Weltschmerz alom op Amsterdam Art

Beeldende kunst..

Xandra de Jongh

De KunstRAI is dood, leve Art Amsterdam! Met deze uitspraak sloeg de Amsterdamse burgemeester Cohen tijdens de opening van de kunstbeurs de spijker op de kop. Op jacht naar een internationaal imago en bijbehorend publiek gaat de KunstRAI voortaan verder als het dynamische 'Art Amsterdam'. De naamswijziging zet definitief een streep onder een roerig verleden; de beurs had jarenlang de naam van 'commerciële hoer'. Saillant detail: Art Amsterdam was eerder de naam van de alternatieve beurs die als tegenreactie van de commerciële KunstRAI werd opgericht.

De nieuwe naam onderstreept ook de ambitie van de beurs om zich meer inhoudelijk te profileren. Daartoe is een programmering bedacht die het fenomeen beurs ver overstijgt. Zo presenteert Art Amsterdam zich als de hoofdingang van het 'Tijdelijk Museum'. In dit kunstproject van Annelys de Vet geldt de stad Amsterdam als denkbeeldig museum voor hedendaagse kunst. Als 'museumzalen' dienen kunstinstellingen als De Appel, het Stedelijk Museum CS, Montevideo, Foam, het Stedelijk Museum Bureau Amsterdam en De Ateliers.

Het is geen onaardig concept. Alleen is het de vraag of de aandacht niet beter op de beurs kan worden gericht. Waarom jezelf niet als erezaal opstellen? Uiteindelijk gaat het om wat er op de beursvloer te vinden is en of de bezoeker er iets wijzer van wordt.

Dat blijkt zeer zeker het geval. Na het aflopen van de meer dan honderd galeries, waaronder zesentwintig buitenlandse, kan men alleen nog verzuchten nooit eerder zo veel schilderkunst te hebben gezien. Om van de eenduidige thematiek maar te zwijgen. Wellicht heeft het met de tijdgeest te maken maar kunstenaars kiezen massaal voor het unheimische. Daarbij is de beeldtaal opmerkelijk uniform. Grote doeken met geladen landschappen of broeierige interieurs waarin de mens opvallend afwezig is. Zoals de serie van desolate benzinestations van Benjamin Nachtwey of de verlaten huizen op een kale heuvel van Yesim Akdeniz Graf. Uit alles schreeuwt de dik opgelegde symboliek je tegemoet.

In voorstellingen waar de mens wel aanwezig is, geldt niet veel anders. Duistere vrouwen met lange haren brengen een donkere wereld vol Weltschmerz, die bij galerie Diana Stigter, met werk van Dieuwke Spaans en Amie Dicke, het meest pregnant aanwezig is.

Het is kunst die geen direct maatschappelijk commentaar levert, maar eerder een bewustzijn vertaalt, dat na 9/11 is ontstaan. Het publiek blijkt zich er massaal in te herkennen. Veel werk was al voor de officiële opening woensdagavond verkocht. In vergelijking met de Art Rotterdam overtuigt Art Amsterdam dit jaar als graadmeter van de hedendaagse kunst.

Xandra de Jongh

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden