Boekrecensie Brecht Evens - Het Amusement

Wederom een meesterwerk van tekenaar Brecht Evens over het woeste nachtleven (vijf sterren)

De Vlaamse tekenaar Brecht Evens levert alweer een meesterwerk af. In ijle aquarellen schildert hij hoe drie dolende figuren zich amuseren tot ze erbij neervallen. 

Beeld Studio V

De film Lost in translation bevat een scène waarin Bill Murray moe en stoned in een taxi door nachtelijk Tokio rijdt. Hij hangt met zijn hoofd tegen de autoruit, buiten glijdt de bontgekleurde wereldstad voorbij. Muziek: Just like honey van The Jesus And Mary Chain. In zo’n sfeer is de grafische roman Het Amusement ondergedompeld, alweer een meesterwerk van de Vlaamse tekenaar Brecht Evens (1986). Honderden pagina’s telt zijn boek, dat zich afspeelt tijdens één nacht stappen in een niet nader genoemde metropool. Evens woont zelf in Parijs, maar aangezien de Engelse vertaling The City of Belgium is getiteld, zou het ook Brussel kunnen zijn.

Drie dolende figuren spelen de hoofdrol. Jona is een cokesnuiver met hip haar, stoppelbaard en wit brilmontuur, een wat slappe vent die steevast wordt weergegeven in blauwe waterverf. Victoria, met een kapsel vol ingevlochten kralen, is een labiel meisje dat beter niet te veel kan drinken. Wat ze wel doet natuurlijk, zodat een groeiende groep mensen zich om haar moet bekommeren, tot in de wc van de discotheek aan toe. En dan is er Rodolphe alias Baron Samedi, theatraal gekleed in hoed en jas met bladnerven- of visgratenmotief: hij was de ster van het kosmopolitische nachtleven, maar hij heeft zijn limiet bereikt en wil zichzelf terugvinden. Dat lijkt te lukken, op het nippertje.

Beeld Studio V

De personages gaan zich te buiten aan drank en drugs in lawaaiige, overvolle bars, restaurants en clubs, door Evens onvermoeibaar in allerlei schakeringen geschilderd, tot de lezer ten slotte zelf het gevoel krijgt dat hij een lange nacht heeft doorgehaald. Er wordt ook veel geouwehoerd in Het Amusement. Gelukkig maar, zou je haast zeggen, want Evens schrijft knappe en realistische dialogen, die hij bovendien gepaard laat gaan met een groot repertoire aan lichaamshoudingen. Net als in zijn vorige boeken is alles geaquarelleerd, en de doorzichtigheid van de verf past goed bij de ijlheid van de levens die hier worden uitgebeeld. Men vermaakt zich, op de rand van de afgrond. Al op de vijfde bladzijde vindt Jona een dode vogel, te pletter gestort, maar het beestje ligt vreemd genoeg binnenshuis, pal voor de deur van zijn appartement. Dit Icarus-motief zal gedurende het hele boek terugkeren, er wordt uit ramen gesprongen en gevallen, en het is zeker geen toeval dat je zelfs op het omslag iemand in het water ziet duiken.

Het Amusement is een afstandelijke titel die het escapisme van het uitgaansleven onder een bijna wetenschappelijke loep legt, alsof het boek net zo goed ‘Het Experiment’ had kunnen heten. In dat verband is het zinvol te vermelden dat Brecht Evens anderhalf jaar lang een zware psychische crisis heeft doorgemaakt en zichzelf heeft geportretteerd in de figuur Rodolphe, die ternauwernood van de ondergang wordt gered. In een interview met het tijdschrift Knack Focus zei Evens vorige maand: ‘Als je je flamboyantie in een zakje kunt kopen, wordt het moeilijk om eraan te weerstaan. Ik ben dus in de weekends systematisch mdma beginnen te slikken. Dat heeft ongetwijfeld in belangrijke mate tot mijn bipolaire crisis geleid.’ Je amuseren tot je erbij neervalt, Evens weet er alles van.

Beeld Studio V

Frisse wind

De nieuwe Vlaamse strip (La Nouvelle BD Flamande), zo heette een grote tentoonstelling die het Brussels stripmuseum dit jaar toonde. Vanouds was Vlaanderen het land van de familiestrip, met langlopende series als Nero, Suske en Wiske en Jommeke, en daar mocht weleens een frisse wind doorheen. Sinds 2002 neemt het Vlaams Fonds voor de Letteren (VFL) de strip daarom mee in zijn letterenbeleid en biedt het steun aan stripauteurs, uitgevers, tijdschriften en manifestaties. Ook worden presentaties in het buitenland gesubsidieerd. Talloze talenten zijn het afgelopen decennium doorgebroken: Judith Vanistendael, Olivier Schrauwen, Brecht Vandenbroucke, Lukas Verstraete, om er slechts enkele te noemen. Brecht Evens is van deze generatie de onbetwiste ster. In 2009 brak hij door met Ergens waar je niet wil zijn, een internationaal bekroonde grafische roman waarover de Vlaamse stripjournalist Gert Meesters schreef dat het behoort ‘tot het grote artistieke vuurwerk waarvan we tien jaar geleden nooit geloofd hadden dat het in Vlaanderen zou kunnen ontstaan’.

Volgens het jaarverslag van 2017 gaf het VFL het jaar daarvoor ruim een miljoen euro uit voor beurzen aan 125 auteurs in alle mogelijke literaire genres. Hiervan ging een bedrag van 161.200 euro naar werkbeurzen voor stripmakers. 

Beeld Studio V

Brecht Evens: Het Amusement.
Oogachtend; 336 pagina’s; € 35.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.