Weer een serie in Venice Beach, het ideale decor

Flaked is een nieuwe Netflix-serie over zelfhulpgoeroe Chip. Deze zongebruinde dertiger fietst door stadsdeel Venice in Los Angeles en verliest zichzelf in platitudes. Alles valt op zijn plaats. Waarom vormt deze buurt zo'n geschikt decor voor tv-series en films?

Vanaf links: Dennis, Chip en London in de tv-serie Flaked.Beeld Netflix

'Venice is turning to shit.' Chip - hoofdpersoon van de nieuwe serie Flaked, vanaf vrijdag op Netflix - ziet het stadsdeel waar hij al tien jaar woont veranderen. Waarom het strandbuurtje van Los Angeles niet meer is wat het geweest is? Het is te duur geworden, de huurprijzen rijzen de pan uit, er zijn te veel hipsterwinkeltjes met smoothies voor 8 dollar en er lopen steeds meer mensen 'van buiten' rond.

Kortom: de gentrificatie heeft er genadeloos toegeslagen. Wat vroeger nog spannend, ruig en onstuimig cool was, is nu gepolijst, aangeharkt en veilig hip. Ooit noemden we het hier 'Menace', zegt Chip, verwijzend naar het Engelse woord voor gevaar of dreiging. De undergroundcultuur is omarmd en vermarkt door de mainstream. Een proces dat zich in alle grote steden ter wereld voltrekt en dat vaak wordt veroorzaakt door de mensen die zich eraan ergeren.

In Flaked, de nieuwe comedy-dramaserie van Netflix, wordt zo veel over de locatie gesproken dat de buurt een personage op zich wordt.

Een kleine, roddelende gemeenschap

'Welcome to Venice', zegt einddertiger Chip tegen de jonge, aantrekkelijke vrouw London, op wie hij eigenlijk niet verliefd mag worden, omdat zijn vriend Dennis haar claimt, dus dan weet je al wat er gaat gebeuren. Ze vraagt Chip hoe hij weet dat ze een appartement zoekt. Er zijn geen geheimen in Venice, antwoordt hij. De boodschap aan de kijker: dit is een kleine, roddelende gemeenschap waar iedereen elkaar nauwlettend in de gaten houdt.

'Het is hier zo cool', zegt ook nieuwkomer Topher, een startupmiljonair, een aflevering later. 'Het is net als een onlinegemeenschap, maar dan in het echt.' Volgens Chip ís het ook een gemeenschap. Hij gaat er prat op geen smartphone te hebben.

Flaked past in het lachbandloze genre van 30-minuten durende comedy-dramaseries als Love, Californication en Girls: het gaat op een bewust oppervlakkige en terloopse manier over de ongemakkelijkheden en verleidingen van het leven anno nu. Als spannend of intrigerend drama is Flaked minder geslaagd dan die evenknieën, maar net als Girls weet Flaked op een overtuigende manier een beeld te schetsen van een geïsoleerde, door zichzelf geobsedeerde gemeenschap.

Waar Girls de narcistische iPhone-generatie in Brooklyn portretteert, neemt Flaked het gegentrificeerde Venice onder de loep, waar mannen van middelbare leeftijd op een longboard over straat skaten en klagen over de rijke hipsters die hun buurt komen verpesten.

'Muscle beach' en vuurspuwers

Het geliefde Californische strandoord staat vooral bekend om de 'Ocean Front Walk', waar de locals aan hun spieren werken op de openbare fitnessapparaten van 'muscle beach' en straatmuzikanten, vuurspuwers en messenslikkers de boulevard een carnavalesk randje geven. Zwervers, skaters en winkeltjes met waterpijpen en andere wiet-accessoires maken het tafereel af.

Waar de rest van Los Angeles vooral bestaat uit brede snelwegen, fastfoodtenten met parkeerterreinen en andere grootstedelijke, industriële ongezelligheid, straalt Venice juist een dorps gevoel uit, met een laidback kunstenaars- en surferssfeertje. De knusse kanaaltjes met witte houten bruggen maken het helemaal af. Het is een kleine buurt; een van de weinige in L.A. waar je geen auto nodig hebt en mensen ziet fietsen.

Het gebied is te zien in series en films als Baywatch (strandwacht Mitch Buchannon woont in een van de kanaalhuisjes), The Big Lebowski (stoner The Dude voelt zich hier helemaal thuis), White Men Can't Jump (Wesley Snipes en Woody Harrelson spelen basketbal op het geasfalteerde veldje aan het strand) en Lords of Dogtown (Stacy Peralta en Jay Adams zetten wieltjes onder hun surfplanken en beginnen de skateboardcultuur). Vooral een decor voor verhalen over relaxte subculturen aan het strand.

Wie weleens Grand Theft Auto heeft gespeeld, heeft wellicht auto's gejat en mensen lastig gevallen in Venice. Verona of Vespucci Beach heet het dan, afhankelijk van welke editie van het videospel je speelt. En in Tony Hawk Pro Skater 2 kon je van dak naar dak springen in het skatepark van Venice.

Californication

Venice is ook bekend van de serie Californication, waarin de getroebleerde schrijver Hank Moody de wijk gebruikt als zijn eigen jachtterritorium om meisjes op rolschaatsen of serveersters met acteerambities te versieren. Onderwijl schrijft hij ook weleens een boek of loopt hij met zijn dochter over de vlonders langs het strand om zijn excuses aan te bieden voor een nieuwe misstap.

Eenzelfde soort vrouwenverslindende, onverbeterlijke nietsnut is Chip in Flaked, de serie die is gespeeld en geschreven door Will Arnett, bekend van de cultserie Arrested Development en de stem van veel personages in animatiefilms, waaronder The Lego Movie, Despicable Me en Ratatouille. Chip is lang en gebruind, heeft een stoppelbaardje en een zware stem en draagt heel nonchalant de juiste goedzittende kleren.

'I came to Venice by accident', zijn de eerste woorden in Flaked. Ze worden uitgesproken tijdens een bijeenkomst van Anonieme Alcoholisten. Aan het woord is Chip, die eigenlijk bedoelt: ik kwam naar Venice door een ongeluk. Tien jaar geleden reed hij onder invloed van drank iemand dood. Daarna werd zijn rijbewijs hem permanent afgenomen. Hij verhuisde naar Venice, waar hij zich op een hippe fiets met houten kratje verplaatst.

Sluimerdans

De soundtrack van de nieuwe Netflix-serie Flaked staat vol met lekkere indiemuziek, waaronder een nummer van het Vlaamse bandje Waar is Ken?. Een instrumentale versie van het lied Sluimerdans is te horen in de zesde aflevering. Stephen Malkmus, de voormalige leadzanger en gitarist van Pavement, mocht de soundtrack samenstellen en hoorde het nummer op de radio. Andere bandjes op de soundtrack zijn Youth Lagoon, El Vy en Local Natives.

Chip de zelfhulpgoeroe

Van huis uit is Chip meubelmaker, maar in zijn stoelenwinkel komt vrijwel niemand. Liever helpt hij mensen. Hij is uitgegroeid tot een soort zelfverklaarde zelfhulpgoeroe, die constant teksten citeert als 'het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar het moet voorwaarts worden geleefd' of 'soms moet je een lijn in het zand trekken, die je verleden van je toekomst scheidt'. De kreten zijn vaak zo gemakzuchtig en cliché dat zijn beste vriend Dennis op een gegeven moment tegen Chip zegt: 'Je hebt een serieus platitudeprobleem, man.'

Ondanks alle goede bedoelingen is Chip bovenal een moeilijke man, die worstelt met zijn narcisme, leugens en alcoholisme. Precies Hank Moody eigenlijk, maar dan minder getalenteerd. Daarom past Chip zo goed in het wereldje van Venice: je hoeft er nooit op te groeien of een serieuze baan te zoeken, je kunt je verliezen in lege spiritualiteit, vrouwen en dure kopjes koffie, en dan nog denkt iedereen om je heen dat je succesvol bent. 'Venice heeft zijn morele weefsel verloren', zegt Chip in aflevering zes. Hij heeft het stiekem vooral over zichzelf.

De comedy-dramaserie Flaked is vanaf 11/3 te zien op Netflix (8 afleveringen van 30 minuten).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden