Winterparade als eigengereide kerststal vol dieren en artiesten

In houten stallen rond de Amsterdamse Gashouder zijn voorstellingen te zien ‘op kerstkribbe-formaat’...

Geen os, wel een heilige koe (een echte). Geen ezel, wel een beer (bijna echt), geen schaap, wel een geit (een kleintje). Terts Brinkhoff, oprichter van de mobiele theaterkermis De Parade, neemt deze dagen weer met zijn eigengereide kerststal vol dieren en artiesten bezit van de magistrale Gashouder op het Westergasterrein in Amsterdam.

Er is een engel (met sjaal). Er is liefde (véél liefde) en vriendschap (een pleidooi), een echtpaar (in het nauw) én een kraamvisite waarbij het kind ook niet van de zorgzame vader is.

Tot en met oudjaar kunnen avontuurlijk ingestelde bezoekers tijdens De Winterparade op één avond meer dan tien voorstellingen zien ‘op kerstkribbe-formaat’.

Tegen de stenen nissen zijn houten stallen gebouwd waarin muzikanten, theatermakers, operazangers en cineasten in tien minuten hun verhaal doen. Zo kun je het levende bewijs zien van de onvoorstelbare anekdote over de ontmoeting van een Nederlandse Lichtmatroos en het weggewaaide hoedje van Leonid Bresjnev (De ontluistering van een wereldleider door zanger Cees Koldijk).

Je kunt je schuld vereffenen uit vorige levens om de toekomst met geld, liefde en/of wijsheid vertrouwensvol tegemoet te zien (Ontmaskering van een kerstimperium door Christine van Stralen en Niek Barendsen). Je kunt op donzen kussens gehoor geven aan de oproep iemand eeuwige vriendschap te beloven, en met een pluchen beer mee wiebelen op With a little help from my friends.

Er is veel poëzie op deze tweede editie van De Winterparade. Aartsengel Simon Vinkenoog roept bij aanvang op vooral ‘Ja’ te zeggen tegen*, ja waartegen eigenlijk? Tegen alles, van de roes van je ademhaling tot de laatste frisse lucht.

Schrijver Thomas Verbogt (middelbare schoolvriend van Brinkhoff tijdens hun Gymnasium-tijd op het Nijmeegse Canisiuscollege) leest voor uit Echt iets voor jou, over een pijnlijke kraamvisite bij een ex die beloofde ‘goede vrienden te blijven’.

En er is het nieuwe kerstlied van Maarten van Roozendaal: ‘Nu de rijken verrijkt/Nu de zaken verzaakt/Nu het leed wordt geleden/ Nu men weet: als een engel/Haar vleugels verkoopt/Dondert ze naar beneden.’

Er zijn ook aardse zaken, zoals Koe Helena 105 die onder liefkozing van haar baas Jacob Rens door een hoepel springt. En er is knotsgek variété van Dorus van der Meer en Willem Weemhoff die in acht bij acht vierkante meter de toeschouwer alle hoeken van een minitheater laten zien.

In tegenstelling tot vorig jaar, toen de voorstellingen een mager sluitstuk waren van lang en beneveld tafelen – toeschouwers voelden zich bekocht – maakt het diner nu organisch onderdeel uit van een rondgang langs de theaterstallen.

Mobiele etenskarren verkopen voor een paar euro een kaasfondue met pannenlikkers of een chocoladefontein met fruitballen.

Daarom zingt deze dagen op de Winterparade Roozendaals leeuwerik dagelijks ‘het lied van een nieuwe waarde’: Geen hebzucht maar dat de verbeelding het won.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden