Week van de hoofdredacteur: eigen mensen recenseren en dit gebeurt achter de schermen

De week van hoofdredacteur Philippe Remarque.

De commerciële bijlage bij de krant van donderdag

Masser Brock

Op donderdag zat er een krant in de krant, de Nieuwe Tijd geheten. Dat is de fictieve krant waar de hoofdpersoon van Bert Wagendorps nieuwe roman, Masser Brock, columnist is. Het was natuurlijk geen echt krantje, maar een acht pagina's lange advertentie van Atlas Contact, Berts uitgever, voor het nieuwe boek. Ik kreeg het tegen de gewoonte in pas voorgelegd door onze advertentieverkopers toen het al af was en alles afgesproken, anders had ik het idee misschien nog van richting kunnen veranderen.

Op zich publiceren wij zo nu en dan een commerciële bijlage. Met onze uitgever heb ik een daar een aantal afspraken over: er moet duidelijk commerciële bijlage op staan en het mag niet op het redactionele gedeelte van de krant lijken.

Dat zat niet helemaal lekker dit keer, nu de uitgever en onze commerciële afdeling het reclamekrantje voor in de boekhandel in de krant wilden leggen. Op ons verzoek verdween een Volkskrantcolumn van Bert uit De Nieuwe Tijd, werd de vormgeving nog wat ont-Volkskrant en kwam er groot 'commerciële bijlage' op te staan. En tsja, wat je een bank of zorgverzekeraar toestaat, ga je een uitgever niet weigeren.

Maar het bizarre was hier dat onze columnist centraal stond, die ook nog eens voorpubliceerde over een columnist op een krant, gegoten in de vorm van een krant. Een soort Droste-effect dus, een spel met Berts spiegelpaleis. En dan zat er nog een advertentie van de Volkskrant-webshop in.

Op de redactie klonk kritiek, enkele lezers schreven. 'Ik ben een fan van Bert Wagendorp, maar dit is me te. Volgens mij bewijzen jullie hem daar geen dienst mee.' Ook andere lezers veronderstelden dat we onze columnist in het zonnetje hadden willen zetten. Dat klopt dus niet, het is een duur betaalde advertentie. Ik heb over deze transactie tussen bedrijven uit ongemak pas achteraf met Bert gepraat, maar toen bleek dat hij zich er ook ongemakkelijk bij voelde. Misschien was het toch beter geweest er van te voren over te praten.

Dan nog de sterren

Overigens vinden sommige lezers het ook vervelend als we onze eigen medewerkers laten voorpubliceren of hen interviewen als ze een boek uitbrengen. Daar ben ik het niet mee eens. We interviewen vaak schrijvers over een nieuw boek. Mag dat dan opeens niet als de schrijver ook in de Volkskrant schrijft?

Zo iemand ken je als Volkskrantlezer goed, dus in principe is het juist interessanter. De redactie is met werk van de eigen mensen lang nogal gegeneerd omgegaan. Berts eerste roman Ventoux was al uitgeroepen tot Boek van de Maand in DWDD, maar de Volkskrant had er nog geen letter over geschreven. Ik vond dat idioot, en vroeg om een interview.

Het is best raar als de pagina 2-columnist zich ontpopt tot romancier, daar zou ik als lezer meer van willen weten. Dan moest er ook meteen een recensie naast, vond ik, je wilt weten hoe goed het boek is.

Dat is riskant, want de recensie kan ook minder enthousiast uitvallen. Ik kneep hem dus bij Ventoux. Boekenredacteur Erik van den Berg stak op een goed moment een hand om de deur met vier opgehouden vingers. Ik begreep meteen waar het over ging en was opgelucht.

Masser Brock krijgt vandaag in Sir Edmund een ster minder. Maar dat draagt de auteur manmoedig: 'Als je niet besproken wilt worden, moet je je manuscript in de la laten liggen '. Overigens is er naast kritiek ook lof van recensent Thomas van den Bergh (voorheen Elsevier, nu HP/De Tijd, we hebben voor de zuiverheid iemand van buiten gevraagd). Ik ga het boek de komende week op vakantie lezen, en hoop dat het me net zo bevalt als Ventoux. Ik heb Bert beloofd te laten weten wat ik vind. Zonder sterren.

Vonk overgedragen

Verder waren we deze week achter de schermen druk bezig met een aantal vernieuwingen die verderop in het jaar hun beslag zullen krijgen. We praten wat af, vergaderen met onze uitgever, laten ontwerpen maken en testen, allemaal lang voordat u iets van de besproken plannen zult merken.

Zo verschijnt deze week de laatste Vonk die door Dirk-Jacob Nieuwboer en Loes Reijmer is gemaakt. Zij hebben dat met zijn tweeën gedaan sinds de oprichter van Vonk, Kustaw Bessems, onze digitale chef is geworden. Loes gaat weer schrijven, voor V en Magazine. Dick (zo heet hij hier op de een of andere manier) gaat de crossmediaproducties van Kijk Verder coördineren.

Hij is vrijwel vanaf het begin bij Vonk betrokken en heeft een reputatie verworven met zijn precieze redacteursblik. Vanaf volgende week maken Robert van de Griend en Esma Linnemann Vonk. Intussen tekenen we druk aan een nieuwe ordening in de zaterdagkrant. Die onthullen we u in de lente.

Reageren? p.remarque@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden