Filmrecensie Yomeddine

Yomeddine, van cineast Abu Bakr Shawky, kijkt de belabberde positie van Egyptische leprozen recht in de ogen ★★★☆☆

Het charisma van acteur Rady Gamal, zelf voormalig leprapatiënt, doet je steeds meer voorbij de littekens kijken. 

Filmstill uit Yomeddine Beeld Simon Lenskens

De vuilnisbelt aan de rand van de leprakolonie, veel meer ziet voormalig leprapatiënt Beshay niet van de buitenwereld. Zwaar verminkt in zijn gezicht, misvormd aan zijn handen en nooit volgroeid, geldt Beshay in de Egyptische maatschappij als een te mijden outcast. ‘Vlucht voor een leproos zoals je voor een leeuw zou vluchten’, luidt een islamitisch gezegde, dat in het Egyptische drama Yomeddine meermaals wordt geciteerd.

Veertiger Beshay (Rady Gamal, zelf ex-leprapatiënt) is als kind doodziek aan de poort van de leprakolonie achtergelaten en heeft zich in de loop der jaren zo veel mogelijk geschikt naar zijn marginale bestaan. In de kolonie trouwde hij met de geesteszieke Ireny (Shoq Emara) en elke dag trekt hij per ezelkar naar de afvalberg, om daar oud ijzer bij elkaar te scharrelen. Pas wanneer Ireny overlijdt en Beshay voor de allereerste keer haar moeder ontmoet, beseft hij weer dat ook hij familie heeft en dat zijn leven zich ooit ergens anders heeft afgespeeld. In de hoop zijn vader terug te vinden, begint Beshay aan de barre tocht naar zijn geboortestad Qena, met de stiekem in zijn kar geklommen wees Obama (Ahmed Abdelhafiz) als enige gezelschap.

De Egyptische cineast Abu Bakr Shawky maakte eerder de korte documentaire El Mosta’mara (2009), over een leprakolonie ten noorden van Caïro. Op die plek leerde hij ook de charismatische Gamal kennen. Het was een goede keuze om hem te casten voor de hoofdrol van zijn speelfilmdebuut. Gamal straalt een evenwichtigheid uit die je meteen voor Beshay inneemt en die je steeds meer voorbij de littekens doet kijken.

Dankzij Gamal stoort het ook nauwelijks dat de plot zich nogal melodramatisch en voorspelbaar ontvouwt. Uiteindelijk gaat Yomeddine (‘Dag des oordeels’) vooral over de spirituele reis die Beshay maakt: een reis die hem in harmonie met zichzelf én de wereld moet brengen. Shawky onderstreept dat via verschillende droomscènes, waarin Beshay zichzelf steeds weer ziet en ervaart als lange, knappe man in een wereld vol naastenliefde. In de alledaagse werkelijkheid stuit hij echter voortdurend op vijandigheid, en moet hij zijn weggevreten gezicht achter een provisorische sluier verbergen om de afkeer van anderen te vermijden.

Subtiel is het allemaal niet. Maar wat telt, is dat Yomeddine de belabberde positie van Egyptische leprozen recht in de ogen kijkt en onmiskenbaar het hart op de juiste plek heeft. Tot en met de finale blijf je het allerbeste hopen voor Beshay.

Yomeddine

Drama

Regie Abu Bakr Shawky

Met Rady Gamal, Ahmed Abdelhafiz, Osama Abdallah, Mohamed Abdel Azim, Shahira Fahmy, Shehab Ibrahim, Shoq Emra.

97 min., in 18 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden