Wind River verliest zijn zorgvuldig opgebouwde spanning door minder geslaagde scriptkeuzes

Film (Thriller)

Wind River is een veelbelovend regiedebuut over de maatschappelijke status van indianen. De film verliest zijn zorgvuldig opgebouwde spanning door minder geslaagde scriptkeuzes.

Natuurlijk wil Cory Lambert (Jeremy Renner) meehelpen. In een indianenreservaat in het gure noorden van de VS zorgt hij als spoorzoeker ervoor dat wolven en poema's uit de buurt van het vee blijven. De onervaren FBI-agent Jane Banner (Elizabeth Olsen) vraagt of hij haar kan helpen in het onderzoek naar de verkrachting en dood van een jonge indiaanse vrouw, wier lijk hij in de sneeuw heeft gevonden. Lambert beschouwt zijn medewerking als vanzelfsprekend.

Wind River
Thriller
Regie: Taylor Sheridan
Met Jeremy Renner, Elizabeth Olsen, Gil Birmingham, Julia Jones, Kelsey Asbille
107 min., in 48 zalen.

Er staat in het thrillerdrama Wind River nog meer op het spel voor Lambert. Op vergelijkbare wijze verloor hij ooit zijn dochter. Bovendien was het meisje dat hij gevonden heeft haar hartsvriendin. En dat Banner de enige agent is die de FBI naar het reservaat stuurt, onderstreept maar weer eens de waardeloze maatschappelijke status die indianen nog altijd hebben. Dat laatste is ook de voornaamste reden geweest voor Taylor Sheridan, die zich met zijn scenario's voor Sicario (2015) en Hell or High Water (2016) in de kijker speelde, om nu zijn regiedebuut te maken. Verdwijningen in indianenreservaten blijven onopgelost, omdat de autoriteiten zich er nauwelijks voor interesseren. Gebaseerd op ware gebeurtenissen, staat in de begintitels.

Een gemankeerd, maar niettemin veelbelovend regiedebuut is het, dat in Cannes in de Un Certain Regard-selectie met regieprijs werd bekroond. Sheridan vindt aanvankelijk een stevige balans tussen het drama en de thrilleraspecten. De desolate sfeer in het reservaat weten hij en cameraman Ben Richardson goed te treffen, met veel oog voor de menselijke nietigheid in het machtige berglandschap. Een omgeving die soms iets mythisch krijgt; het shot waarin Lambert oog in oog komt te staan met een soezende bergleeuwenfamilie in een hol, staat met zijn rauwe schoonheid meteen in je geheugen gegrift.

Helaas verliest Wind River zijn zorgvuldig opgebouwde spanning door minder geslaagde scriptkeuzes. Olsen heeft als de klunzende Banner weinig zinvols te doen en als de zaak eenmaal wordt opgelost voelt dat niet als de ontlading die het had moeten zijn, temeer daar Sheridan de boel onnodig ophoudt met een gekunstelde, als stijlbreuk aanvoelende flashback.

Gelukkig is er dan nog altijd Jeremy Renner, die de film overeind houdt met zijn aangenaam sombere, robuuste vertolking. Je pikt het direct, wanneer hij als Lambert triest voor zich uitkijkt, op zijn sneeuwscooter springt of de daders hun verdiende loon geeft.