Wilfred Smit goed herlezen

In Ons Erfdeel (nr. 3; euro 18,-) is mooi te zien hoe je Nederlandse literatuur níet moet aanbevelen, en hoe het wél goed kan....

Eerst hoe het niet moet. Recensente Elsbeth Etty houdt een pleidooi voor de romans van Thomas Verbogt, niet omdat zijn boeken van uitzonderlijke kwaliteit zijn, maar omdat Elsbeth Etty er zoveel in herkent. Etty en Verbogt, allebei bijna zestig, zijn van dezelfde generatie. Verbogts hoofdpersonen schamen zich dikwijls. Etty: ‘Het is het soort schaamte dat ik voel als ik mijn generatie (inclusief mezelf) bezig zie: wat is er met onze talenten en idealen gebeurd? Wat hebben we ermee gedaan, wat is er van ons terechtgekomen, wat hebben we gepresteerd?’ Ja, denk daar maar eens over na. Verbogt is met deze koketterie in ieder geval niet geholpen.

Hoe het wel goed kan, laat Paul Claes zien. Hij herlas het gedicht ‘Hebban olla vogala’ uit 1959 van Wilfred Smit, uit diens bundel Een harp op wielen. In het gedicht, een interpretatie van de oudste geschreven Nederlandse versregel, zitten verwijzingen naar de Bijbel, en Claes heeft ze allemaal getraceerd.

Door nauwkeurig lezen geeft hij inzicht in Wilfred Smits gedicht: volgens hem ging ‘Hebban olla vogala’ over een Vlaamse monnik, die in Engeland weemoedig terugdenkt aan zijn vriend, met wie hij op een kloosterschool had gezeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden