RECENSIES

Wat vonden onze recensenten van de Libris-genomineerden?

De genomineerden voor de Libris Literatuur Prijs 2015, de prijs voor de beste oorspronkelijk Nederlandstalige roman van het afgelopen jaar, zijn bekend. Gustaaf Peek, Peter Terrin, Esther Gerritsen, Kees 't Hart, Niña Weijers en Adriaan van Dis. Maar wat vonden boekenrecensenten van de Volkskrant van de zes genomineerden? Hun oordeel nog eens op een rij.

De genomineerde boeken

Gustaaf Peek: Godin, held (Querido)

Volgens recensent Daniëlle Serdijn noemen sommige auteurs het de lakmoesproef van het schrijverschap: wie een seksscène kan schrijven die louter pornografisch noch kitscherig is, heeft het metier in de vingers.

'Kijken we met dit criterium naar de nieuwe roman van Gustaaf Peek, dan doorstaat de schrijver die proef zonder al te veel moeite. Zijn scènes doen wat ze moeten doen. Ze representeren het verdichtsel van een levenslange liefde. Helaas heeft de overdaad aan seksscènes ook z'n beperkingen.'

Esther Gerritsen: Roxy (De Geus)

'In de roman Roxy zoekt de protagoniste de grenzen op van de coulance die de nuchtere omgeving aan de dag legt', schrijft recensent Arjan Peters.

Toch heeft Esther Gerritsen met haar roman over een onuitstaanbaar mens met een jengelende, ongemanierde dochter de lezer stevig in de tang. 'Het is bloedirritant goed gedaan.'

Peter Terrin: Monte Carlo (De Bezige Bij)

Daniëlle Serdijn schrijft dat Monte Carlo, Peter Terrins zesde roman inmiddels, de kraakheldere geschiedenis vertelt van de Engelse Jack Preston, een 'selfmade' monteur bij Team Lotus.

'Fris geschreven, mooie thematiek, een fijne Terrin. Maar het is onduidelijk waarom de schrijver het drama toch verder oprekte.'

Kees 't Hart: Teatro Olimpico (Querido)

Het werk van Kees 't Hart is dikwijls een speelse verwerking van dat van anderen, schrijft Daniëlle Serdijn. In Teatro Olimpico steunt hij op Samuel Beckett.

'Een gangenstelsel van andere teksten schuilt achter dit ene werk. 't Hart, belezen en relaxt, weet er vanzelfsprekend de weg. Voor een lezer is het bepaald gerieflijk om aan zijn hand meegevoerd te worden.'

Niña Weijers: De consequenties (Atlas Contact)

Arjan Peters vindt dat Niña Weijers in haar debuut veel woorden nodig heeft om het leven van haar protagoniste van foetus tot moeder te schilderen.

'Aan schrappen doet ze niet, en haar snurkende redacteur heeft alles laten passeren: evidente onzin (het 'grootste deel van de mensheid' sterft aan een stomme ziekte, de eerste druk van Slaughterhouse Five is 'een dun boekje'), vreselijke vaagheden ('min of meer van de ene op de andere dag', 'Al met al had het een soort logica'), en dooddoeners waar je de broek van afzakt ('Hoe meer je wist, hoe minder je wist, dat was het tragische lot van kennis').'

Adriaan van Dis: Ik kom terug (Atlas Contact)

In zijn moeder had Adriaan van Dis zich nooit zo verdiept, schrijft Arjan Peters in zijn recensie.

'Hij doet dat alsnog in haar laatste levensfase, als beiden op elkaar zijn aangewezen. Een zachte dood in ruil voor een levensverhaal - een boek met een knetterende lading.'

Juryrapport

Taalfouten, contradicties en dodelijke complimenten: het Libris-juryrapport is broddelwerk, constateerde Arjan Peters in de krant van afgelopen zaterdag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden