Woonkamer leeggeruimd om kunst te tonen

Daar sta je dan, midden in de studeerkamer van meneer Van der Linden. Van der Linden (schrijver/typograaf) moet een belezen man zijn geweest....

Huize Van der Linden is een van de elf woningen in de binnenstad van Den Bosch waar de tentoonstelling Kamerschatten wordt gehouden. In werkkamers, woonkamers, slaapkamers, zolders en kelders is dit weekeinde werk te zien van 27 Nederlandse kunstenaars. Voor de kunstliefhebber biedt Kamerschatten een alternatief voor het eeuwige museum. Voor nieuwsgierige mensen is de tentoonstelling een uitgelezen kans om eens een kijkje te nemen in al die duur ingerichte, historische panden.

In de zitkamer van mevrouw Van der Linden kun je een video bekijken van Wineke Gartz. Al snel dwaalt de blik af naar de kamerschatten van de vrouw des huizes zelf - de antieke vleugel, de poes, de schilderijen, de boeken, de foto's. Welk boek is mevrouw Van der Linden aan het lezen? Zou zij dat zijn op die foto? Gewoon rondkijken voelt al als gluren, spullen aanraken is bijna stelen. Zoveel gastvrijheid en intimiteit roept geen nieuwsgierigheid op, maar gêne. Alsof je wordt betrapt - en dat terwijl mevrouw Van der Linden niet eens thuis is.

'Bezoekers moeten echt even een drempel over', vertelt Leonie Bettonvil die zo'n beetje haar hele huis beschikbaar heeft gesteld. Zelfs in de slaapkamer hangt werk: zeer precies geschilderde vrouwenportretten. Ze is erg tevreden met het werk bij haar in huis. In haar 'atelier' hangen drukke schilderijen in felpaars en felrood van John van Gils. 'Veel mensen denken dat dit werk hier altijd al hing. Dat is logisch, want die georganiseerde chaos past wel goed bij mijn huis.'

In de keuken staat de afwas van een paar dagen, maar als je omhoog kijkt, zie je een werk van Paul van Osch. In een loze, kokervormige ruimte heeft hij aan de muur witte plateautjes bevestigd, waar je op zou kunnen staan als je een ons zou wegen. Dan zou je van de ene op de andere kunnen klimmen tot aan de nok van het huis.

Het merkwaardigste van de hele expositie is De kinderkamer in haar huis. 'Het ruikt wel een beetje vochtig', waarschuwt Bettonvil voordat ze de deur openmaakt. Een beetje vochtig! Overal groeien oranje en roze zwammen, in het kinderbedje, op het hoofd van de teddybeer. De zwammen, het Bambibehang, de rommel op de grond, zijn het werk van Zeger Reyers. 'Hij weet precies wat hij moet doen om dat zo te laten groeien', vertelt Bettonvil bewonderend. 'De eerste dag waren er nog geen schimmels. Elke dag geef ik de vloer water en dat kacheltje moet flink hoog staan.'

Een paar huizen verderop is een woonkamer leeggeruimd voor een installatie met houten pallets van Frank Mandersloot. 'Dit werk heeft leegte nodig', vindt de tijdelijke eigenaresse Marijke Jennen. 'Vier dagen is Frank bezig geweest. Toen hij binnenkwam met al dat hout, die pallets en die metalen onderdelen was ik benieuwd wat hij daar nou van zou maken. Af en toe ging ik kijken. Het is spannend om het scheppingsproces een keer van dichtbij mee te maken.' Ze zal het werk missen. 'Het heeft iets rustgevends.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden