Wetgeving en hiphopdanseressen ten spijt, dun blijft de mode in Parijs

De modewereld smacht naar een diverser beeld. Op de catwalks van de Parijse Modeweek was dat, ondanks een nieuwe wet, maar deels te zien.

Beeld Team Peter Stigter

Het was een van de vrolijkste momenten van de afgelopen Parijse Modeweek, en even een heel ander gezicht tijdens de doorgaans zo bloedserieuze modeshows: lachende en dansende modellen op de catwalk bij Moncler. Hoewel, modellen? Danseressen waren het, voornamelijk zwarte en een paar witte meisjes, met, zowaar, billen, borsten en heupen - ook al een zeldzaamheid op de catwalk. Ze brachten een combinatie van modern ballet en hiphop, hiplet genoemd, op de grote hit van Ed Sheeran. I'm in love with the shape of you, schalde het door de met gigantische discoballen aangeklede ruimte. I'm in love with your body.

Het leek een statement van Giambattista Valli, de ontwerper van Moncler, die de dansgroep uit Chicago via Instagram ontdekte en naar Parijs haalde voor zijn show. 'Dans is universeel', zei een van de danseressen na afloop tegen Vogue.com. 'En het is inclusief, in tegenstelling tot vroeger; iedereen kan het doen.' Een collega-danseres voegde eraan toe: 'We hebben allemaal andere vormen, maten en kleuren.'

Over die vormen, maten en kleuren is heel wat te doen momenteel in de mode-industrie. Diversiteit is hét grote onderwerp van discussie: een modemerk dat een geheel witte stoet modellen de catwalk op stuurt, zoals Balenciaga vorig jaar, oogst geheid een storm van protest. De modebladen wijden lange mea culpa's aan het feit dat ze jarenlang te weinig donkere modellen hebben gebruikt en beloven én tonen verbetering: een zwart model op de cover is steeds minder uitzonderlijk. 'Maar we zijn er nog lang niet', schreef hoofdredacteur van de Nederlandse Vogue Karin Swerink in het septembernummer. 'Het overgrote deel van de modellen is nog altijd spierwit, 1 meter 80, cisgender (hun seksuele identiteit komt overeen met hun biologische geslacht, red.) en in het bezit van maat 34.'

Na het vertrek van Ricardo Tisci staat bij Givenchy een nieuwe ontwerper aan het roer: Clare Waight Keller, afkomstig van Chloé. Opvallendste kenmerken van de collectie: uniformjassen, asymmetrische rokken en vooral veel brede schouders - erfgoed van de nu 90-jarige Hubert de Givenchy. Beeld Team Peter Stigter

Kleiner, vaak nog: ook maat 32 is gangbaar onder topmodellen. In haar vorig jaar verschenen boek Jamais assez maigre (nooit dun genoeg) schrijft het Franse ex-model Victoire Dauxerre (25), die shows liep voor Prada, DKNY en Alexander McQueen, hoe iemand van haar modellenbureau applaudisseerde toen zij - 1 meter 78 - afgevallen was van 56 naar 47 kilo door op drie appels per dag te leven. Van de modeweken is die in Parijs het strengst, schrijft ze. In New York werd ze voor de show van lingeriemerk Victoria's Secret juist afgewezen omdat ze te mager was.

Ook de omgang met modellen is in de modewereld momenteel punt van discussie. Frankrijk kende onlangs nog een schandaaltje toen modellen tijdens een casting voor Balenciaga urenlang in een donker trappenhuis moesten wachten. Balenciaga, onderdeel van het concern Kering, zegde toen dat uitkwam de samenwerking met het castingbureau op. 'Het welzijn van modellen is van groot belang voor ons', verklaarde CEO van het concern Francois-Henri Pinault begin september.

Het handelsmerk van ontwerper Demna Gvasalia is dat hij de doodgewoonste, zelfs officieel lelijke dingen tot high fashion bombardeert. Buiktasjes. T-shirts met het logo van koeriersbedrijf DHL. En, als finale van de show in Parijs vorige week: Crocs, maar dan met 10 centimeter hoge plateauzolen. Beeld Team Peter Stigter

Aan de vooravond van de Parijse Modeweek stelden Kering en LVMH, het andere grote Franse concern met luxemerken, een convenant op waarmee ze een voortrekkersrol willen spelen op dat gebied. Geen maat 32 meer op de catwalk (34 wordt het minimum), geen meisjes jonger dan 16 en alle modellen gekeurd door een arts die erop toeziet dat ze niet te mager zijn, dat zijn de hoofdpunten uit het convenant. De modebedrijven volgen daarmee de recente Franse wet die modemerken verplicht stelt modellen op een gezond gewicht te laten onderzoeken.

Afgelopen week kwam er nog een wet bij: het verplicht stellen van het zogeheten photoshoplabel. Als een commerciële foto van een model is bijgewerkt, moet dat vermeld worden met het zinnetje 'photographie retouchée'. Dit geldt overigens alleen voor advertenties, niet voor redactionele fotoshoots in modebladen.

Anachronisme was het thema, aldus ontwerper Nicolas Ghesquière. Dat betekende brokaten jassen met hoge kragen en borduursels boven sportbroeken en brede sneakers. In de nieuwe Vuitton-winkel aan het Place Vendôme heerst hetzelfde gevoel: een sneakerpaleis met in het midden een goudkleurig beeld van de Zonnekoning in Vuitton. Beeld Team Peter Stigter

Het doet hier en daar denken aan de drankindustrie die aanbeveelt te 'genieten met mate', zo kun je stellen als je de afgelopen week in Parijs hebt rondgekeken. Ja, de modellen op de catwalk zijn lang niet meer allemaal wit, maar nog steeds wél allemaal dun - daar brengt het feit dat ze gezond verklaard zijn geen verandering in. Op dat gebied is nog weinig diversiteit te bespeuren; de welgevormde danseressen bij Moncler vormden een showelement, de kleding werd getoond door modellen met maat 34. Maar het was wel een zeer welkom showelement, blijkens de reacties. 'Wie heeft er een waterval nodig als je hiphopballerina's hebt?', schreef Elle.com een paar uur na de show.

De waterval was een verwijzing naar de Chanelshow die 's ochtends werd gehouden. Chanel pakt altijd groots uit; het Parijse Grand Palais is al eens getransformeerd tot een luchthaven en een supermarkt. Dit keer vormde een rotswand met 15 meter hoge watervallen het decor. Langs het neerkletterende water liepen de modellen, beschermd door transparante plastic regencapes en kniehoge regenlaarzen. Onder de capes en capuchons waren jurken, rokken en jasjes te zien zoals we van Chanel gewend zijn: veel ruiten, pastelkleuren en tweed, met hier en daar een flinke hoeveelheid lurex en pailletten. 'Een optimistische collectie', klonk het onder moderedacteuren, die over het belang van de natuur gaat en benadrukt dat we zuinig moeten zijn op de aarde. Misschien, maar Chanel-ontwerper Karl Lagerfeld toont zich met deze show vooral realistisch: door klimaatverandering zal het in de zomer van 2018 nog vaker en harder regenen dan in 2017 het geval was. En, lijkt hij te willen zeggen, daar kun je maar beter op voorbereid zijn met een goeie Chanel-regenlaars.

De Chanelshow was divers zoals alle andere shows in Parijs, met een mix van witte, donkere en Aziatische modellen. Maar dun is nog steeds de mode: 'Niemand wil mollige vrouwen zien op de catwalk', zei Karl Lagerfeld een paar jaar geleden en in het Parijs van afgelopen modeweek was op dat punt niets veranderd.

Terug van heel lang weggeweest, stammend uit de 18de eeuw: de hoepelrok, bij Céline een enkellange rok met iets verbrede heupen. Verder: een sluik silhouet, plisséstoffen, megagrote tassen en, zoals bij meer merken: chique parka's en andere invloeden van buitensportkleding. Beeld Team Peter Stigter
Miu Miu Overal op de catwalk: laagjes. Bij Miu Miu uitte zich dat in de creatiefste combinaties: een kanten jurk over een gebreide spencer, een jurk met spaghettibandjes over een hooggesloten strikbloes. Verder: veel kleur, botsende prints en logo-sportkousen in grove, lakleren sandalen. Beeld Team Peter Stigter

Oud en nieuw

De kledingconsumptie blijft maar toenemen: de gemiddelde consument koopt 60 procent meer kleren dan vijftien jaar geleden en draagt ze maar half zo lang. Vandaar de vraag aan bezoekers van de Parijse Modeweek: wat is het oudste kledingstuk dat je aanhebt en wat het nieuwste?

Deynis Nottet, student commerciële economie

'De trui van Zara is het oudste wat ik aanheb, die heb ik al vier jaar. De schoenen zijn het nieuwst. Ik heb ze vorige week gekocht, ongeveer tegelijk met het tasje. Ze zijn van Nike in samenwerking met Off-White, dat vind ik een tof merk. Andere toffe merken? Balenciaga, Margiela, Comme des Garçons. Ik hou van mode, ik hoop er na mijn studie een baan in te vinden.'

Deynis Nottet. Beeld Team Peter Stigter

Simone Marchetti, modejournalist van La Repubblica

'Het oudste wat ik draag zijn de zwarte herenschoenen van Valentino, ik heb ze zeven jaar. Alles wat ik vandaag draag, is van Valentino, ook de lila cape die ik voor dit seizoen gekocht heb. Die is het nieuwst, hij kostte, jeetje, ik weet het niet meer precies, wel meer dan 1.000 euro. Maar ik ga er dan ook een levenslange relatie mee aan.'

Simone Marchetti. Beeld Team Peter Stigter

Diek Pothoven is modeontwerper en produceert modeshows

'Het jasje van Henrik Vibskov is het nieuwst, dat heb ik twee weken geleden in New York gekocht. De broek is ook vrij nieuw, de Pradaschoenen heb ik anderhalf jaar. De trui van Iceberg is het oudst: die kocht ik twee jaar geleden toen daar een nieuwe creative director kwam die opeens heel mooie dingen maakte. O nee, het tasje is het oudst. Dat is vintage. Ik vond mezelf nooit een tassentype, maar ik kan niet meer zonder.'

Diek Pothoven. Beeld Team Peter Stigter

Anna Borisovna, modeblogger en verkoopmedewerker bij modemerk Massimo Dutti

'Het pak, de blouse en de tas van Zara, H&M en Mango heb ik allemaal twee weken geleden speciaal voor de fashion week gekocht. De laarsjes zijn het oudst. Ik heb ze vorig jaar aangeschaft nadat ik ze had gezien op de catwalk in de show van Céline. Ze kostten 650 euro. Je hebt maar één zo'n designerstuk nodig om de hele look perfect te maken.'

Anna Borisovna. Beeld Team Peter Stigter

Tiziana Cardini, moderedacteur van Vogue.com

'Het Chanelpakje is van mijn moeder geweest, dat is dus met stip het oudst. Ik draag het zeker al vijftien jaar. Ik draag er een Pradavestje onder dat ik vorig jaar heb gekocht en sandalen van Church's, die drie jaar oud zijn. Mijn zonnebril is van Céline en de tas is vintage, ik weet dus niet precies hoe oud die is.'

Tiziana Cardini. Beeld Team Peter Stigter

Elisa Nalin, freelance-stylist

'Wat het nieuwste kledingstuk is dat ik draag? De blouse, die heb ik nu twee maanden. Het colbert, van Dries Van Noten, is heel oud: dat ik heb ik al tien jaar, of misschien acht. De broek is een tweedehands Marni die ongeveer drie jaar oud zal zijn. De schoenen? O, nee, díe zijn het nieuwst, niet de blouse: ik heb ze vorige week gekocht.'

Elisa Nalin. Beeld Team Peter Stigter
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden