Interview

'We zijn sterk beïnvloed door de sixtiesmuziek'

In contrast met hun bescheidenheid staat het palmares van de nog jonge psychedelische popband Pauw. Hoe vier Tukkers in de ban raakten van de muziek van vóór hun ouders. Vrijdag verschijnt hun debuutalbum.

Kees Braam.Beeld Daniel Cohen

Tukkers houden niet van dikdoenerij, die wurmen zich niet op de voorgrond. Misschien verklaart dát waarom Brian Pots (24) en Rens Ottink (23), leden van de Twentse psychedelische popband Pauw, licht verbaasd zijn wanneer ik hun debuutalbum Macrocosm Microcosm een 'langverwacht' album noem.

Ze sputteren een beetje tegen, frontman Pots en drummer Ottink, gezeten in het café van het Amsterdamse oefencomplex Q-Factory, waar de popafdeling van het Conservatorium van Amsterdam is gevestigd. Drie van de vier leden zijn er student.

Dat album, langverwacht? Dat valt toch wel mee? Pas een jaar geleden, toen ze werden uitgenodigd voor het reizende festival Popronde, begon het. Pots: 'Voor mijn gevoel speelden we vorige week nog voor anderhalve man en een paardenkop in een kroeg.'

Des te opmerkelijker is de lijst wapenfeiten waarop de jonge band al kan bogen. Bijna veertig Popronde-optredens. Eurosonic. Bevrijdingsfestivals. Paaspop. London Calling. Lowlands. Into The Great Wide Open. Een minuut DWDD. Psychedelicafestivals van Liverpool tot Lissabon, met de Nederlandse multi-instrumentalist Jacco Gardner, inmiddels een grote meneer. En dat met slechts enkele demo's en een ep in de bagage.

Brian Pots.Beeld Daniel Cohen

Psychedelische gitaarpop

'Veel nummers van het album spelen we al langer live', zegt Pots, 'maar een jaar geleden hadden we ook nog songs die nu niet meer bij ons passen. Die waren heavier. Grunge-achtig. We hebben ontdekt dat we die kant niet op willen. Goed dat we onszelf die tijd hebben gegund.'

Het resultaat is een album dat laat horen waarvoor Pauw werkelijk staat: prachtig psychedelische gitaarpop met meanderende melodieën en veel geluidseffecten, wijds maar met een aangename lichtheid. En: altijd in de gedaante van een compacte popsong.

'Bij het woord psychedelica denk je aan bands die al jammend nummers schrijven en eindeloos staan te spacen in een oefenhok', zegt Ottink. 'Dat werkt voor ons niet. Het raamwerk is altijd een liedje.'

Zo'n oefenhok hebben ze overigens wel, in Haaksbergen in Twente, waar Pots (Delden) en Ottink (Boekelo) groot werden. Toen de bandleden elkaar ontmoetten, hielden ze al van psychedelische sixtiespop. Ze pookten het vuur steeds hoger op; YouTubefilmpjes delen. Platen beluisteren, al gaat het klassieke verhaal van grasduinen in vaders platenkast voor Pauw niet op: hun ouders zijn te jong om, qua muzieksmaak, sixtieskinderen te zijn.

Eszl du Vois.Beeld Daniel Cohen

Earth And Fire

'Mijn vader hield van de late Status Quo, uit de jaren tachtig', zegt Pots, die overigens zou kunnen doorgaan voor een jonge uitvoering van Status Quo's Francis Rossi. 'Ik ontdekte zelf dat ik de vróége Status Quo, uit de late sixties, nog toffer vond.'

Zo ontdekten ze, ergens in 2014, ook het oude werk van het Haagse Earth and Fire, een groep die in de beginjaren volgens Pots en Ottink deed wat Pauw nu ongeveer probeert te doen.

Ottink: 'We kenden Weekend en andere hits van rond 1980. Dat was de tijd van onze ouders. Maar daar bleek dus nog een hele carrière vóór te liggen. We hebben veel oude Earth and Fire gedraaid in onze bus, op weg naar optredens.'

Rens Ottink.Beeld Daniel Cohen

De modernste technieken

De evidente sixtiestic van de bandleden heeft overigens niet geleid tot het gebruik van oude opnametechnieken. 'We zijn sterk beïnvloed door de sixtiesmuziek, maar doen niet alsof we in de jaren zestig leven', zegt Ottink.

Pots: 'Earth and Fire gebruikte tóén de modernste technieken, wij doen dat nu. Dat zou die band ook doen als je ze vanuit 1970 naar het heden kon flitsen.'

Voor Pauws avontuurlijke instelling verdient het conservatorium een deel van de credit, benadrukken ze. Ze weten dat over popopleidingen vooroordelen bestaan: ze zouden er een standaardpopmuzikant van je maken, je kneden tot een virtuoze professional, terwijl popmuziek juist een zeker do-it- yourselfgehalte moet hebben.

Tien favorieten van Pauw

(In willekeurige volgorde)

Earth And Fire - Song Of The Marching Children (1971)

Small Faces - Ogden's Nut Gone Flake (1968)

King Crimson - In The Court Of The Crimson King (1969)

The Moody Blues - To Our Children's Children's Children (1969)

Bee Gees - Bee Gees' 1st (1967)

The Beatles - Magical Mystery Tour (1967)

Pink Floyd - The Dark Side Of The Moon (1973)

The Zombies - Odyssey And Oracle (1968)

David Bowie - Space Oddity (1969)

The Rolling Stones - Their Satanic Majesties Request (1967)

Persoonlijke creativiteit

Pots: 'Juist daarom hebben we voor het Amsterdamse conservatorium gekozen. Hier nemen ze je aan op basis van persoonlijke creativiteit. Ik ben veel opener gaan denken door wat ik hier heb geleerd. Neem de riff in onze single Shambhala en de toonladders in dat nummer: het idee daarvoor kreeg ik nadat een docent me nieuwe dingen over mijn instrument had geleerd.'

Pauw: Macrocosm Microcosm, Caroline. Live: Hedon, Zwolle, 24/10. (tijdens festival Let's Get Lost). Tournee vanaf 30/10.

De roep van de pauw

Waar die opvallende bandnaam toch vandaan komt? In de tijd dat Pauw werd opgericht, bezochten de bandleden regelmatig samen popfestivals. 'Als we elkaar kwijt waren op zo'n festival, krijsten we als een pauw om elkaar terug te vinden.' Dat dat beestje een mooi 'psychedelisch' verenkleed heeft, kwam daar nog eens bij. Een bandnaam was gevonden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden