Op het slagveld dat overblijft – dode clowns, dode kinderen – worden vervolgens gewoon weer zaken gedaan. Zo biedt ZeroZeroZero, naast een nietsontziend portret van de cocaïne-industrie, ook een metafoor voor de waanzin.

ZeroZeroZero

★★★★★

Regie Stefano Sollima, Janus Metz, Pablo Trapero

Met Andrea Riseborough, Dane DeHaan, Adriano Chiaramida, Harold Torres

Vanaf 22 april elke zondag een nieuwe aflevering op NPO 1 Extra, in zijn geheel te zien op NPO Plus.

Lees ook het interview met onderzoeksjournalist Roberto Saviano, schrijver van het boek waarop ZeroZeroZero is gebaseerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden