Review

Yusuf (alias Cat Stevens): wonderbaarlijke avond in vrijwel leeg Ahoy

Waren de kaartjes te duur? Te weinig promotie? Of zijn de liedjes van Cat Stevens gewoon niet zo veel Nederlanders dierbaar als de organisatie aannam?

Yusuf (alias Cat Stevens). Beeld afp

Hoe het ook zij, het was curieus en pijnlijk om via een achterdeur het Rotterdamse Ahoy te betreden en te constateren dat het podium tot ver voorbij het midden naar voren was gehaald: alleen het kontje van Ahoy was in gebruik en zelfs daar was de tweede ring gesloten en de eerste halfleeg.

1800 mensen, hooguit, het had een sfeervol avondje Carré kunnen zijn, maar de Nederlandse tak van het boekingskantoor ís feitelijk Ahoy, dus daar moest het gebeuren ook, de gapende, immense leegte van het sportpaleis afgedekt met een dun, zwart doek.

Raar

Raar, die geringe belangstelling, want sinds Cat Stevens (artiestennaam van Steven Demetre Georgiou) in 1977 moslim werd en (in 1978) zijn naam veranderde in Yusuf Islam ging hij nooit meer op tournee. Zijn poprepertoire negeerde hij, decennialang. Ook de twee 'Cat-achtige' popplaten die hij (onder zijn voornaam Yusuf) sinds 2006 uitbracht voerde hij nooit uit voor publiek.

'35 Jaar geleden speelden we ook in deze hal, ook in mei,' herinnerde hij zich. Dat 'we' sloeg op Alun Davies, destijds Stevens' secondant op gitaar en nu het eerste bandlid dat aanschoof. Er zouden gaandeweg nog zes muzikanten volgen.

Het recept: niets uit de stichtelijke Yusuf Islam-jaren, een paar liedjes van de recente Yusuf-albums, maar vooral heel veel Cat Stevens-werk, veelal afkomstig van de klassieke albums Tea For The Tillerman (1970) en Teaser And The Firecat (1971).

Statische presentatie

Ongeveer dertig liedjes kwamen voorbij, soms in hun geheel, soms ingekort of ondergebracht in een medley. Door de statische presentatie leek het een saaie avond te worden, maar hij ging toch steeds meer indruk maken, de vriendelijke, bebaarde man die niet meer de naam maar nog wel de mooie stem van Cat Stevens bezit.
Wat schreef hij veel moois. Where Do The Children Play? en The First Cut Is The Deepest kwamen al vroeg, net als een reeks oude en nieuwe liedjes die samen ooit nog eens de musical Moonshadow moeten gaan vormen. In de finale volgden natuurlijk Morning Has Broken, Wild World en Father And Son, allemaal prachtig gezongen.
Er drongen zich wel vragen op. Waarom weer popliedjes? Hoe verhoudt Yusuf zich eigenlijk tot Cat Stevens? Waarom nu ineens wél een tournee, na 35 jaar afwezigheid? Hij had er wel íets over mogen zeggen, met een knipoog desnoods, maar de gastheer deed liever alsof hij nooit is weggeweest.

Wonderlijke avond, die je gaandeweg de bizarre, legendarisch ongezellige entourage deed vergeten. Dat zegt iets of Yusuf, of Cat, en waartoe hij nog altijd in staat is.

Beoordeling van de recensent: ***
 Er drongen zich wel vragen op. Waarom weer popliedjes? Hoe verhoudt Yusuf zich eigenlijk tot Cat Stevens? Waarom nu ineens wél een tournee, na 35 jaar afwezigheid?  
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden