Interview

'We knutselen maar wat'

Arling & Cameron zijn na negen jaar (en een ongeluk) terug met een fijn album. Dat is goed nieuws, want dit is nu dat Nederlandse artpopduo dat u eigenlijk al jaren had moeten kennen. Omdat ze écht groot waren in het buitenland, bijvoorbeeld.

Richard Cameron (links) en Gerry Arling hebben voor het eerst sinds 2006 een album opgenomen. Beeld Daniel Cohen

Wie erbij was, in januari 2001 in de Groningse Oosterpoort, zal het komische moment nooit vergeten. 'De Popprijs gaat dit jaar naar Arling & Cameron!', riep de juryvoorzitter uitbundig - en bijna even hard hoorde je het publiek in de zaal denken: naar wíé?

Ze triomfeerden in eigen stad, hadden aan de wieg gestaan van de kortstondige easy tune-rage - dansen op easy listening uit de jaren zestig en zeventig - ze waren 'big in Japan' en hun muziek was te horen geweest in internationale reclamecampagnes, maar op Noorderslag (en in de rest van Nederland) had het gros nog nooit van Gerry Arling (52) en Richard Cameron (50) gehoord.

Zo is het eigenlijk nog steeds, nu Good Times verschijnt; het eerste 'A&C'-album sinds Hi-Fi Underground (2006). In de bijgeleverde bandbiografie staat zelfs dat het duo sinds 2001 'een min of meer slapend bestaan heeft geleid' en daar zit iets in. Hi-Fi Underground werd nauwelijks ondersteund door optredens.

Dat zal met Good Times niet anders zijn, zeggen ze, nadat ze elkaar met een broederlijke knuffel hebben begroet in de lobby van het Amsterdamse Lloyd Hotel. Klaar voor een dagje interviews. Arling woont nog altijd in Groningen, Cameron al veertien jaar in Berlijn.

Optredens

'In 2006 hebben we een paar optredens gedaan', zegt Cameron. 'Eentje tijdens RAUW, de clubavond van dj Joost van Bellen. En ik herinner me er eentje in Tilburg of Eindhoven. Daar waren vijf betalende bezoekers.'

'Ja', zegt Arling. 'Vijf.'

'Maar daar zaten wel twee echte fans uit Canada bij', zegt Cameron.

'Het was niet zo succesvol', zegt Arling. 'En we vinden optredens niet zo leuk. Het heeft even geduurd voordat ik het aan mezelf durfde toe te geven, maar daarna was ik altijd enigszins down.'

Ze speelden wel met de gedachte om het nieuwe Good Times met een liveshow te ondersteunen. De achtergrondvideo's waren al af. Ze hadden contact gelegd met de Braziliaan Edu K, 'een dj van geweldige baile funk (Braziliaanse dancemuziek, red.)'. Hij zou meedoen. Maar toen, zegt Cameron, kwamen ze 'in botsing met de realiteit'.

'Ik mailde naar Mojo of ze optredens voor ons wilden boeken. Antwoord: nee. Toen heb ik boekingskantoor Friendly Fire gemaild. De persoon met wie ik contact had, bleek dezelfde te zijn die in 2006 het optreden had geboekt waar vijf mensen waren. Weer: nee.'

Succesjaren

Even terug naar de succesjaren. Arling en Cameron zijn in 1993, onder de naam V.O.L.V.O. (Vereniging Onder Leiding Van Onszelf), hoofdrolspelers in het ontstaan van easy tune. Hun eerste productie Airbag (1994) is nog electro, maar Tap-Moi-La! (als Popcorn, met dj Eddy de Clercq, 1995) en Aloha (met The Easy Aloha's, 1996) worden de belangrijkste easy tune-hits, ook in het buitenland, met name Japan, waar A&C samenwerken met stijlgenoten als The Pizzicato Five.

In 2000 verschijnt Music For Imaginary Films, het eerste volwaardige studioalbum als Arling & Cameron, dat zeker achteraf veel meer internationaal bekende tunes telt dan Nederlanders zich realiseren. Internationale tournees volgen. 'Vooral de eerste Amerikaanse tournees waren heel luxe', zegt Arling, 'toen zagen ze ons nog zitten.'

Met het tweede album We Are A&C (2001) gaat het mis: het verschijnt in de week van de 9/11-aanslagen, sneeuwt onder en in november, tijdens de Europese tournee, krijgen Arling & Cameron een ongeluk met de bandbus in de buurt van Valencia, waarbij Cameron een paar rugwervels breekt. Hij brengt twee maanden horizontaal door en kan daarna de energie niet opbrengen om de promotietournee weer op te starten.

Dachau

De stem van Richard Cameron hoor je vaker dan je je realiseert: hij spreekt veel in Duitsland geproduceerde Nederlandse reclamespots in, zónder de Groningse tongval waarmee hij normaliter spreekt. En, nog iets heel anders: wie in het voormalige concentratiekamp Dachau de Nederlands gesproken audiotour doet, hoort de stem van Cameron.

Reclamecampagnes

Het is het begin van het slapende bestaan. Cameron brengt platen uit als Fluffy Target, Terrorgruppe Schwarzenraben en als singer-songwriter het album Back (2003). Arling maakt muziek voor film en theater en werkt als producer.

Toch blijven ze elkaar regelmatig opzoeken, maken de filmmuziek voor Oesters van Nam Kee (2002) en dus ook het A&C-album Hi-Fi; chteraf een behoorlijk goede danceplaat, maar de verkoopcijfers stellen niets voor.

Van albumverkopen hebben Arling & Cameron het nooit moeten hebben. De schoorsteen rookt omdat hun muziek veelvuldig is gebruikt in films en vooral ook commercials.

Cameron: 'Toen we voor het eerst, in 1999, een nummer verkochten voor een reclamecampagne, aan het kledingmerk Gap Kids, hebben we dat vrij bewust uit de publiciteit gehouden. Het was niet cool in die tijd, maar wij waren er stiekem heel trots op. Het was een serie commercials, met Missy Elliott, Green Day, Fatboy Slim en ons. Niet lang daarna werd er een nummer van ons gebruikt in de serie The Sopranos. Dat vond wél iedereen cool en inmiddels is ook de sfeer rondom muziek voor commercials een beetje omgeslagen.'

Beeld Daniel Cohen

Muzikale visitekaartjes

Alleen al om in beeld te blijven bij de reclamejongens is het belangrijk albums te blijven maken, stelt Cameron: 'Het zijn muzikale visitekaartjes, waarmee je laat zien dat je nog bestaat. Hi-Fi Underground verkocht slecht, maar belandde wel in Londen op het bureau van iemand van biermerk Beck's, die vervolgens een oud nummer uitkoos voor een campagne. Dan heeft zo'n plaat dus toch nut gehad.'

Dat geldt, via een omweg, zelfs voor het geflopte We Are A&C uit het rampjaar 2001. In 2009 nam de Amerikaanse gitaarband The Lemonheads voor hun coverplaat Varshions een versie op van het A&C-nummer Dirty Robot, dat ze lieten zingen door Kate Moss. En ineens had Richard Cameron een gouden idee: een fonkelnieuw Arling & Cameron-album met liedjes gezongen door supermodellen.

'Een fotografe bracht ons in contact met Eva Herzigova, Veronica Webb en Anna Cleveland. Leuke, ontspannen vrouwen. Ze werkten allemaal mee en niemand vroeg om geld, maar toch was het allemaal peperduur voor ons. We moesten natuurlijk naar al die steden reizen: Londen, Parijs, Ibiza. Mét cameraploeg, want we wilden making of-filmpjes maken.'

Na vijf songs was het geld op en strandde het project, ergens in 2009. Een mislukking, feitelijk, maar vier van de vijf songs (waaronder Club Fashion en NY Is Burning) vormen nu de basis van het eerste Arling & Cameron-album sinds 2006, opnieuw opgenomen, zónder de vocalen van de modellen.

GREATEST MISSES

De Arling & Cameron-hits die u misschien wel blijkt te kennen als u eenmaal op play heeft gedrukt op YouTube (en anders: meteen inhalen).

1 V.O.L.V.O.: Airbag (1994)

De eerste samenwerking, die eerst als single en daarna als dubbelalbum verschijnt, met remixen door Joost van Bellen, dj Marcello en Eddy de Clercq.

2 Popcorn: Tap-Moi-La! (1995)

Samenwerking met dj Eddy de Clercq, die ook een volledig album oplevert: Stereo Showcase (1995). Verschijnt, net als Airbag, op het eigen label Drive-In, dat steeds populairder wordt in Japan.

3 The Easy Aloha's: Aloha (1996)

Grootste hit die de easy tune-rage oplevert, al wordt in Nederland slechts de tipparade gehaald. The Easy Aloha's zingen; de compositie is van Arling & Cameron.

4 How About The Boys? (1999)

Van het alleen in de VS verschenen album All-In. Aldaar een bekende melodie, dankzij gebruik in een Noord-Amerikaanse commercial voor kinderkleding van het merk Gap.

5 W.E.E.K.E.N.D. (2000)

Dragende single van het eerste volwaardige Arling & Cameron-studioalbum Music For Imaginary Films. Ook succesvol in de VS en Japan.

6 Voulez-Vous? (2000)

Lang voordat de HBO-serie The Sopranos Nederland in de greep kreeg, zaten Arling & Cameron er al in: in aflevering 7 (D-Girl) van het tweede seizoen, uitgezonden in februari 2000. Voulez-Vous? was al in 1998 als Amerikaanse EP verschenen.

7 Shiva's R&R Dub (2008)

Door biermerk Beck's gebruikt in een wereldwijde campagne, bijna een vol decennium na verschijning op Music For Imaginary Films. Wereldwijd... maar niet in Nederland.

Wisselwerking

Een groot financieel succes zal Good Times vast niet worden en live-ondersteuning komt er niet, maar een erg amusante toverbal van eigentijdse popstijlen is het album wel, met flarden r & b, dancehall (Come On), hiphop (80s), afrofunk (Cityhopping) en baile funk. En dan is er nog een curieuze vocale gastrol van Nina Hagen in Eve. Arling & Cameron zijn nooit blijven steken bij hun oude sound.

'We zien elkaar soms een tijd niet', zegt Cameron. 'Maar dan heb je het over maanden. Nooit jaren.'

'Ik heb nooit het gevoel gehad dat het over was', zegt Arling. 'Als we samen zijn, gebeurt er meestal wel iets. Elkaar bestanden toesturen via internet vinden we niks. We hebben een fysiek enthousiasmemoment nodig, in een studio, bijvoorbeeld bij mij thuis in Groningen.'

Dat gaat meestal zo: Cameron verzint een concept. Arling weet precies hoe hij dat muzikaal gestalte moet geven. En vervolgens komt Cameron met teksten. Die wisselwerking is het geheim.

'Ik vind het gewoon te gek om met Richard samen te werken', zegt Arling. 'Het klinkt misschien raar voor jongens die muziek verkopen aan reclamemakers, maar eigenlijk hebben we helemaal niet zo'n commerciële instelling. We knutselen maar wat.'

Cameron knikt. 'Zo beschouwd hebben we eigenlijk best veel bereikt.'

Arling & Cameron: Good Times. Drive-In

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden