Recensie Kaleidoscoop

Wende’s Kaleidoscoop is een bij vlagen briljante show met zowel onbekende als bekende artiesten ★★★★☆

Wende zelf zong gelukkig ook. Samen met zangeres S10 zorgde ze in Voor alles voor een hoogtepunt.

Wende Snijders. Beeld Sanne De Wilde

Wende’s Kaleidoscoop 2019 

Muziektheater

Door Wende Snijders en anderen; regie Marcus Azzini. 

11/9, Theater Carré, Amsterdam.

‘Wat een raar haar heeft die Wende!’ Dat was een veelgehoorde reactie nadat zangeres en actrice Wende Snijders deze week bij De wereld draait door verscheen. Ja mensen, Wende heeft raar haar omdat ze de rol speelt van Connie Palmen in de tv-serie naar Palmens requiemroman I.M. En Palmen heeft nu eenmaal raar haar.

Maar tussendoor heeft Wende de tweede editie van Kaleidoscoop samengesteld – een initiatief van het Amsterdamse theater Carré, waarvoor zij een avond lang allerlei muzikanten en artiesten mocht uitnodigen. Het resulteerde in een bij vlagen briljante show van deels onbekende bands en solisten, afgewisseld met bekende namen als Typhoon en Willeke Alberti. Aldus ontstond een eigengereide versie van Holland’s Got Talent, waarin je je af en toe bij een concert op North Sea Jazz waande en dan weer bij een poëzieavond.

De snoeiharde gospelsoul van Michelle David deed Carré bijna ontploffen, bands als Gallowstreet en Orbi zorgden voor muzikale euforie, de fluisterliedjes van Pitou voor prachtige intimiteit en de drie lange gedichten van Marieke Lucas Rijneveld (over een ‘schots en scheef leven’), door haarzelf voorgelezen, ontroerden. Een rustpunt was ook de mini-opera van de Haarlemse theatermaker Steef de Jong, die met uitklapdecor het tragische lot van het lievelingspaard van circusdirecteur Oscar Carré uitbeeldde.

Wende zelf zong gelukkig ook. Samen met zangeres S10 zorgde ze in Voor alles (tekst Joost Zwagerman) voor een hoogtepunt: schitterend duet, prachtig geënsceneerd. Brels Ne me quitte pas en Aznavours Tu t’laisses aller kregen een bijzondere uitvoering. De parade van de uitzinnig uitgedoste House of Hopelezz met blote piemels en borsten was kleurrijk maar wat obligaat en werd geheel volgens verwachting gevolgd door Willeke Alberti’s Samen zijn.

Bij de grote finale, een nieuwe versie van Typhoons Zandloper waaraan alle artiesten meededen, raakte de zaal ontketend.

Wende’s Kaleidoscoop was hard en veel, maar werd in regie van Marcus Azzini strak aan elkaar gelast, als een rijgdraad van uitzinnig talent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden