Review

We Want More!: geweldige samenzang, knullig einde

De samenzang is de grote attractie van We Want More!, en de cast kent geen zwakke schakels. Dat het uiteindelijke concert nogal een anticlimax vormt is spijtig.

Beeld Raymond van Olphen

Een groep vrouwen bouwt een muzikaal feestje op het podium: dat is de ambitie van We Want More!, en in die simpele opzet slaagt deze komedie met glans. In We Want More! komt het vrouwenkoor Women's World bij elkaar voor een reünieconcert, twintig jaar nadat het onverwacht uiteen was gevallen.

De oude koorleidster Mia (een geestige Petra Laseur) kreeg een beroerte en verhaspelt sindsdien uitdrukkingen vanuit haar rolstoel, en Sally, het mysterieuze koorlid dat zomaar verdween, houdt de gemoederen nog steeds flink bezig.

Op een paar leuke verrassingen na verloopt het verhaal van We Want More! voorspelbaar: uiteraard komt er oud zeer naar boven, wordt er ruzie gemaakt en is het de grote vraag of het concert een succes wordt.

Toch is dat geen groot probleem, aangezien de setting vooral dient om een breed palet van sterke komedie-actrices samen te brengen: Anne-Marie Jung als mutsige moeder van zeven kinderen, Wimie 'lage bromstem' Wilhelm als ruige motorvrouw, Angela Groothuizen als diva uit Los Angeles, en als grote uitblinker Elise Schaap als de getroubleerde lesbienne Edda.

Fijne grappen

Mooie aanvulling is ook Rop Verheijen, de enige man tussen elf vrouwen, als stylist Gerko en vertolker van een onverwachte Madonna-act. Deze cast kent geen zwakke schakels.

Er zitten behoorlijk wat fijne grappen in het script van Bodil de la Parra, maar toch is de geweldige samenzang de grote attractie: wanneer de groep vrouwen meerstemmig Uptown Funk van Bruno Mars zingt of God Only Knows van The Beach Boys, krijgt We Want More! vleugels.

Dat het uiteindelijke concert, waar de vrouwen de hele avond naartoe werken, dan nogal een anticlimax vormt, is spijtig. In onooglijke witte pakjes en een armoedig decor wordt er knullig en chaotisch een einde aan het verhaaltje gebreid. Ook het onbreken van een pauze maakt het tweede deel van de voorstelling een veel minder plezierige zit dan het eerste.

Nou ja, nog een liedje dan maar? Graag. Dankzij de feestelijke uitvoering van Michael Jacksons Thriller, dat altijd al hét succesnummer van het koor was, loop je alsnog vrolijk de zaal uit.

We want more!

Door Bos Theaterproducties.
Tekst: Bodil de la Parra.
Regie: Geert Lageveen.
In DeLaMar Amsterdam, 5 mei.
Tournee t/m 25 juni.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden