null

InterviewViktor & Rolf

'We zien ons werk als een zelfportret'

Beeld Koen Hauser

Ontwerpersduo Viktor & Rolf bestaat 25 jaar, aanleiding voor een expositie in de Kunsthal. Hun haute couture werd bejubeld, hun pret-à-porter haalde het niet. ‘Het heeft enorm geholpen om veel aan yoga te doen.’

Nathalie Huigsloot

Zwaantje is bejaard. Dat merk je ook wel, vertelt Rolf Snoeren (48) als hij met haar binnenkomt wandelen in hun ontwerpstudio aan een Amsterdamse gracht. ‘Ze is al 15, heeft bijna geen zin meer om te lopen en slaapt heel veel.’ Zo ook vandaag. Het geluid van de snurkende teckel is tijdens het hele gesprek te horen. Ook als de meegebrachte fles champagne wordt ontkurkt (‘O, wat een leuke binnenkomer!’) om het 25-jarig bestaan te vieren, en omdat Viktor Horsting (49) in een eerder interview zei dat Rolf champagneverslaafd is (‘dat moet een oud interview zijn’), wordt ze niet wakker.

Hun hoofd marketing en communicatie komt nog even in het Engels informeren of de catalogus goed is aangekomen, nadat ze de avond ervoor had laten weten dat Viktor en Rolf slechts een half uurtje hebben voor het interview. Na veel discussie en getouwtrek - dat is wel weinig tijd voor een lang interview met een duo dat niet bekend staat als makkelijke praters - wordt het een uurtje.

Het was in 1992 dat Viktor en Rolf op de bonnefooi naar Parijs gingen. Viktors vader reed. Het plan was dat de twee twintigers, die elkaar op de kunstacademie in Arnhem leerden kennen, stage zouden gaan lopen bij bekende ontwerpers. Dat bleek minder makkelijk dan ze dachten. Dus betrokken ze een tweekamerappartement in een buitenwijk van Parijs om daar een collectie te ontwerpen. Ze schreven zich als duo in voor een wedstrijd voor jonge ontwerpers, maakten met goedkope lappen en tweedehandskleren een collectie volumineuze jurken en wonnen er meteen alle modeprijzen mee.

Links: Performance of Sculptures, couturecollectie lente/zomer 2016.
Midden: Couturecollectie lente/zomer 2015.
Rechts: Vagabonds, couturecollectie herfst/winter 2016. Beeld
Links: Performance of Sculptures, couturecollectie lente/zomer 2016.Midden: Couturecollectie lente/zomer 2015.Rechts: Vagabonds, couturecollectie herfst/winter 2016.

Eerder zeiden jullie: ‘We waren ontzettend ambitieus. We wilden allebei óf de top halen óf niets.’

Rolf: ‘Misschien ging die ambitie niet zozeer over hoe groot wij wilden worden, maar was het meer: als we iets gaan doen, dan moet het iets zijn wat nog niet bestaat. Meteen op de toppen van ons kunnen.’

Viktor: ‘Het grappige is dat dat natuurlijk best een lastig streven is als je de middelen niet hebt. Op een later moment hadden wij bedacht om coutureshows te gaan geven, maar we waren gewoon met zijn tweeën en het enige wat we hadden was een atelier aan de Oostelijke Handelskade. We zaten eigenlijk in een voortdurende spagaat tussen mogelijkheden en ambitie. Maar naar buiten toe hebben we er altijd naar gestreefd dat het eruit ziet als a million bucks.’

Als jullie terugkijken op de afgelopen 25 jaar, wat zijn dan de hoogtepunten?

Rolf: ‘Er zijn van die shows waarbij je gewoon vóélt dat er iets gebeurt. Dat hebben we wel een paar keer gehad. Een ander hoogtepunt is dat er een echt parfum op de markt kwam nadat we eerst, in 1996, een nepparfum hadden gelanceerd.’

Dat nepparfum was een flesje met een geurloze vloeistof waarvan de dop niet open kon, maar dat wel duur was. Daarmee namen jullie de modewereld op de hak. Hoe ironisch is het dan dat een echt parfum, Flowerbomb, jullie hoogtepunt en jullie belangrijkste inkomstenbron is geworden?

Viktor: ‘Toen we dat fake-parfum presenteerden was het ook iets ambivalents. Het was enerzijds een commentaar op: wat is nou een parfum? Maar anderzijds was het ook een uiting van...’

Rolf: ‘Een diep verlangen.’

Viktor: ‘Niet alleen om een parfum te hebben, ook om het soort ontwerper te zijn dat zo succesvol is dat-ie een eigen parfum heeft. Daar ging de presentatie ook over van dat nepparfum. Er was het flesje, maar ook een miniatuur-installatie met een winkeltje en een miniatuurinstallatie met een pop op een catwalk. Alle dingen die in het echt nog niet bestonden, hebben we toen gevisualiseerd, niet wetende dat het een na het ander zou uitkomen.’

Links:
Midden: Chainsaw Massacre, prêt-á-portercollectie lente/zomer 2010.
Rechts: Beeld
Links:Midden: Chainsaw Massacre, prêt-á-portercollectie lente/zomer 2010.Rechts:

Het was toch ook om te laten zien dat je in die modewereld pas geld gaat verdienen als je iets anders doet, namelijk parfums verkopen?

Rolf: ‘Nee, niet zozeer. We zijn allebei in een Brabants dorp opgegroeid en zagen als kind parfumreclames als de deur naar de modewereld. Met die reclames is mijn fascinatie voor de modewereld begonnen, die glamourwereld trok me heel erg. Dat nepparfum is opgevat als een kritische noot, maar voor ons was het dat niet per se.’

Viktor: ‘Je hebt dat boek, hoe heette dat nou? The Secret? Dat kwam pas later uit, maar dat gaat over het visualiseren van je ambities, van wat je wilt bereiken. Om dat werkelijkheid te laten worden, helpt het om het duidelijk voor je te zien. Ik heb het boek trouwens niet gelezen. Jij wel, hè?’

Rolf: ‘Ja.’

Viktor: ‘Grappig genoeg is die presentatie achteraf gezien dus een soort vooruitblik geweest op de toekomst. Want het een na het ander gebeurde, terwijl we het op dat moment helemaal niet concreet hadden gepland.’

Met hun spectaculaire coutureshows gooiden Viktor & Rolf hoge ogen. Ook met hun prêt-à-portercollecties liepen de pers, het museale circuit en een handjevol exclusieve modezaken in eerste instantie weg. Ze wonnen vele prijzen, prinses Mabel Wisse Smit trouwde in een jurk ontworpen door Viktor & Rolf, bestsellende parfums werden gelanceerd en in 2008 ging het modeduo een samenwerking aan met Renzo Rosso, oprichter van kledingmerk Diesel en eigenaar van modeconcern Only The Brave, die droomde van torenhoge omzetcijfers. Ze openden een flagshipstore in een van de duurste straten van Parijs, daarna volgden andere steden. Tot ze in 2015 bekend maakten te stoppen met het maken van prêt-á-porter ofwel confectie. Alle winkels sloten.

Bedtime Story, Prêt-á-portercollectie herfst/winter 2005. Beeld
Bedtime Story, Prêt-á-portercollectie herfst/winter 2005.

In 2008 spraken jullie de ambitie uit een modehuis te willen dat ook zou voortbestaan als jullie er niet meer waren. Is die ambitie weg nu jullie met jullie prêt-á-porter zijn gestopt en weer terug zijn bij de haute couture?

Viktor: ‘Dat heeft niets met prêt-á-porter te maken, toch? Je hoopt dat je een merk neerzet dat doorgaat als je er niet meer bent.’

Maar in 2003 zeiden jullie: ‘We vinden het nu veel leuker om mode te maken die wordt gedragen’ - kortom: prêt-á-porter - ‘in plaats van alleen maar ideeën de wereld in te sturen.’

Viktor: ‘Jaa... Blijkbaar zijn we toch... Het beste in het geven van ideeën.’

Rolf: ‘Ik denk dat de modewereld is veranderd. En wij merkten dat we beter zijn in het maken van couture dan in het maken van betaalbare kleding die trendgevoelig moet zijn, anders verkoop je het niet.’

Waar ligt het aan dat jullie daar minder goed in zijn?

Rolf: ‘Ik denk omdat wij niet echt naar trends kijken. We zien ons werk meer als een zelfportret. Het gaat erover om te visualiseren wat wíj voelen en wat wíj denken en niet zozeer over wat precies in een winkel zou moeten hangen voor een bepaalde prijs.

Viktor: ‘Door de tijdsdruk werd het steeds moeilijker de rust te vinden om iets te maken wat...’

Rolf: ‘Waar we achter stonden. Het is een heel ingewikkelde tak van sport. De winkels die onze kleren verkochten, hadden een beperkt budget, dus die kopen maar een paar kledingstukken van je collectie in. Het is dan heel moeilijk om het idee dat jij voor die collectie hebt verzonnen, over te brengen op het publiek. Wat ook gebeurde: soms hingen onze kleren pas zo laat in de winkels dat ze al lang waren gekopieerd door alle Zara’s van deze wereld. Dat is ingewikkeld. De modewereld is in die zin ook redelijk veranderd: slechts een paar grote spelers, zoals Gucci, die veel geld hebben, kunnen overleven.’

Viktor: ‘Er zijn ontwerpers die onder die omstandigheden de geweldigste dingen maken, maar wij niet. Wij vonden het gewoon niet zo leuk.’

Ook omdat jullie opeens concessies moesten doen?

Viktor: ‘Het was eerder de voortdurende druk om steeds met iets nieuws te komen die op den duur zwaar werd. We deden heel veel collecties, meerdere in een seizoen. Voor vrouwen, voor mannen, en dan nog de bijbehorende accessoires zoals schoenen, tassen, sjaals, noem maar op. We renden de hele dag van meeting naar meeting, het vliegtuig in voor een fitting in Italië, weer terug voor de pr. Daarnaast hebben we onze parfums, die ook voortdurend aandacht en onderhoud behoeven. Het was heel druk, haha.’

Rolf, onderbreekt de lach: ‘Op een gegeven moment merkte ik dat ik doodongelukkig was.’

Viktor: ‘Dus toen dachten we: oké, wat is onze kracht, waar worden we blij van? Dat zijn de couturecollecties. Dus toen hebben we besloten om weer couture te gaan doen en te stoppen met pret-a-porter. Een belangrijke beslissing.’

Rolf: ‘We hebben gewoon heel vaak een haatliefdeverhouding gehad met mode. Zo van: waarom doen we het nog? Ik vind het een moeilijke wereld waarin je je staande moet houden. Daarom zijn wij zo blij dat we elkaar hebben. We hebben elkaar nodig om de humor ervan in te zien. Onze vriendschap is een godsgeschenk, daaruit komt alles voort.’

Couturecollectie lente/zomer 2015. Beeld
Couturecollectie lente/zomer 2015.

Voelde die beslissing om met prêt-à-porter te stoppen als een bevrijding?

Viktor: ‘Nu wel, maar toen we het net besloten hadden, vond ik het eerlijk gezegd ook moeilijk. Je moet afscheid nemen van het idee dat je ooit had over hoe een ontwerper moet opereren: meedraaien in het circus, je kleren in steeds meer winkels krijgen. En ik had opeens best veel tijd over. Wat doe je dan? Daar heb ik echt aan moeten wennen.’

Jullie gingen ineens ’s middags naar de bioscoop, hoorde ik.

Viktor: ‘Haha, ja, dat kan dan ineens.’

Rolf, jij bent fanatiek aan yoga gaan doen?

Rolf: ‘Ja, toen ik me echt slecht voelde, ben ik een opleiding gaan doen tot yogaleraar. ’

Wat was jouw rotste periode, Viktor?

Viktor: ‘Tja. Het overlijden van mijn hond Vicky was geen pretje. Dat was in 2013. Vijftien jaar is ze overal mee naartoe geweest.’

Is dat typerend voor jullie, dat jullie zelfs alletwee hetzelfde huisdier kiezen?

Viktor: ‘Vicky was een geschenk van Rolf. Ik schrok me dood. Ik woonde toen nog op een kamer, ik deelde een huis met een vriendin en opeens kregen we een hond. Maar ik was er stapelgek op. Die hond ging altijd mee.’

Heb je nooit aan een nieuwe teckel gedacht?

Viktor: ‘Vicky was geen teckel, hè? Wacht, ik laat je Vicky even zien, ze staat hier in onze nieuwe catalogus. Ze was een soort jackrussellterriër. Deze foto’ (waarop Viktor & Rolf samen achter de computer zitten te werken terwijl er een zwart-wit hondje langs het bureau loopt, red.) ‘is van vlak voordat ze dood ging. Maar goed, ze is 15 geworden. Ik zit er nu wel over te denken om een hond te delen met twee exen, dan kunnen we het samen doen. Want het is best een gedoe om voor zo’n beest zorgen.’

Je had lange tijd een relatie, maar behoort die man nu tot een van die twee exen?

Viktor, harde lach: ‘Komt dit er ook allemaal in?’

Rolf: ‘Wie weet.’

Viktor: ‘Op het moment ben ik single. Dus ja, het is een ex.’

Is een van jullie wel eens verliefd geweest op de ander?

Rolf: ‘Nee.’

Viktor: ‘Nooit gehad.’

Rolf: ‘We hebben een creatief huwelijk.’

Vallen jullie op dezelfde mannen?

Rolf: ‘Dat is wel een goede vraag, maar nee, volgens mij niet. Ik weet het eigenlijk niet. We hebben het er nooit over. We gaan wel vaak uit eten, maar we gaan niet vaak samen stappen, dus ik weet niet op wie Viktor valt.’

Jij bent op dit moment verloofd, toch?

Rolf: ‘Ja.’

Links:
Midden: Boulevard of Broken Dreams, couturecollectie lente/zomer 2017.
Rechts: Viktor & Rolf met zangeres Tori Amos als model, 2005. Beeld
Links:Midden: Boulevard of Broken Dreams, couturecollectie lente/zomer 2017.Rechts: Viktor & Rolf met zangeres Tori Amos als model, 2005.

Vragen jullie jezelf wel eens af waar je zonder de ander geweest zou zijn?

Rolf: ‘Daar hebben we het wel eens over, ja. En er komt nooit iets positiefs naar boven.’

Nick & Simon hebben alletwee niet het zangtalent om een solocarrière op te kunnen bouwen, maar samen zijn ze megasuccesvol. Geldt dat voor jullie ook?

Rolf: ‘Ik denk dat wij solo wel het talent hebben, maar dat we samen nog eens extra goed zijn.’

Viktor: ‘Zet dat maar boven het stuk, haha. Ik weet dat wij met zijn tweeën iets kunnen.’

Rolf: ‘Er gebeurt iets als wij samenwerken.’

Viktor: ‘Wij analyseren niet wat dat is. We analyseren altijd alles tot op het bot, maar dat niet. Het gaat gewoon.’

Rolf: ‘Het is voor ons ook moeilijk om te bepalen wie wat doet. Want vanaf het moment dat we aan het schetsen zijn tot aan de zakelijke beslissingen, we doen alles samen. Mensen weten ook nooit wie wat geschetst heeft. Onze schetsen lijken erg op elkaar.’

Waren jullie voordat jullie elkaar ontmoetten al veel met mode bezig? Maakte het je op de lagere school uit wat je aan had?

Viktor: ‘Ja, ik ben daarin altijd geïnteresseerd geweest. Ik ging niet heel uitgesproken gekleed, maar zo gauw ik een pen kon vasthouden, ging ik poppetjes tekenen. Mijn ouders waren ook niet verbaasd dat ik de mode in ging.’

Rolf: ‘Ik was ook redelijk stil en teruggetrokken en heel veel aan het tekenen, dus dat hebben we gemeen.’

Van wie heb je het talent, denk je?

Rolf: ‘Mijn ouders hadden niet een creatief beroep, maar mijn moeder maakte altijd onze kleren en mijn vader kon alles maken.’

Viktor: ‘Ik heb geen idee. Ik kom niet uit een artistieke familie. Mijn vader zat in het leger, en mijn ene broer is chirurg en de ander advocaat.’

Wat is het leukst aan het hebben van jullie talent?

Rolf: ‘Dat we een middel hebben om ons te uiten. Mijn creativiteit helpt me echt om me beter te voelen, als therapie.’

Links: No, prêt-á-portercollectie herfst/winter 2008/2009.
Midden: Surreal Satin, couturecollectie lente/zomer 2018.
Rechts:  Performance of Sculptures, couturecollectie lente/zomer 2016. Beeld
Links: No, prêt-á-portercollectie herfst/winter 2008/2009.Midden: Surreal Satin, couturecollectie lente/zomer 2018.Rechts: Performance of Sculptures, couturecollectie lente/zomer 2016.

Kun je een voorbeeld noemen?

Rolf: ‘We hebben een periode gehad waarin we het moeilijk hadden en we ons niet goed voelden, alles wat we tekenden werd inktzwart. Toen hebben we een collectie gemaakt waarvan alle kleding zwart was. De modellen waren zwart gemaakt, alles was zwart. En die show was niet alleen een groot succes, het heeft ons zelf ook enorm geholpen.’

Waar waren jullie zo zwartgallig over?

Viktor: ‘Dat weet ik eigenlijk niet eens meer.’

Rolf: ‘Ehm... Nee, ik weet het ook niet meer. Gewoon. Misschien ging het niet zoals we wilden, ik weet het niet.’

Viktor: ‘Het fijne aan wat wij doen is dat er een wereld is, parallel aan de realiteit, waar we zo kunnen instappen. En daarin hebben we ook nog eens elkaar gevonden, we begrijpen dat van elkaar. Door steeds weer iets nieuws te maken, wordt dat universum groter en rijker. En daar wordt je vriendschap ook dieper van, doordat we elkaar begrijpen. Ik denk dat we het allebei echt nodig hebben om elke keer opnieuw iets te maken. In dat werk is er een gevoel van houvast, want alles om je heen verandert natuurlijk. Maar dat werk is er altijd.’

Kun je je een moment herinneren waarop je dacht: ik ben blij dat Rolf erbij is, want anders had ik dit wel een spannend moment gevonden?

Viktor: ‘Nou, net nog. Jij vroeg iets en toen was ik blij dat Rolf het antwoord gaf, ik dacht: ik zeg nu even niets. Maar bijvoorbeeld ook na die zwarte show waar we het net over hadden. Op de een of andere manier ben ik zo ontzettend geschrokken van dat hele circus dat ik na die show totaal ben dichtgeklapt.’

Rolf: ‘Je hebt geen woord gezegd.’

Viktor: ‘Ik kon niets meer uitbrengen. Dat was het moment dat het heel fijn was dat Rolf het woord kon doen.’

Toen jullie bij Zomergasten zaten, liep dat gesprek ook moeizaam.

Rolf: ‘Ja, héél moeizaam. Dat was ook in een periode waarin vooral ik niet lekker in mijn vel zat. Ik had dat niet moeten doen op dat moment.’

Viktor: ‘Die fragmenten waren leuk, maar livetv, o mijn hemel, ik heb er zo’n hekel aan.’

Rolf: ‘Ja, wij hebben tijd nodig om na te denken en dat kan niet op tv. Want iedere seconde telt, en het wordt nog erger als je je daarvan bewust bent.’

Ik zag in het blad L’Homo dat jullie voor het eerst allebei een solo-interviewtje hadden.

Rolf: ‘Dat wisten wij van tevoren ook niet.’

Viktor: ‘Dat hoorden we pas toen we daar aankwamen.’

Jullie hadden in het begin precies dezelfde bril en hetzelfde kapsel. Jullie hebben nu elk een andere bril. Is dat een teken dat jullie iets meer jezelf worden binnen het duo dat jullie vormen?

Rolf: ‘Ik heb wel lang het idee gehad dat we precies hetzelfde moesten zijn. Het was ook een imagoding, mensen vroegen altijd: wie is nou Viktor en wie is Rolf?’

Viktor: ‘We vonden het grappig om daar een draai aan te geven. Zo van: dan zetten we gewoon dezelfde bril op, dan weten ze het al helemaal niet meer. Ik had hem voor vandaag wel meegenomen, die Viktor & Rolf-bril.’

Action Dolls, couturecollectie herfst/winter 2017. Beeld
Action Dolls, couturecollectie herfst/winter 2017.

Viktor en Rolf zijn als duo ook een concept, zei een modejournalist me.

Geklop. De Amerikaanse marketingvrouw komt naar binnen. ‘Sorry to interrupt: you have 5 more minutes.’

Rolf: ‘Het ís ook een concept, een constructie die je samen bedenkt. Uit onzekerheid heb ik me daar lang aan vastgeklampt, het gaf ons een identiteit als ontwerper. Maar die identiteit is ook een keurslijf; hoe meer je dat los kunt laten, hoe makkelijker het wordt.’

Viktor: ‘We zijn gewoon ontspannener geworden. Dat werk en die ideeën zijn er toch wel, bril of of niet.’

Viktor: ‘Op een gegeven moment dachten we: god, het is toch wel leuk om iéts naast de haute couture te doen. En bruidsjurken hebben we altijd leuk gevonden, dus zijn we aan een collectie bruidsjurken begonnen. Bruidsjurken ontwerpen is heel anders dan pret-à-porter, het zijn allemaal op zichzelf staande jurken. Wel allemaal wit, dat is ook wel makkelijk.’

Rolf: ‘Die bruidsjurken lopen heel goed. Daarnaast lanceren we een collecte avondjurken. Alles op een manier die wíj leuk vinden.’

Hebben jullie nu hetzelfde aanzien als toen jullie nog een pret-à-porterlijn en eigen winkels hadden?

Rolf: ‘Ik denk niet dat aanzien iets te maken heeft met of je een pret-à-porterlijn hebt.’

Een van de vragen die tijdens mijn belrondje langs modejournalisten werd gesuggereerd was hoe jullie je nadagen beleven.

Rolf: ‘Wat een nare vraag is dat, dat vind ik heel naar om te horen! Voor mij is succes dat ik precies datgene kan doen wat ik wil, zonder concessies te doen, en daarvoor waardering ontvang van een publiek. En dat is momenteel precies zo, we hoeven niet te doen alsof. Wij werken voor mijn gevoel op de toppen van ons kunnen en dat wordt gewaardeerd. Ik ben een stuk gelukkiger nu, ik ben helemaal happy.’

Heeft yoga geholpen om op dat punt te komen?

Rolf: ‘Ja. Dat heeft mij enorm geholpen om uit mijn ego te stappen. Om je onderdeel te voelen van een groter geheel, om mijn eigen lijf te voelen, om me veel bewuster van alles te zijn.’

Links: Russian Doll, couturecollectie herfst/winter 1999. 
Midden:  Flowerbomb, couturecollectie lente/zomer 2005
Rechts: Jurk uit de allereerste collectie, voor modefestival in Hyères, 1993. Beeld
Links: Russian Doll, couturecollectie herfst/winter 1999. Midden: Flowerbomb, couturecollectie lente/zomer 2005Rechts: Jurk uit de allereerste collectie, voor modefestival in Hyères, 1993.

Pik jij een graantje mee van zijn yoga, Viktor?

Viktor: ‘Ik zit nog na te denken over die opmerking over onze na-dagen. Die vond ik naar, dat blijft hangen. Dus ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Ja, jeetje... nadagen. Wel een mooi woord, trouwens.’

Rolf: ‘Ja... We zitten op een gegeven moment allemáál in onze nadagen. Ik denk er de laatste tijd wel vaker over na hoe snel de tijd gaat. We bestaan nu 25 jaar. Dat is erg snel voorbijgegaan. Nog een keer 25 jaar en het is afgelopen.’

Jij hebt een tijd een kinderwens gehad, toch?

Rolf: ‘Ja, die heb ik altijd gehad. Ja... Ja, ja.. Maar het kwam er niet van.’

Vind je het jammer dat de waan van de dag het heeft gewonnen?

Lange stilte. Dan ineens: ‘Ja, ik kan het wel jammer vinden, ja.’

Wat is, als jullie na 25 jaar de balans opmaken, jullie grootste winst?

Klop, klop. De Amerikaanse manager. Rolf: ‘We are answering the last question.’

‘O, sorry.’

Het hoofd verdwijnt weer.

Viktor: ‘Voor mij is dat de constante die er tussen ons is: onze vriendschap en het werk dat eruit voortkomt. Het is elke keer vreselijk om aan een collectie te beginnen, elke keer is het een worsteling. Maar met zijn tweeën iets maken, dat doe ik heel graag.’

Rolf: ‘Ja, onze vriendschap. Dat is een vaste waarde die een stuk minder vluchtig is dan de Dow Jones-index.’

CV VIKTOR & ROLF

Het duo Vikor & Rolf bestaat uit Viktor Horsting, geboren 27 mei 1969 in Geldrop en Rolf Snoeren, geboren 19 december 1969 in Dongen.

1988-1992 (beiden): Kunstacademie Arnhem.

1993 Prijs voor jonge modeontwerpers, festival Hyères.

1998 Eerste coutureshow.

2000 Eerste prêt-à-portercollectie in Parijs, Stars & Stripes.

2003 Eerste mannencollectie, gepresenteerd in Milaan.

2005 Lancering parfum Flowerbomb.

2008 Expositie in Londen: The House of Viktor & Rolf.

2012 Presentatie tweede mannenparfum Spicebomb.

2013 Coutureshow in Parijs. Opening van winkel in Parijs.

2015 Stoppen met pret-á-porter.

2018 Expositie in Kunsthal in Rotterdam ter gelegenheid van 25-jarig bestaan.

null Beeld Koen Hauser
Beeld Koen Hauser
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden