TV-recensie Gidi Heesakkers

Yvons zoektocht naar het echte boerenleven: 'goed boeren is hard werken, milieumaatregelen hakken erin, maar opgeven is geen optie'

Na de romantiek het echte boerenleven, maar Yvon Jaspers moet haar boeren wel te vriend houden.

Beeld de Volkskrant

Yvon Jaspers was koud binnen bij geitenboer Frank, een oude bekende, of ze moest wat luide mekkeraars assisteren bij hun bevalling. Direct na de geboorte voerde Frank de babydieren af, op naar de eerste stap in het productieproces: drinken, maar niet bij moeder de geit. Iets met grotere overlevingskansen. ‘Mijn businessmodel is dat ik die melk wil hebben. Dus ja.’ Exact waar Yvon na negen seizoenen Boer zoekt Vrouw voor kwam: de deromantisering van het boerenbedrijf.

De potentiële liefdeskandidaten voor het tiende seizoen, dit najaar op tv, werden vorige maand aan ons voorgesteld. Bijna alle boeren die onder toeziend oog van Yvon en miljoenen anderen een man of vrouw vonden, zijn geregeld te zien in terugblikken en spin-offs.

Zo ook in Onze boerderij (KRO-NCRV), waarin het vier zondagen ging over Yvons zoektocht naar ‘het echte boerenleven’. Ze had een vraag waarop ze het antwoord natuurlijk al kende: ‘De idylle van het platteland trekt me aan, maar is het boerenleven wel echt zo romantisch?’ De boerenformule wordt uitgemolken en er zijn liefhebbers genoeg voor: Onze boerderij trok wekelijks tussen de 1,5 en 2 miljoen kijkers.

Sommige boeren waren letterlijk uitgemolken, of bijna uitgemolken. Jan, de vader van bollenkweker Tom, had geen opvolger gevonden voor zijn melkveebedrijf - de kinderen zagen het niet zitten. Yvon wilde niet geloven dat Jan daar eerlijk gezegd totaal geen moeite mee had.

Jan: ‘Nee, maar ik heb geen binding met dieren.’ Yvon, verontwaardigd: ‘Geen binding met dieren?’ Jan: ‘Nee, Yvon, nee. […] Het is voor mij een manier van broodwinning.’ Yvon: ‘Het is gewoon business bedoel je?’

Bij boer Jan en vrouw Rianne op Texel ging een ziek schaap dood, vlak nadat er een lammetje was geboren. Het echte leven. Boer Frans had het zwaar toen hij een deel van zijn gezonde, zwangere veestapel moest afvoeren naar het slachthuis, een voor hem pijnlijk gevolg van een milieumaatregel.

De praktijk van door de overheid opgelegde regels werd in Onze boerderij alleen vanuit de optiek van de agrariërs belicht, passend bij de rol van Yvon: zij houdt haar boeren te vriend. Er klonk dus nauwelijks kritisch tegengeluid op Franks antwoord op de discussie over megastallen vanuit zijn eigen gigamegastal: ‘We moeten het over de kwaliteit van leven hebben, niet over de kwantiteit.’

De boeren vertelden eigenlijk allemaal hetzelfde: goed boeren is hard werken, milieumaatregelen hakken erin, maar opgeven is geen optie. Want daar zei de vriendin van de Zeeuwse akkerbouwer Bertie het, in de slotaflevering: ‘Het moet een passie zijn.’

Lijden kan ook romantisch zijn.

Sommige boeren zochten naar manieren om bij te verdienen. Boerin Agnes overwoog kinderfeestjes op haar erf, Frans de aanleg van een natuurbegraafplaats in een stuk bos dat hij bezit. De vrienden van de publieke omroep hadden zondag na de laatste Onze boerderij nóg een suggestie: begin een bed & breakfast.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden