We Are The World in het Huis van Michael

Met een mooi verzorgde en betrekkelijk sobere plechtigheid namen 11.000 fans gisteravond afscheid van Michael Jackson.

Vele miljoenen mensen volgden de herdenkingsdienst in het Staples Center in Los Angeles rechtstreeks op televisie en via internet. Volgens een van de organisatoren, Kenny Ortega, was het sportcomplex de meest geschikte locatie voor de dienst, omdat dit de laatste weken Jacksons ‘huis’ was geworden.

Voor het podium waarop de King Of Pop tot twee dagen voor zijn dood had gerepeteerd, stond nu de gouden kist met zijn lichaam, overdekt met rode rozen. Die was met enige vertraging van het Forest Lawn-kerkhof gekomen, waar de familie eerst een besloten herdenking had gehouden. Het is nog steeds onduidelijk wanneer Jackson wordt begraven.

In het ‘Huis van Michael’ trad een klein half uur nadat Diana Ross en Nelson Mandela zich door Smokey Robinson lieten excuseren onder strakke regie een keur aan sprekers en artiesten aan. Rapster/actrice Queen Latifah, oprichter van Motown en eerste platenbaas van Jackson Berry Gordy, basketballers Kobe Bryant en Magic Johnson en dominee Al Sharpton werden afgewisseld door muzikanten.

Mariah Carey had moeite met het door haar twintig jaar na de Jackson Five tot de monsterhit gemaakte I’ll Be There. Beter verging het Lionel Richie die Jesus Is Love, een oud liedje van zijn band The Commodores, als gospel voordroeg. Ook Jennifer Hudson koos voor een gospelaanpak in Will You Be There waarin even Jacksons eigen stem klonk. Usher zong Gone Too Soon van Jacksons album Dangerous (1991).

Minstens zo toepasselijk waren de liedjes die door Stevie Wonder werden gezongen en al vroeg voor een hoogtepunt zorgden: Never Dreamed You’d Leave In Summer en They Won’t Go When I Go.

De familie Jackson bleef uit het zicht van de camera’s. De broers van Jackson, en zijn zus Janet, gaven na elk optreden een hug aan degenen die van het podium kwamen. Een van de broers durfde het aan zelf ook een lied te zingen.

Jermaine Jackson bracht, overmand door emoties maar vol verve, het lievelingsnummer van zijn jonge broer, Smile uit Charlie Chaplins Modern Times.

De finale kon niet anders worden dan een vertolking van We Are The World, het lied dat Michael Jackson in 1985 samen schreef met Lionel Richie voor de actie USA For Africa.

Barry Gordy vond dat de naam King Of Pop Jackson te weinig eer aandoet. Hij spreekt liever van The Greatest Entertainer That Ever Lived.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden