Review

Weemoed en zoete heimwee op Rendez-vous Russe

Eva van Grinsven gaat tot het uiterste op haar nieuwe cd. Rendez-vous Russe, mogelijk gemaakt door een crowdfundingactie, is een schijfje waarop je twee baritonsaxofoons hoort die klinken als het snerpende staal van remmende treinstellen uit vervlogen tijden. Ze worden bespeeld door haarzelf en Lars Niederstraßer. Duister klinken hun lage instrumenten, in een saxofoonversie van de Duo sonata die de Russische Sofia Goebajdoelina oorspronkelijk schreef voor twee fagotten.

Eva van Grinsven. Beeld Sara Wijzenbeek

Die baritons zijn de brutale buitenbeentjes op de cd. In de andere werken zoomt Van Grinsven vooral in op de zoete, bittere of wrange gevoelens van heimwee die de composities van Rachmaninov, Prokofjev, Skrjabin en Sjostakovitsj gemeen hebben. Zelfs als er een ongecompliceerd deuntje klinkt, is die onbekommerdheid schijn.

Wat je achteraf het meeste bijblijft is de weemoedige ondertoon. Die is er altijd. Hoogstens is hij even naar de achtergrond geschoven, zoals in de bloedmooi gespeelde Five pieces van Sjostakovitsj - een eigen arrangement van Van Grinsven, die in Helena Basilova (piano) en Maria Milstein (viool) geweldige partners heeft gevonden.

Eva van Grinsven is een saxofoniste die net zo lang graaft tot ze vlakbij de componist uitkomt. Ze maakt van haar Russische rendez-vous een ontmoeting die je een blik biedt op een veelheid aan Russische zielen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden