Interview

'Werken met je ex, ben je gestoord?'

Eén mislukte relatie, twee films: zijn versie van het verhaal en die van haar. Steractrice Jessica Chastain maakte met haar ex-vriend Ned Benson het tweeluik The Disappearance of Eleanor Rigby en speelt een van de hoofdrollen.

Jessica Chastain Beeld anp

Toen ze nog volstrekt onbekend was, had Jessica Chastain (37) de neiging wildvreemde regisseurs aan te klampen. Wilden ze écht niet eens met haar werken?

Zo ook op een filmfestivalletje te Malibu, twaalf jaar geleden, waar ene Ned Benson zijn korte film vertoonde, voor hooguit twintig belangstellenden. Het overenthousiaste meisje dat op hem dook na de voorstelling eindigde niet in zijn volgende film, want die kwam er nooit. Wel kregen de twee een relatie.

Dat liep mis, zoals dat gaat, en vervolgens werd Chastain (The Help, Zero Dark Thirty) wereldberoemd actrice. Nu moesten ze het script waarmee hij al jaren rondliep toch eens samen maken, besloot ze. En dan maar meteen in twee delen. Chastain, in een rondetafelgesprek met wat pers in Cannes: 'Iedereen vroeg me of ik gestoord was. Je gaat werken met je ex-vriend?'

Dat werd The Disappearance of Eleanor Rigby, opgebouwd uit twee delen van ruim anderhalf uur die elk hetzelfde verhaal vertellen vanuit een ander perspectief. Zijn én haar kijk op een gesneuvelde relatie.

'Het gros van alles wat tot ons komt, wordt belicht vanuit een mannelijk perspectief, ook in het huidige tijdperk. Terwijl vrouwen de helft van de populatie uitmaken én fascinerende wezens zijn. Dit is een werkelijk gelijkwaardige film, dat beviel me. Maar zo kies ik ál mijn rollen: ik wens geen aanhangsels of poppetjes te spelen die enkel in dienst staan van een mannelijk personage. Het mag best een kleine rol zijn, dat is prima. Maar wel een vrouw van vlees en bloed.'

James MC Avoy en Jessica Chastain in The disappearance of Eleanor Rigby.

Tegenwoordig hoeft u geen regisseurs meer aan te klampen: ineens wil iedereen met u werken. U zei ja tegen Christopher Nolan (Interstellar), Guillermo del Toro (Crimson Peak) en J.C. Chandor (A Most Violent Year).

'Allemaal regisseurs die ik als genieën beschouw. Ik wilde al zó lang acteren, maar ik was altijd zo slecht in audities. Te nerveus, geen zelfvertrouwen. En als je zo vaak afgewezen wordt, ga je denken dat je niks te bieden hebt - dat zien ze dan al aan je houding als je binnenkomt.

'En nu is alles anders. Alsof ik aan tafel zit waarop de lekkerste desserts uit de wereld klaarstaan die ik allemaal nog nooit geproefd heb. Ik wíl alles, maar als ik dat doe dan word ik ziek, dan sterf ik. Dat is nu de worsteling: tegen wie of wat zeg ik nee.'

Bezit u een iets andere kijk op Hollywood, omdat u pas op wat latere leeftijd doorbrak?

'Absoluut. Uit de biografieën en artikelen over actrices die ik bewonder, wist ik dat ik mijn grenzen moest aangeven. Isabelle Huppert bijvoorbeeld (die haar moeder speelt in The Disappearance of Eleanor Rigby, red.), die geeft zich niet helemaal bloot aan het publiek, praat niet overal over in interviews. Als je jezelf te zeer blootstelt, kan dat je spel als actrice namelijk ook schaden. Dus ik nam me voor iets van een mysterie te blijven voor het publiek.'

Jessica Chastain Beeld anp

U groeide op in een arm gezin. Dankzij Robin Williams kon u studeren (de acteur overleed drie maanden na dit gesprek).

'Hij gaf studenten die het zelf niet konden betalen een beurs voor Juilliard, de theateracademie in New York, waar hij ooit zelf studeerde. Ik heb hem bedankt in een brief, maar helaas nog nooit ontmoet. Ooit, jaren geleden, vertelde ik iemand ditzelfde verhaal in een restaurant, dat ik Williams zo dankbaar ben, en toen ging hij op dat moment stomtoevallig aan het tafeltje naast ons zitten. Oh my God, dacht ik, maar hij bestelde zo snel dat ik hem niet durfde te storen. En voor hij uitgegeten was, liep hij weer weg. Ik overwoog nog even achter hem aan te rennen, maar dat zou idioot zijn geweest. Eens móét ik Robin Williams ontmoeten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden