Wat vonden de critici deze week (42) van de bioscoopfilms?

Wekelijks selecteert de Volkskrant nieuwe films die u volgens de filmrecensenten niet mag missen. Deze week meningen van de critici op een rij over de verslavende gothic romance - géén horror - Crimson Peak, een gebrek aan chemie in Ja, ik wil en Une Enfance, een film van zachte contrasten.

Mia Wasikowska in Crimson Peak.

Crimson Peak

In Crimson Peak valt de ambitieuze Edith (Mia Wasikowska) voor de verpauperde Britse edelman Thomas Sharpe (Tom Hiddleston). Ze belandt in zijn landhuis waar bloedrode dikke klei uit alle kieren wordt geperst, waar herfstblaadjes voortdurend door het kolossale gat in het dak naar beneden dwarrelen en waar de kelder aan ingewanden doet denken - zaken waarover je de kersverse bruid vreemd genoeg niet hoort klagen. Ook niet over de duistere zus (een fijne Jessica Chastain) trouwens, die de sleutels in handen heeft van alle plekken waar zij niet mag komen.

Volkskrantrecensent Floortje Smit prijst de aankleding van de gothic romance - géén horror, benadrukte de regisseur afgelopen week. 'De film is werkelijk een plaatje. Van Del Toro (The Devil's Backbone, Pan's Labyrinth, Hellboy, Pacific Rim) verwacht je ook niet anders, maar hier overtreft hij zichzelf. Licht, kleur, decor, kostuums, alles klopt: Edith lijkt wel licht te geven als zij in haar lichte jurken verwonderd door de donkerste krochten van het huis doolt; al het rode fluweel zou je wel willen aaien.' Ze geeft de film drie sterren.

Tom Hiddleston en Mia Wasikowska in Crimson Peak.

NRC vergelijkt de film van Guillermo del Toro met zijn eerdere films: 'Del Toro vindt in Crimson Peak niet de suggestieve diepte van zijn Spaanse films - The Devil's Backbone, Pan's Labyrinth - noch de barokke schwung van Hellboy. Daarvoor is deze film te doorwrocht: eerder een demonstratie van virtuositeit dan echte horror. Toch weet hij opnieuw een film te maken die niet saai is. Maar iets minder controle en plamuur zou zijn werk wat lucht geven.' De film krijgt vier sterren.

Ambachtelijke cineast Guillermo del Toro heeft volgens The Guardian 'een verslavend kijkbare en macabere film gemaakt.' De recensent van het Britse dagblad geeft de film vier sterren, maar heeft ook kritiek. De geesten in Crimson Peak zouden eerder aan Halloween dan horror doen denken.

Ja, ik wil

In Ja, ik wil, de nieuwe film van Kees van Nieuwkerk, wil Roos (Elise Schaap) graag trouwen, maar ziet haar zoveelste relatie op de klippen lopen terwijl haar exen achter elkaar in het huwelijksbootje stappen.

Recensent Pauline Kleijer is niet onder de indruk van Ja, ik wil, maar aan het acteerwerk ligt dat niet. 'Schaap en Lakemeier zijn sympathiek en in een geestige bijrol als Roos' moeder zorgt Raymonde de Kuyper voor een paar recalcitrante momenten. Jammer dat de rest van de film geen tanden heeft.'

'Na Van Nieuwkerks eerdere film Pak van mijn hart is ook Ja, ik wil geen poging de romantische komedie naar een hoger plan te tillen.' Kleijer geeft de film twee sterren.

Thijs Römer en Jeroen Spitzenberger in Ja, ik wil.

Waar de Volkskrant de acteurs nog weet te waarderen is Cinema.nl helemaal niet te spreken over de romantische komedie met onder meer Thijs Römer.

'Tuurlijk, romantische komedies gaan over stereotypen, maar waarom zou je dezelfde situaties uit andere romcoms recyclen? Hier weer een controlefreak-achtige carrièrevrouw, weer een scène over plastische chirurgie, een yoga-lesje met onflatteuze standjes en een romantisch uitje naar de schaatsbaan. Belegen grappen en gebrek aan chemie.' De film krijgt één ster.

Ook NRC is niet erg onder de indruk van Ja, ik wil en geeft de film twee sterren. 'Het gros van de scènes is te lang en te vet aangezet en daardoor onleuk. De film volgt ook heel braaf het kennelijk onwrikbaar geachte stramien van de romkom - tot aan grappen met een erg lange baard over vrouwen achter het stuur die niet kunnen inparkeren.'

Une Enfance

Na de zomervakantie gaat Jimmy naar de middelbare school. Het kan twee kanten opgaan: of hij belandt op het slechte pad, of hij blijft zo onschuldig als hij nu is. Helemaal ongeschonden zal hij niet uit zijn kinderjaren komen. Daarvoor is de situatie in huis te explosief: moeder verslaafd, vader onbekend, stiefvader crimineel.

Jimmy en zijn broertje maken er voorlopig het beste van. Ze kennen weinig zekerheid, maar veel vrijheid. Samen zwerven ze door de buurt. Het liefst zou Jimmy bij zijn oma wonen, maar sinds zijn moeder terug is uit de gevangenis, ziet de Franse jeugdzorg hem liever onder haar hoede. Een zorgelijke maar menselijke keuze: iedereen verdient een tweede kans.

Volkskrantrecensent Pauline Kleijer geeft de franse film vier sterren. Ze noemt Une Enfance 'een genuanceerd, sterk geacteerd drama dat snelle conclusies uit de weg gaat. Het is een film van zachte contrasten, tussen goed en kwaad, mooi en lelijk, ellende en genot.'

Alexi Mathieu en Jules Gauzelin in Une Enfance.

NRC is ook enthousiast over Une Enfance. 'De liefdevolle en speelse manier waarop de twee broers overlevingsstrategieën ontwikkelen zorgt voor lucht. De twee jongens zonder eerdere acteerervaring spelen verbazend naturel. Jammer genoeg zet Claudel met te veel clichés het verschil aan tussen het tweetal en hun wel heel gelukkige klasgenootjes die een paar straten verderop zijn geboren. Drie sterren.

Het Parool geeft de film drie sterren, maar heeft ook kritiek op de werkwijze regisseur Philippe Claudel. 'Une enfance is geen doorleefd, authentiek sociaal drama, maar het werk van een filmmaker die keurig de regels van het genre heeft bestudeerd. Het resultaat is een schools drama, dat zelden tot leven komt. Het is veelzeggend dat de locatie het opvallendste aspect van de film is.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden