Williams bleef geniale 17-jarige

Anthony Williams vestigde zijn naam als tiener in het kwintet van Miles Davis, bij wie hij tot 1969 speelde. Zondag overleed de invloedrijke jazzdrummer onverwacht op 51-jarige leeftijd aan een hartaanval....

VERSCHANST ACHTER zijn trommels en bekkens leverde hij altijd een mooie aanblik op. Een gespierde, bazige man, die als de muziek hem beviel een van oor tot oor reikende grijns trok, en er soms nog een onbeschaamd grote sigaar bij opstak. Anthony Williams (1945) schroomde niet zijn talenten te etaleren: naast een verbluffend ritmisch genie was hij ook een harde, dominante slagwerker.

Tony Williams, die zondag in San Francisco onverwacht aan een hartaanval overleed, beleefde zijn beste jaren in het kwintet van Miles Davis, bij wie hij in 1963 als 17-jarige nieuwkomer debuteerde. Samen met de toen 26-jarige bassist Ron Carter zou Williams zich tot een van de hechtste ritmetandems uit de jazzgeschiedenis ontwikkelen.

Als kind van muzikale ouders in Boston leerde Williams al vroeg de rudimenten van het slagwerk kennen. Op zijn achtste drumde hij in de jazzgroep van zijn vader, een amateursaxofonist. Nog geen tien jaar later drong hij via Miles Davis in een keer door tot de wereldtop.

Op platen met Miles Davis als E.S.P. (1965) en Filles de Kilimandjaro (1968) introduceerde Williams een manier van drummen waarin de steun van een regelmatig ritme plaats maakte voor een meer abstracte, polyritmische begeleiding. 'Iedereen weet waar de beat zit, dus die hoef ik als drummer niet meer te spelen', zei Williams zelf over zijn slagwerkopvatting, die een blijvende invloed op generaties na hem zou uitoefenen.

Na Miles Davis' experiment met rockjazz op de lp In A Silent Way (1969) stapte Williams op. Hij begon de groep Lifetime, met onder anderen gitarist John McLaughlin. Lifetime geldt als een van de grondleggers van de rockjazz, maar werd bij het publiek geen groot succes. Na de tijdelijke herformatie van Lifetime in 1975 beperkte Williams zich tot de rol van begeleider. In 1976 speelde hij met oude collega's uit het Miles Davis-kwintet in de formatie VSOP.

In de jaren negentig leidde Williams weer een eigen groep, met jonge solisten als de trompettist Wallace Roney. Met de pianist Mulgrew Miller nam hij waarschijnlijk zijn laatste plaat op, de trio-cd Young at Heart die volgende maand op het Columbia-label verschijnt.

Williams' stijl veranderde met de jaren nauwelijks; voor het publiek hield hij altijd iets van die geniale 17-jarige. Miles Davis zei ooit over hem: He was so bad, he just blew my fuckin' mind.

Erik van den Berg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden