Filmrecensie Poms

Wie oud is, is nog niet afgeschreven. Poms brengt die boodschap zo lui, dat het een belediging van de doelgroep is ★★☆☆☆

Ook Diane Keaton lijkt geen moment in haar personage te geloven.

Regie Zara Hayes

Met Diane Keaton, Jacki Weaver, Pam Grier

91 min., in 72 zalen.

Je mag elke club oprichten die je wilt in Sun City, een opgewekt, Amerikaans luxe bejaardenparadijs waar de tuintjes aangeharkt zijn en het vervoer gaat met golfkarretjes. Maar een cheerleadersclub? Gezien de broze botten van de oudjes wordt dat actief ontmoedigd. Dat is echter buiten Martha (Diane Keaton) gerekend, een vrouw die haar leven lang droomde van pompons en acrobatische dansjes in een kort rokje, maar door omstandigheden – cue zielige muziek – nooit een optreden kon geven.

Poms past in het rijtje van The Best Exotic Marigold Hotel (2011) tot Book Club (2018): films die opzichtig hengelen naar de oudere bioscoopbezoeker. En natuurlijk, in een wereld waar jong en fris nog steeds de gouden standaard vormen, kan het in films niet vaak genoeg worden benadrukt dat je niet achter de geraniums hoeft te kruipen zodra je de pensioengerechtigde leeftijd hebt bereikt. Maar Poms behandelt dit thema zo lui dat het een belediging van de doelgroep is.

De makers denken kennelijk dat de oudere kijker infantiel is, gezien het rechttoe-rechtaanverhaaltje waar  logisch gezien geen hout van klopt. Als Martha zelf het peperdure oord heeft uitgekozen om er te sterven (cue zielige muziek), waarom is ze dan zo verrast door al die pastelkleurige truitjes die er rondlopen? Heeft ze vooraf nog een foldertje ingezien? Vindt ze haar buurvrouw – een aandoenlijke Jacki Weaver – nou verschrikkelijk of wil ze er vriendinnen mee worden en waarom? En hoezo, dat groepje tienercheerleaders dat ronduit vijandelijk doet –  wat kan hen dat stelletje 65plussers überhaupt schelen? Enzovoorts.

Het irritantst is dat de personages geen moment geloofwaardig zijn. Martha lijkt alleen stervend als het script dat zo uitkomt en actrice Diane Keaton mag haar wispelturige personage wel sympathiek neerzetten, zelf lijkt ze haar ook geen moment te geloven. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden