Weezer lijkt nauwelijks plezier te beleven

Met de vorige week verschenen plaat van Weezer komen we de zomer wel door. Het naamloze album (met gevoel voor traditie inmiddels The White Album gedoopt) staat vol met classic Weezer, waarvan we al een jaar of twintig hypervrolijk mogen worden: slimme en enigszins nerdy teksten (het liefst over meisjes) op zonovergoten en dus erg Californische Beach Boys-refreintjes, opgejaagd door soms best intens rockende gitaarriffs.

Robert van Gijssel
Weezer in 2013 Beeld anp
Weezer in 2013Beeld anp

Niets staat een feestje in de net niet uitverkochte Heineken Music Hall in de weg, zou je zeggen, zeker als je bedenkt dat Weezer zelden optreedt in Nederland.

Natuurlijk kom je dan snel in de stemming bij het geweldig leuke California Kids van die nieuwe plaat. Een toprefrein dat wordt opgetild door weer van die sterke gitaarschouders, en waarin de heren Weezer een driestemmig en aanstekelijk 'ooh-wéé-ooh' aanheffen. Het geluid is scherp en krakend hard, precies zoals je het graag hebt bij de betere meezingrock.

iets ontbreekt

Helaas ontbreekt er toch ook iets, en dat gaat al opvallen bij lekkere Weezerhits als Hash Pipe en Back to the Shack: het kwartet lijkt nauwelijks plezier te beleven aan de eigen pretpunk. De presentatie is gortdroog, en op zo'n enorm podium als dat van de HMH ziet dat er best raar uit. Met het publiek wordt nauwelijks een woord gewisseld, de mannen kijken elkaar ook niet aan en ze staan de nummers weg te werken alsof ze iets verkeerds hebben gegeten en eigenlijk liever even naar een zeker klein kamertje backstage zouden gaan.

Zo wordt Weezer geen kraker. De liedjes worden prima uitgevoerd, en bij het ook al zo toffe nieuwe liedje Thank God for Girls (de eerste kandidaat-zomerhit van het jaar) zoemt het cheesy orgeltje naar behoren, maar Weezer wil simpelweg niet groots worden. En na exact een uur en een kwartier (zanger Rivers Cuomo keek nog net niet op zijn horloge) is het alweer tijd voor de verplichte toegift Buddy Holly. Geen ontlading, zelfs al joelt het publiek de hele tekst van Undone - the Sweater Song mee. Het lijkt bijna een aanmoediging van de gretige zaal aan die zo geliefde Amerikaanse band: kom op jongens, doe nou ook even mee. De omgekeerde wereld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden