Werken van Luca Francesconi

Een grote stuwkracht * * *

Van Luca Francesconi, de in 1956 geboren Italiaan en leerling van Berio, die in de jaren tachtig en negentig furore maakte in het Nederlandse moderne-muziekcircuit, is de laatste jaren niet veel meer vernomen. Hij doceert tegenwoordig in Zweden, misschien heeft dat er mee te maken.
Het zou ook kunnen dat zijn streven om los te komen van zijn voorgangers de briljantheid die hij als epigoon aan de dag legde niet volledig evenaart.

Ook rond het Xenakis Ensemble, een enthousiast pleitbezorger van Francesconi's werk en de spil van het inmiddels legendarische Festival Nieuwe Muziek Zeeland, is het de laatste jaren erg stil geworden. BVHaast roept met een vijf werken tellende Francesconi-cd aan de hand van archiefopnamen die oude glorie weer op.

IJzervreters als pianist Geoffrey Douglas Madge en celliste Frances-Marie Uitti spelen hoofdrollen in de concertante stukken van Francesconi, waarin een macrostructuur met een grote stuwkracht ingekleurd wordt met een microstructuur vol scintillerende klanken.

Toch is het enige stuk zonder hoofdrolspeler, Da Capo voor negen instrumenten, met zijn kwistige en toch bijna voortdurend eenstemmige melodiek, het beste stuk van de plaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden