FilmWendy

Wendy vertelt het klassieke Peter Pan-verhaal vanuit een ander perspectief ★★★★☆

Filmstill, Wendy Beeld
Filmstill, Wendy

Soms, als Wendy wordt gewekt door de goederentreinen die ‘s nachts vlak langs haar huis denderen, ziet ze een jongetje van wagon naar wagon buitelen. Een elfachtig joch met dreads en spitse blik dat Wendy een aantal jaren geleden ook al zag, toen een van haar vriendjes riep dat hij nooit wilde opgroeien en zich door het kind op de trein liet meelokken – om spoorloos te verdwijnen.

Het lijkt geen toeval dat het treinkind nu weer opduikt. Wendy, een indrukwekkende, vurige rol van de 12-jarige debutant Devin France, ziet ontzettend op tegen de verplichtingen, teleurstellingen en sleur van het volwassen leven. Op een nacht springt ze vanuit het slaapkamerraam op de trein, samen met haar oudere tweelingbroers Douglas en James (Gage en Gavin Naquin). Daar gaan ze, gegidst door de raadselachtige Peter (Yashua Mack), onderweg naar een eiland waar de ‘verloren’ kinderen met vulkanen spelen, zingen met zeemonsters en nooit ouder worden.

Met het op 16mm gedraaide Wendy maakte de Amerikaanse regisseur Benh Zeitlin een innemende bewerking van J.M. Barrie’s klassieke Peter Pan-verhaal, herverteld en overhoopgegooid vanuit Wendy’s perspectief. Wat Zeitlins vorige film Beasts of the Southern Wild (2012) zo bijzonder maakte, kenmerkt ook Wendy, dat hij samen met zus Eliza schreef. De film sleurt je mee naar een droomwereld (in werkelijkheid het Caribische vulkaaneiland Montserrat) die volkomen aards, ruig en zompig is, ver verwijderd van de vaak zo cleane Hollywood-fantasy-kost.

De treinrit is opzwepend, de aankomst op het eiland fantastisch. Steeds worden de spectaculaire taferelen door cinematograaf Sturla Brandth Grøvlen ingebed in onstuimig handcamerawerk dat dicht bij Wendy en de anderen blijft en enthousiast met hen mee raast. Ook de voortstuwende muziek, van Zeitlin en Dan Romer, lijkt goed te luisteren naar Peters motto: als je jong wilt blijven, zegt Peter, dan moet je negatieve gedachten negeren en alsmaar doorgaan.

Geen wonder dat Wendy gaandeweg wat manisch en ongeduldig voelt. Wanneer sombere elementen opduiken – Wendy vertelt ook een alternatief oorsprongsverhaal van kapitein Haak, compleet met in beeld afgehakte hand, en de Zeitlins willen bovendien iets met de klimaatcrisis doen – is daar weinig tijd voor. Alsof de film zelf bang is om op te groeien.

Daarom is het des te fijner dat Zeitlin de cirkel rond maakt met een ontroerende, betrekkelijk kalme epiloog, waarin het sprookje en het menselijke ontroerend samenvloeien. Misschien dat dáár, helemaal aan het einde, het hart van Wendy verstopt ligt.

Wendy

Fantasy

★★★★☆

Regie Ben Zeitlin.

Met Devin France, Yashua Mack, Gage Naquin, Gavin Naquin, Ahmad Cage, Krzysztof Meyn, Romyri Ross, Lowell Landes, Kevin Pugh, Shay Walker.

111 min., te zien via Picl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden