Wie is de meest besproken persoon in de media in 2014?

Vandaag deel twee van de uitreiking van De Gouden Onno, de prijs voor de meest besproken persoon van 2014. Johan Derksen, Peter R. de Vries en Gordon grepen er net naast. Wie er met de felbegeerde award naar huis gaat? Dat leest u morgen.

De gouden Onno. Beeld Ontwerp Marc Visser en foto Studio V

23. Johan Derksen (en de megalomane pillenslikker)

Tot de verslagen tegenstanders van Koning Louis I behoort ook het tv-programma Voetbal International, De TV Kantine van volkssport nummer één. Louis van Gaal kreeg zijn tegenstanders Johan Derksen en René van der Gijp precies hoe en waar hij ze hebben wilde: vloekend en tierend en rollebollend over de studiovloer. De gedoogcoalitie van de heren, gefundeerd op de riante vergoeding van RTL, explodeerde in juli. En dat allemaal omdat Van der Gijp in Trouw had gezegd dat hij soms het idee heeft dat Derksen het programma alleen maar voor het geld maakt - wat trouwens een waarheid als een koe is. De spanning aan tafel van VI Oranje liep hoog op, niet in de laatste plaats door de voortreffelijke prestaties van Oranje en bondscoach Van Gaal; de man die door Derksen voor het WK nog met Mussolini was vergeleken. Dat moet allemaal maar kunnen, maar toen Derksen zelf een tikje kreeg, haalde hij een tank uit zijn garage en opende hij een spervuur op Van der Gijp. In zijn column in Voetbal International schreef hij dat Van der Gijp megalomane trekjes heeft en antidepressiva slikt. 'Dan wordt hij hyper en schreeuwt en giert hij er anderhalf uur lustig op los.' Slotconclusie: 'Met zijn ellenlange tirades en zijn neplach is hij intussen een karikatuur van zichzelf.' Inmiddels zijn Van der Gijp en Derksen weer dikke maatjes. Ze konden het geld niet missen. Eenmaal? Andermaal? Verkocht.

Johan Derksen met de DVD van zijn tv-serie Derksen on the Road Beeld anp

22. Sunny Bergman (en de blanke mannen)

Sunny Bergman legde Nederland stap voor stap het concept white privilege uit, in een documentaire die door Hans Beerekamp, tv-criticus van NRC, 'een sleutelfilm' werd genoemd. Door Zwart als roet leerden we ook dat blanke mannen meer kans hebben om ongemerkt een fiets te jatten dan niet-blanken.En dat bemiddelde D66-leden heus een heel zware studententijd kunnen hebben gehad. Bergman monteerde die ietwat beschamende verklaring van haar VPRO-baas Lennart van der Meulen gewoon in haar VPRO-documentaire. Haar vader was altijd tegen Sinterklaas omdat hij het een verderfelijk, kapitalistisch feest vond. Met Zwarte Piet had hij daarentegen nooit veel problemen. Door de strijd van zijn dochter raakte hij toch langzaam overtuigd van het tegendeel. Hoopgevend: wie het in beton gegoten wereldbeeld van verstokte socialisten aan het wankelen brengt, zou de rest van Nederland ook nog wel om kunnen krijgen.

Sunny Bergman met advocaat Frank King, Barryl Biekman en Perez Jong Loy in de Amsterdamse rechtbank voor de uitspraak rondom de verstrekking van de vergunning voor de Sinterklaasintocht. Beeld anp

21. Solomonica de Winter (en het kluizenaarschap)

Dat Solomonica de Winter Moon voor intimi, @thekillapup voor haar vierduizend Instagramvolgers zou debuteren in deze erelijst, stond vanaf haar geboorte vast. De vraag was slechts wanneer. Het antwoord: op haar 17de. De dochter van schrijversechtpaar Leon de Winter en Jessica Durlacher schreef haar eerste (gepubliceerde) boek in het Engels, voordat het werd vertaald in het Duits en het Nederlands. 'Unglaublich cool', vond de Frankfurter Allgemeine, dezelfde krant die lovend was over de Anne Frank-musical van haar ouders. Moon ziet eruit als de frontvrouw van een punky girlband, klinkt als een filosofe op leeftijd, heeft een voorliefde voor gangstarap en leest de boeken van haar ouders niet, maar die van Dostojevski en Kafka wel. Haar wilde periode heeft ze al achter zich, zei ze in interviews. Eigenlijk is ze 'een kluizenaar', maar dan wel eentje met een verdomd goede pr. Op Instagram postte ze onlangs een foto waarop ze een boek over Egyptische mythologie las, terwijl ze een naveltruitje droeg: @thekillapup in een notendop.

Solomonica de Winter bij De Wereld Draait Door. Beeld DWDD

20. René Gude (en het leven)

De laatste interviews met filosoof René Gude roepen een gevoel op dat vergelijkbaar is met terugkomen van een lange vakantie. Vol van zonovergoten inzichten denk je even, heel even, iets beter te weten hoe het leven werkt. Nu de dood hem priemend in de ogen loert, ontpopt de Denker des Vaderlands zich tot een veelgevraagd wijshedenverstrekker. 'Wie ruzie mijdt, belandt uiteindelijk bij onverschilligheid en als je eenmaal in onverschilligheid terechtkomt, ben je verloren', zei hij bijvoorbeeld in Volkskrant Magazine. En in EO's De Kist, over de emoties die een stervende overvallen: 'Bij woede wil je weg, bij angst wil je terug. Maar bij verdriet kun je verwijlen. Het is een emotie die je kunt laten gaan en die zit precies in het idee dat je blij was dat je erbij was en blij bent dat het doorgaat.' In dat programma zei hij ook: 'Wat je niet was, kun je worden.' Als we al niet dol waren op de gouden Gude, dan zijn we het in 2014 wel geworden.

René Gude Beeld Joost van den Broek / de Volkskrant

19. Sander Dekker (en de bebloede paardenkop)

De staatssecretaris van Media mag dan een fel tegenstander van coffeeshops zijn, als twintiger had hij de looks van iemand die best het scherpzinnige 'Nederwiedewiedewiet, wiedewiedewiet, ja ja nederwiedewiedewiet' had kunnen zingen. De witte wife beater, zwarte Levi's 501 en de wufte, geföhnde kuif: move over Henny Vrienten, hier is Sander Dekker uit Zoetermeer, bassist van de band Count Zero. Naast het rijke esthetische verleden van Dekker, geïllustreerd met een foto in deze krant, viel hij op door de plek waar hij dit jaar zijn plannen met de publieke omroep presenteerde: het schip Veronica, ooit een bron van slapeloze nachten voor de Hilversumse omroepbazen. De keuze voor die locatie voelde als een bebloede paardenkop in het bed van mensen als Jan Slagter, baas van omroep Max. Slagter maakte de staatssecretaris dan ook meteen uit voor Berlusconi. Dat is natuurlijk overdreven. Dekker heeft zijn wilde haren misschien ietwat verloren, maar hij hoeft zijn kruin nog lang niet met schoensmeer te bedekken.

Sander Dekker. Beeld anp

18. Freek Vonk en Eva Jinek (en de schapenvachtjes)

In de rubriek 'Buis & Haard' in de VARAgids werden onlangs een paar dingen helder inzake het huishouden Jinek-Vonk-varaan-Johan. Zo stikt het er van de schapenvachtjes. Op een foto van de woonkamer tellen we er zeven. 'Had ze nog niet eens allemaal in beeld gebracht', liet fotograaf Clemens Rikken op Twitter weten. Ook weten we nu dat de sympathieke slangenspecialist zijn Eva 'Evi' noemt en dat hij bijna altijd meegaat naar de opnamen van haar wekelijkse talkshow Jinek, het door de KRO ingebrachte wapen in de talkshowoorlog. In januari en februari zal Jinek van maandag tot en met vrijdag te zien zijn, als vervanger van de winterslapende Jeroen Pauw. Ook voor Freek was het een mooi televisiejaar, waarin hij anderhalf miljoen kijkers trok met een college over gif en in Freek Vonk in Australië smakelijk vertelde over koala-chlamydia.

Eva Jinek en Freek Vonk op de loper bij het Gouden Televizier-Ring Gala 2014. Beeld anp

17. Thierry Baudet (en de sekspartners)

Nee is ja, probeerde Thierry Baudet aardige jongens in november de liefdesles te lezen. Op thepostonline.nl reageerde de publicist/journalist op teksten van de misogyne Amerikaanse versiergoeroe Julien Blanc. U weet wel, die gast die vrouwen versieren en vrouwen verkrachten nader tot elkaar probeert te brengen. De bijval van Baudet, samengevat in één lange zin: 'De realiteit is dat vrouwen niet met respect behandeld willen worden door hun sekspartner; dat ze helemaal niet willen dat je hun 'nee', hun weerstand respecteert: de realiteit is dat vrouwen overrompeld, overheerst, ja: overmand willen worden.' Toen hij bij DWDD verscheen om zijn bekritiseerde standpunt te verdedigen, zullen er onder de kijkers ongetwijfeld vrouwen zijn geweest die elkaar vroegen: 'Zou je hem doen, als het zou moeten?' Er zullen er vast een hoop geantwoord hebben met 'ja, maar alleen als het écht zou moeten.' Zolang Baudet zich niet liggend op piano's laat fotograferen, zoals in NRC Handelsblad, is hij best te doen. De realiteit is gelukkig dat er helemaal niks moet. Dat scheelt een hoop seks met botte lullen die vooral zichzelf overweldigen met misplaatste scherpzinnigheid.

Thierry Baudet, ook historicus, houdt een toespraak bij de herdenking van de twee wereldoorlogen in Vlaanderen. Beeld anp

16. Michel van Egmond (en de bestsellers)

Volgens Arnon Grunberg was Kieft, het levensverhaal van de aan lager wal (drugs, alcohol, de hele reut) geraakte oud-voetballer waarmee Michel van Egmond voor de tweede maal op rij de NS Publieksprijs won, een van de betere boeken van 2014. Die kon de Haagse bestsellerauteur mooi in zijn zak steken. Hoe anders was de reactie van de literaire elite een jaar eerder geweest. Nadat bekend was gemaakt dat Gijp de meeste stemmen had gekregen voor de NS Publieksprijs, mopperde Tommy Wieringa dat de andere genomineerde auteurs voor spek en bonen hadden meegedaan. Tegen de reclamecampagne voor Gijp in het tv-programma Voetbal International was immers niemand opgewassen. Daar ontstond hier en daar wat ophef over, hoewel Wieringa natuurlijk groot gelijk had. Maakt verder niet uit. Kieft is een voortreffelijk geschreven, intrigerend verhaal over het verwoeste leven van een sympathieke oud-voetballer. Ja hoor, uitgeverij Voetbal International, zet deze zin maar gerust op de achterpagina van de 47ste druk.

Michel van Egmond. Beeld anp

15. Yolanthe Sneijder-Cabau (en haar lichaam)

Ze horen buiten beeld te blijven, maar door een onfortuinlijke samenloop van licht en lipgloss kwam de beroepsgroep toch even in het oog van de storm terecht: visagisten, en dan vooral hun al dan niet magische gaven om met wat verf een gezicht volledig uit verhouding te trekken. Want dat was de kwestie, na het optreden van Yolanthe Sneijder-Cabau in RTL Late Night: heeft ze zich door een plastisch chirurg laten toetakelen of was het gewoon wat te veel maquillage? De vraag hield Nederland drie volle dagen bezig - als we op RTL Boulevard afgaan tenminste. De kring rond Cabau maakte de ophef niet minder door eerst wel en toen weer niet de schuld aan de visagie te geven. Vervolgens kreeg de belichting van het programma ervan langs (Mediacourant: 'Ook Patty Brard had last van licht RTL Late Night') en sprong cosmetisch arts Robert Schoemacher ook even bij. 'Yolanthe heeft fillers laten inspuiten', lazen we uit diens mond in het Algemeen Dagblad. Een dag later: 'Schoemacher: Yolanthes gezicht is toch puur natuur'. Gedoe, kortom. Een gemiste kans ook: Yolanthe had in RTL Late Night niet iets vaags moeten stotteren over 'veel trainen', maar gewoon moeten zeggen waar het op staat: wat Yo aan haar lichaam doet, gaat Humberto en de rest van de wereld níéts aan.

Yolanthe Sneijder-Cabau tijdens de presentatie van haar sieradenlijn. Beeld anp

14. Gordon (en de Rabofoon)

Zoals dat ook voor zijn media-eega Gerard Joling geldt, is geen jaaroverzicht compleet zonder Gordon. 2014 was het jaar waarin de goudgekrulde zanger de number-39-with-rice-gate definitief achter zich kon laten en zich van zijn beste kant liet zien. Goor organiseerde bijvoorbeeld een kerstfeest voor eenzame ouderen in zijn eigen koffiewinkel Blushing. Voorts hielp hij Bram Moszkowicz financieel uit de brand. Sommige mensen dachten trouwens dat Gordon dat deed uit eigenbelang. Met die mensen veegt Gordon zijn reet af, zoals hij subtiel op zijn Facebookpagina schreef. Er was nog iets met de reet van Gordon. Die bolle reet (zijn woorden hoor, niet de onze) kon gelikt worden door twitterend Nederland. Dit omdat twitterend Nederland iets aan te merken had op zijn nieuwe talkshow Goor Draait Door. 'Ze lullen maar lekker', zei Goor tegen 3FM. 'Ik bel elke ochtend de Rabofoon en dan hoor ik wat mijn saldo is.' Het ochtendritueel van een winnaar.

Gordon wordt omhelst tijdens een kerstmiddag die hij voor eenzame ouderen organiseerde. Beeld anp

13. Jeroen Pauw (en de gezelligheid)

Een fraaie dertiende plaats voor de overigens terechte winnaar van de Sonja Barend Award 2014. De quasinonchalante krullenbol die (leuk weetje tussendoor) in zijn jonge jaren van de ene na de andere middelbare school werd gestuurd, staat na het afscheid van Paul Witteman sinds de zomer op eigen benen. Dat betekent vallen, en opstaan. Het zou raar zijn als het anders was. Het betekent ook een overdosis vergelijkingen met het latenightprogramma van concullega Humberto Tan bij RTL; tot vervelens toe, durven we hier wel te zeggen. Pauw is geen Tan en aan de tafel van Pauw is het niet altijd zo gezellig als bij Humberto. Hoeft ook helemaal niet. Pauw probeert het nieuws van de dag te behandelen en dat is al moeilijk genoeg. We hopen daarom dat onze favoriete scherpzinnige meesterinterviewer de alleszins eervolle plek in deze verkiezing op de juiste waarde weet te schatten: als aanmoedigingsprijs. Ga zo door, Hendrik Jan Jeroen Pauw.

Jeroen Pauw. Beeld anp

12. Peter R. de Vries (en het prepensioen)

Sinds hij met prepensioen is, is MZP'er (Misdaadverslaggever Zonder Programma) Peter Rudolf de Vries actiever dan ooit. Wekelijks schuift hij aan bij Matthijs, Humberto, Jeroen en Albert om te praten over een waaier aan onderwerpen: de moord op Els Borst, de afpersing van Linda en John de Mol, de aanhouding van Willem Holleeder, de teleurstellende kwalificatiereeks van Oranje en de verjaarde zaak van Jack The Ripper. Hij mengde zich zelfs in het bloederigste debat van het jaar, de Zwarte-Pietendiscussie. De doodsbedreigingen die hij vervolgens ontving, deelde hij trots op Twitter. De Vries is nog altijd bang voor niemand, ook niet voor volwassen mannen die zich boos maken over een kinderfeest.

Peter R. de Vries. Beeld anp

11. Teckel Messi (en de zakken hondenvoer)

Wat eerst een wanhopig ludieke greep leek van de NOS-redactie, bleek een meesterlijke zet die zo uit de hoge hoed van Louis van Gaal had kunnen komen. Teckel Messi gaf Studio Brasil net die frisse vrolijkheid mee waardoor het dagelijkse programma tijdens het WK eigenlijk geen moment ging vervelen en een verademing was naast de platte chagrijnigheid van VI Oranje. Het hondje was zo populair dat kijkers dagelijks zakken hondenvoer opstuurden naar de redactie en hij snel meer dan 11.000 likes verzamelde op een Facebook-fanpagina. Zoals het een écht goede speler betaamt, liet Messi de anderen om hem heen ook beter presteren. Dankzij de cognackleurige bliksemafleider kon comeback-kid Hugo Borst ongestoord balanceren tussen venijnig cynisme en jongensachtig enthousiasme. En daardoor kon presentator Henri Schut op zijn beurt weer uitblinken in de rol van 'Geen Fratsen Henri'.

Over de nummers 40-24 leest u hier.

Teckel Messi met Hugo Borst. Beeld Studio Brasil

Hoe gaat het met de 'Gouden Badr'?

In 2013 sleepte Badr Hari deze mediatrofee in de wacht, maar nu is de vechtsporter uit de lijst verdwenen. Het kan snel gaan. Hoe verging het 'Gouden Badr' na zijn uitverkiezing? Begin december vierde hij zijn verjaardag in stijl, met een gouden kalasjnikov en ontbloot bovenlijf in een gouden bad. Dit alles in Tsjetsjenië, waar Badr in het dubieuze gezelschap verkeerde van de omstreden president Ramzam Kadyrov. Inderdaad, de man die Ruud Gullit drie jaar geleden trainer van zijn voetbalclub maakte. En inderdaad, Gullit, de ex van Badrs ex Estelle Cruijff. De relatie ging dit jaar uit. De 'parel voor de samenleving' (dixit Leon de Winter) heeft Nederland inmiddels verruild voor Marokko.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden