Wie durft er nog een galerie te openen in New York?

Voor 15 duizend euro per maand een galerie in New York, nu moeten alleen de Amerikanen nog komen kijken... Vrijdag opent Jorg Grimm in New York zijn derde kunstgalerie, na de twee in Amsterdam.

Anne Van Driel
De gevel van de nieuwe galerie. Beeld Rene Clement
De gevel van de nieuwe galerie.Beeld Rene Clement

De huren zijn schreeuwend hoog. De concurrentie is moordend. En de kopers zijn rijk maar lastig. Zo maar wat argumenten om vooral géén galerie in New York te beginnen. Laat staan vanuit Nederland de oversteek te maken en er een extra filiaal te openen.

En toch staat Jorg Grimm (41) dinsdag een muur wit te sausen in een hoge ruimte aan de New Yorkse Bowery, die hij voor de komende acht jaar huurt. Werklieden installeren een keukentje en een wc, een medewerker pulkt restjes sticker van de voordeur - de laatste tastbare herinnering aan de vorige huurder, een winkel met horecabenodigdheden. Waar eens koelkasten en vaatwassers stonden, rusten nu de grote met kattengrit, teer en verf bewerkte panelen van de Amerikaanse kunstenaar Nick van Woert tegen de muur.

Vrijdag gaan de deuren open van Grimm New York: de derde Grimm-galerie, naast de twee in Amsterdam, in de Pijp en op de Keizersgracht. Het idee stamt van zo'n anderhalf jaar geleden. Grimm: 'Ik vond het voor de carrière van de jonge Amerikaanse kunstenaars die ik in Nederland vertegenwoordig het beste als ze ook in de kunsthoofdstad van de wereld zouden exposeren. Maar ze onderbrengen bij een goede galerie hier bleek lastig. Dus besloot ik het zelf te doen. Ook voor de Nederlandse en Europese kunstenaars is dat een boost.'

Druk programma

Dus ging hij op zoek. Niet in Chelsea, met zijn hoge concentratie aan museale en gelikte galeries, zoals giganten Gagosian, David Zwirner of Hauser & Wirth. Maar in de rommeligere en hippere Lower East Side, waar het steeds meer gebeurt, aldus Margot Samel (28), die de dagelijkse leiding van de galerie op zich neemt. De nieuwe locatie - ruim 200 vierkante meter op de begane grond en bijna 100 in het souterrain - ligt op een steenworp afstand van het New Museum for Contemporary Art en andere galeries, aan een drukke straat die verder wordt gedomineerd door Chinese winkels en kleine restaurantjes.

Het programma voor het komende jaar staat al vast. Na Nick van Woert ('hij heeft een grote schare volgers, verzamelaars maar ook curatoren en kunstenaars') staan onder meer solo's gepland van de Britse kunstenaars Charles Avery en Elizabeth Price en van de Nederlandse Desirée Dolron. Mid-career kunstenaars die, zegt Grimm, 'het in Europa goed doen, internationale museumtentoonstellingen krijgen, grote prijzen winnen - Dana Lixenberg kreeg onlangs de Deutsche Börse Photopgraphy Foundation Prize - maar die in de VS nog onbekend zijn.' Daarmee hoopt hij zich te onderscheiden binnen het New Yorkse aanbod.

Tegen de trend in

De huren hoog? Vergeleken met Amsterdam of willekeurig welke Europese hoofdstad natuurlijk wel. Maar met 15 duizend euro per maand vraagt de Chinese huurbaas, die dinsdag vriendelijk komt informeren of alles naar wens gaat, bepaald niet de hoofdprijs. Kwestie van lang zoeken en van scherp onderhandelen, zegt Grimm. 'Maar vooral ook van geluk.'

De concurrentie moordend? Iedereen helpt elkaar juist, heeft hij ondervonden. Andere galeriehouders spelen hem gegevens door van mogelijke interessante contacten en ook rijke collectioneurs zijn behulpzaam. Een belangrijke verzamelaar kocht op de Frieze Art Fair in New York, waar Grimm als enige Nederlandse galerie aan deelneemt, een schilderij van William Monk. 'Hij vroeg of ik dat bij hem kon langsbrengen toen hij een groep jonge kunstverzamelaars op bezoek had. Kreeg ik de volgende dag van vijf van hen een geïnteresseerde mail.'

Hij gelooft in een vaste, fysieke ruimte, tegen de trend in van kunsthandelaren die hun heil vaker op beurzen of online zoeken. 'In een galerie ontwikkelt zich de carrière van een kunstenaar; niet op een beurs. Hier wordt een verzamelaar verliefd op een werk, hierover schrijft een recensent zijn kritiek. Een kunstbeurs is slechts een eindstation.'

Sausen in de nieuwe zaak. Beeld Rene Clement
Sausen in de nieuwe zaak.Beeld Rene Clement

Over de financiële risico's is Grimm nuchter. 'In Amsterdam draaien we heel erg goed. Op de Frieze Art Fair hebben we onlangs uitverkocht. Mochten we hier nou toch de deuren moeten sluiten, dan zijn we alleen een huurvoorschot van drie maanden kwijt.' En, voegt hij later toe: 'De reden dat ik het aandurf is ook dat we een aantal kunstenaars vertegenwoordigen, zoals Matthias Weischer, William Monk en Caroline Walker, voor wiens schilderijen Europese verzamelaars op de wachtlijst staan.'

Wie er vanavond idealiter op zijn opening verschijnen? Nou, Roberta Smith, hoopt hij, de gerespecteerde en gevreesde kunstcritica van The New York Times. 'En een of twee conservatoren van het Whitney, het Guggenheim, New Museum of Met Breuer zou ik ook niet erg vinden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden