Film Cannes

Wie wint zaterdag de Gouden Palm in Cannes?

Regisseur Lee Chang-dong (r) met drie acteurs uit zijn film Burning. Beeld Getty Images

De Murakami-verfilming Burning gooit hoge ogen bij de pers. Of gaat de hoogste prijs voor de tweede keer in zijn historie naar een vrouw?

‘Mysterie is belangrijk’, vat een van de twee tolken een antwoord van Lee Chang-dong (63) samen. De regisseur knikt: zo is het. Via zijn vertalers, wier vocabulaire ook opgeteld ernstig tekortschiet, wisselt de Zuid-Koreaanse regisseur (Secret Sun-shine, Poetry) vrijdagmiddag wat staccato zinnen met een handjevol journalisten. Zijn moordmysterie Burning, naar een verhaal van de Japanse schrijver Hariku Murakami, kent nog wel de contouren van een normale thriller, maar roept meer vragen op dan gewend. Over drie jonge Zuid-Koreanen gaat het: een sloom ogende boerenzoon, een welgestelde playboy en een levenslustig meisje. De pers is er al uit: Burning is hét meesterwerk van het 71ste festivaleditie. Lee’s film prijkt fier bovenaan in de journalistenpoll, met een recordaantal punten.

Maar wat zegt dat? Twee jaar geleden was er óók zo’n persfavoriet: het Duitse Toni Erdmann van Maren Ade, maar haar film werd genegeerd bij de prijzen door de jury onder leiding van de Australische regisseur George Miller. Pech voor het festival, dat vorig weekend tijdens een protestoptocht van vrouwen over de rode loper nog maar eens kreeg ingewreven dat sinds de eerste editie in 1946 slechts éénmaal de belangrijkste prijs gunde aan een vrouw.

Zo klinkt er een constante bij al het speculeren op en om de Croisette: dit jaar wint een film van een vrouw vast een zeer belangrijke prijs. Is het niet de Palm, dan toch zeker de Grand Prix, de tweede prijs. De negenkoppige jury telt vijf vrouwen, een meerderheid, dat kwam nooit eerder voor.

Ook zonder seksepolitiek zou Lazzaro Felice van Alice Rohrwacher niet misstaan onder de prijswinnaars, die zaterdagavond bekend worden gemaakt. De Italiaanse, die al eens de Grand Prix won met La Meraviglie (2014), begint haar dorpsdrama over de lijfeigenen van een gravin in klassieke stijl, terug in de tijd, maar koppelt de levens van haar personages middels een wonderlijke plotwending aan hedendaags Italië. Rohrwacher baseerde haar film op een krantenberichtje over uitgebuite landarbeiders. Het bestaan van de onderklasse, van tweederangsburgers, was een terugkerend thema in veel films. Zoals in Nadine Labaki’s tearjerker Capharnaüm, over het miserabele leven van een schattig straatschoffie te Beiroet, dat zich ontfermt over de zwarte baby van een vluchtelinge uit Ethiopië. De film van de Libanese regisseur werd na afloop bezongen door een hevig ontroerd publiek, en perst een berg melodrama in een geforceerd scenario. Een wereld van verschil met de aanpak van Hirokazu Kore-eda, de Japanse meester van het ingetogen gezinsdrama, die een carrièrehoogtepunt bereikt met Shoplifters. Zijn warme competitiefilm over een klein-criminele familie zou een goeie compromiswinnaar kunnen zijn, als de jury verdeeld is.

Palme d’Or 

De 21 films tellende competitie werd vooraf met zorg bekeken: Netflix trok titels terug, na een geschil. Ook bewaarden enkele Amerikaanse studio’s hun films voor concurrent Venetië. Cannes kon het hebben: de competitie was ook dit jaar hoogwaardig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden