Recensie Ze noemen me Baboe

Ze noemen me Baboe geeft de Indische kindermeisjes van toen een stem ★★★★☆

Ze Noemen Me Baboe. Beeld Filmbeeld

In het Nederlands-Indië van de jaren veertig gaat de Javaanse Alima als kindermeisje (baboe) in dienst bij een Nederlands gezin. Haar aangrijpende relaas, in Ze noemen me Baboe op melancholieke toon voorgedragen door actrice Denise Aznam, is letterlijk het verhaal van velen. Regisseur Sandra Beerends sprak talrijke baboes, nabestaanden en Nederlanders die als kind een baboe hadden, en stelde uit die gesprekken de getuigenis van Alima samen. De precies daarbij passende, meestal zwijgende zwart-witbeelden vond Beerends in de archieven van onder meer Eye Filmmuseum en Beeld en Geluid, en hoewel de combinatie van beelden en gesprekken net als het geluidsontwerp soms wel erg een op een is, wekt het project bewondering. Knap, dat Beerends uit maar liefst 179 films zo’n handzame, persoonlijke en vaak pijnlijke confrontatie met de geschiedenis wist te kneden. 

Ze noemen me Baboe

★★★★☆

Documentaire

Regie Sandra Beerends.

78 min., in 23 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden