Interview Kevin Clay en Conner Peirson

‘Weet je, het zijn aardige mensen, de mormonen’

Kevin Clay en Conner Peirson vertolken de hoofdrollen in The Book of Mormon, de succesvolle Broadway-musical die dit najaar naar Carré komt. De Volkskrant ontmoette de twee Amerikanen in Londen.

Scène uit The Book of Mormon. Beeld Julieta Cervantes

‘Weet je, het zijn aardige mensen, de mormonen, en ik heb best wel bewondering voor hun onvermoeibare bekeringsdrang. Dat is echt niet makkelijk.’ Het zijn niet de woorden die je verwacht van een hoofdrolspeler uit The Book of Mormon, de succesvolle musical (negen Tony‘s, waaronder die voor beste musical) waarin Amerika’s grootste en belangrijkste sekte het doelwit van satire is. ‘We maken enkele aspecten van de mormonen en andere religies belachelijk,’ legt Kevin Clay uit, ‘maar tegelijk tonen we de positieve rol die een geloof kan hebben binnen een gemeenschap.’

De 26-jarige acteur uit Virginia zit samen met Conner Peirson, collega-hoofdrolspeler, in een Zuid-Londense studio. Het is pauze bij de repetities van de openingsscene, waarin een tiental mormoonse zendelingen, knappe jongemannen in pak, op denkbeeldige deurbellen drukken, gevolgd door het opgewekte ‘Hello!’. ‘Iedere Amerikaan heeft daar ervaring mee,’ zegt Peirson, een ietwat nerveuze 30-jarige acteur uit Seattle. ‘Sterker, ze staan bij theaters waar de musical te zien is, met de mededeling dat het boek toch echt beter is,’ vult Clay lachend aan.

En de rijen bij de theaters eindeloos lang. Of het nu gaat om Broadway, waar de musical in 2011 in premiere ging, of het Londense West End waar het al zes jaar elke avond het Prince of Wales-theater vol speelt. Met een opbrengst van een half miljard is The Book of Mormon inmiddels een van de succesvolste musicals uit de geschiedenis. Nu is het Europese vasteland aan de beurt, met Carré als een van eerste haltes.

Het verhaal is eenvoudig. Na een missiecursus te hebben gevolgd in Salt Lake City, Utah, de hoofdstad van de mormonen, worden jonge zendelingen met de blijde boodschap de wereld in gestuurd, van Oslo tot Tokio. De ‘Elders’ Price (Clay) en Cunningham (Peirson) moeten naar de binnenlanden van Oeganda, waar de plaatselijke bevolking niet eenvoudig te bekeren blijkt te zijn, zeker niet de warlords. Een extra spanning vormt de relatie tussen de gladde, zelfverzekerde Price en de fantasierijke, rusteloze Star Wars-adept Cunningham.

Gemeenschapszin

Gevraagd naar de reden van het succes wijst Clay, die al ruim drie jaar in deze musical speelt, als eerste op het script van Trey Parker en Matt Stone, de mannen achter South Park. ‘Het is niet alleen erg geestig, maar de verhaallijn zet mensen aan het denken: het is het begin van een dialoog over wat geloof en gemeenschapszin betekenen. Het is een modern verhaal, maar de opzet van de musical is traditioneel, geënt op klassiekers als The Sound of Music en Oklahoma!’

Familievriendelijk is de voorstelling zeker niet, door de profane en seksueel getinte humor. Ook aan hilarische stereotypes is geen gebrek, of het gaat om homo’s of de bewoners van het zwarte continent. Dat is gewaagd in een klimaat waarin sommige mensen zich snel gekwetst voelen. Clay: ‘Mensen die zich beledigd willen voelen hebben daar zeker een kans toe, maar wie de hele show ziet, merkt dat alles een functie heeft. Er wordt niet geshockeerd om het shockeren zelf. Daar is het script te intelligent voor.’

Clay vertelt dat hij in zijn studietijd het Boek van Mormon heeft gelezen, de alternatieve bijbel van de mormonen waarin de geschiedenis van het christendom zich grotendeels in Noord-Amerika afspeelt. ‘De makers van de show hebben dit geloof gekozen omdat het zo typisch Amerikaans is,’ weet hij. De mormonen hebben sportiever gereageerd dan de volgelingen van de islam waarschijnlijk zouden hebben gedaan bij zo’n show. ‘Ze hebben zelfs voor de show geadverteerd,’ zegt Clay, die onder meer vanwege zijn frisse, strakke gezicht was gecast voor zijn rol.

Nerd

De nerd Peirson is daarentegen een buitenbeentje. ‘Mijn personage heeft eigenlijk geen idee wat in het boek staat.’ Met een verontschuldigende lach: ‘Dat ik het niet heb gelezen, is een groot voordeel gebleken.‘

Naast repeteren zeggen ze vooral zoveel mogelijk rust te houden, zeker Peirson, die al ruim vier jaar meespeelt. ‘Ik moet alle energie opsparen omdat Cunningham zo wild is.’ Clay zegt veel te kijken naar oudere revues en musicals. ‘De Donny & Marie Osmond-show biedt bijvoorbeeld inspiratie.’ Ze verheugen zich op het bezoek aan Nederland, waar ze nog nooit zijn geweest. De show zal precies hetzelfde zijn als op Broadway. ‘Ik denk dat The Book of Mormon extra leuk is voor Europeanen,’ zegt Clay, ‘omdat ze kunnen lachen om die happy clappy Amerikanen.’

The Book of Mormons, vanaf 26 september t/m 27 oktober 2019, theater Carré, Amsterdam (verlengd)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden