Wraakzucht broers smoort in matig spel

Een man die zijn broer een maaltijd voorzet waarin het vlees van diens eigen kinderen is verwerkt. Het bestek is verbogen en de rode wijn lijkt verdacht veel op bloed....

Marian Buijs

In de voorstelling Artreus en Thyestes van Dood Paard besparen de makers ons gelukkig de aanblik van een man die zijn eigen kinderen verorbert. De wetenschap dat dit gaat komen, is al genoeg. De feiten worden verteld, na afloop, in een rustig, weloverwogen relaas. Door Boy Raaymakers, in het dagelijks leven muzikant bij het Willem Breuker Kollektief. Nu verzorgt hij de muziek en doet hij deels dienst als verteller.

Oscar van Woensel en Gillis Biesheuvel schreven een nieuwe tekst voor de Griekse mythe waarin de broers nu hedendaagse dertigers zijn. De een, Atreus, bestiert een hotelketen in Parijs, de ander woont in Amsterdam. Na jaren ontmoeten ze elkaar weer, met de bedoeling zich met elkaar te verzoenen.

Maar Atreus kan zijn wraakgevoelens niet bedwingen: hij zet op het laatste moment toch het mes in Thyestes' kinderen en gaat met hun lijken de keuken in. Er is teveel gebeurd, de twee mannen hebben elkaar in het verleden nogal wat aangedaan. Geweld roept onweerstaanbaar nieuw geweld op. Dat willen de makers aan de orde stellen.

Het is niet niks wat de twee op hun kerfstok hebben. Thyestes heeft op aanraden van het orakel een zoon verwekt bij zijn eigen dochter, die ook de vrouw is van zijn broer. Die zoon zou hem tegen zijn broer moeten beschermen. Dat klinkt allemaal tamelijk incestueus, maar in de Griekse mythologie worden de familiebanden tamelijk ruim opgevat.

Die nieuwe feiten komen in de loop van het gesprek tussen de broers boven tafel en ze brengen het tweetal niet dichter bij elkaar. Integendeel, hoe ze ook proberen hun verleden uit te wissen, schuld, wraakzucht en bloeddorst staan een verzoening in de weg.

De twee spelers acteren onnadrukkelijk, waardoor hun wel en wee nabij komt. Maar aan die casual toon kleeft ook een bezwaar. Hoe mooi Biesheuvel en Van Woensel het oude verhaal ook hebben vertaald naar nu, meeslepend wil het spel bepaald niet worden.

Aan vormgeving, licht en muziek is uiterste zorg besteed. Waarom hebben ze dan hun tekst niet uit handen gegeven aan twee goede acteurs?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden