Waylons countryrock Songfestivallied trekt kijkers in Europa uit hun luie stoel (en dat is gedurfd)

Waylons liedje Outlaw in Em is een venijnige countryrocker met een uitbundige hoeveelheid scheurende gitaren. Een gedurfde keuze voor het Songfestival, en dat siert Waylon.

Iedereen die Waylon kent, weet dat de zanger zijn inspiratie vooral haalt uit de rijke Amerikaanse muziekgeschiedenis. Foto anp

De vraag was niet óf Waylon met een Amerikaanse countryrocker naar Lissabon zou vertrekken, maar met wélke countryrocker hij Nederland zou gaan vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival. Waylon nam de DWDD-kijker de afgelopen dagen, bij de presentatie van vijf mogelijke Songfestivaliedjes, niet bepaald mee op een reis langs zeer uiteenlopende popgenres. Een eerbiedwaardig rootslied moest het worden, en met Outlaw in Em koos hij in elk geval voor zijn scherpste nummer.

Iedereen die Waylon kent, weet dat de zanger zijn inspiratie vooral haalt uit de rijke Amerikaanse muziekgeschiedenis, en dan dus vooral die country. Willem Bijkerk leende zijn artiestennaam niet voor niets van de in 2002 overleden countryster Waylon Jennings, de zanger die de ruige en wat onaangepaste 'outlaw country' in het leven riep in de jaren zestig, samen met bijvoorbeeld Willie Nelson.

Alles beter dan ten onder gaan in de middenmoot

Waylons liedje Outlaw in Em, dat hij eerder deze week als tweede kandidaat presenteerde, is een venijnige countryrocker met een uitbundige hoeveelheid scheurende gitaren, en voor een laagdrempelig muziekfeest als het Songfestival is het lied misschien wel wat al te scherp aangezet. Maar Waylon wil in Lissabon opvallen, en dat doet hij met Outlaw in Em natuurlijk. Alles beter dan met een fraaie maar ook wat kleurloze ballade ten onder gaan in de middenmoot.

De door Waylon zelf geschreven inzending trekt tv-kijkend Europa straks in elk geval aan de kraag uit de luie stoel. Al met het ronkende intro, een mooi echoënd gitaarriffje uit het stijlboek van de country en daarna met de knauwende stem van Waylon, inclusief subtiele snikjes, en natuurlijk de harmonieus jubelende tweede stem achter hem. Bij het refrein zit de luisteraar inmiddels met Waylon in een kroeg op het Amerikaanse platteland: lekker kort afgemeten lettergrepen, een beetje in de klankkleur van Steven Tyler van de hardrockband Aerosmith. En als de muziek even wegvalt bij de laatste zin van het refrein eist de zanger helemaal alle aandacht op. Bij die solo gezongen strofe heeft Waylon een mooi haakje te pakken, een broodnodige handtekening waaraan het liedje herkend kan worden en hopelijk even in het hoofd van de televoter blijft gonzen.

Foto anp

Outlaw in Em past in mooie muziektraditie

Misschien heeft die stemmer wel wat moeite met het uitgesponnen gitaarsolowerk richting het einde van het nummer. Leuk voor bij de finale van een rockshow, en Waylon gooit er links en rechts nog wel wat rauwe kreten langs, maar toch zou de aandacht hier wat kunnen verslappen. En zit verder ook geen verrassende muzikale wending in het lied: hier moet Lissabon het straks mee doen. Maar Waylon heeft nog alle tijd de timing in het nummer aan te passen, en toe te snijden op Eurovisieniveau.

Outlaw in Em is een gedurfde keuze, en dat siert Waylon, die voor de tweede keer op het Songfestivalpodium staat. Het valt ook te waarderen dat Nederland opnieuw naar het liedjesfeest afreist met een stevig lied dat wortelt in een mooie muziektraditie. Net als Calm After the Storm van The Common Linnets dus, dat bij het festival van 2014 eindigde op een stoere tweede plaats. Het is een houvast.


Luister hier naar de Nederlandse inzending voor het Songfestival

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.