Drama

Workers

Veel beelden krijgen pas na verloop van tijd op fascinerende en originele wijze hun betekenis

Een vrouw met een kind op het strand, van enige afstand gefilmd. Dit eerste beeld van Workers, het speelfilmdebuut van de talentvolle José Luis Valle, zegt veel over de bijzondere verteltechniek die de in El Salvador geboren Mexicaanse regisseur hanteert.

Langzaam beweegt de camera naar rechts, waar een deel van de 3.141 kilometer lange muur wordt onthuld die illegaal verkeer tussen Mexico en de Verenigde Staten moet ontmoedigen. Het kind krijgt een speelgoedbeest van iemand aan de andere kant. De vrouw geeft de onbekende koffie en een broodje.

Dan beweegt de camera, nog altijd in hetzelfde shot, naar achteren, waar een man van middelbare leeftijd wordt onthuld die het tafereel blijkbaar de hele tijd gadesloeg.

Waarom hij de vrouw en het kind op een afstandje bekijkt, wat ze voor hem betekenen of wie degene aan de andere kant van het hek is, openbaart Valle later, zoals veel beelden in zijn film pas na verloop van tijd op fascinerende en originele wijze hun betekenis krijgen.

De man heet Rafael, een analfabete arbeider die zich verheugt op zijn laatste werkdag in de lampenfabriek van Philips in de Mexicaanse metropool Tijuana, maar die niet over de juiste papieren beschikt om daadwerkelijk met pensioen te gaan.

Parallel aan zijn verhaal toont Valle het leven van schoonmaakster Lidia, die in dezelfde stad zorgdraagt voor een stervende steenrijke dame en haar uit een gouden voerbak peuzelende hazewindhond. Via hun zwijgzame handelingen, niet hun overpeinzingen, komen ze tot leven zonder dat je weet wat er precies in hen omgaat.

In hetzelfde bijna onbeweeglijk trage tempo van die eerste scène mengt Valle daarop voorzichtig de uitgesponnen dagelijkse sleur van zijn beide hoofdpersonages met een wonderlijk plot, waarin klassenverschil, grotestadsproblematiek, georganiseerde misdaad, immigratie, media, een trauma en wraak zich aangenaam onnadrukkelijk en natuurlijk manifesteren, ergens op het snijvlak tussen thrillerdrama en kurkdroge tragikomedie.

Workers geeft zijn geheimen niet snel prijs - en dat werkt hier bijzonder goed. Voor het oog van de camera lijkt zich soms weinig te voltrekken, terwijl er ondertussen razend veel gebeurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden