Wat u moet weten over het Eurovisie Songfestival

In broekpak staat Trijntje Oosterhuis vanavond in de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival in Wenen, een evenement dat leeft van de ophef, de jurken, de controverses en (wan)smaak. Het is de zestigste editie van de populaire liedjeswedstrijd die ooit begon met het optreden van de Nederlandse Jetty Paerl met De vogels van Holland. Tien dingen die u moet weten om de feestvreugde te verhogen.

Trijntje OosterhuisBeeld anp

Jetty Paerl won niet, die avond in 1956. Die eer was weggelegd voor de Zwitserse Lys Assia met Refrain. En ook nu valt te vrezen dat Trijntje en haar Walk Along, met dat aanstekelijke refreintje 'why-why-ay-ay', niet de eerste plaats zal bereiken. De laatste Nederlandse overwinning van het Eurovisie Songfestival dateert alweer van exact veertig jaar geleden: Teach-In won in 1975 met het nummer Ding a Dong.

Maar hoe liggen Trijntjes kansen eigenlijk? Haalt ze in elk geval net als Anouk in 2013 en The Common Linnets vorig jaar de grote finale komende zaterdag? Een jury van V vonniste alvast Trijntjes concurrentie in de eerste halve finale.

Bij de verschillende wedkantoren staat de Nederlandse zangeres er niet best voor. Volgens de bookies eindigt Trijntje op de 16de plek, oftewel: laatste. Cornald Maas, Songfestival-kenner en commentator voor het Eurovisie Songfestival, waagt zich niet eens meer aan een voorspelling. Ligt het aan het liedje? Of toch aan de veelbesproken jurken van Trijntje?

Broekpak

De fel bekritiseerde sexy zwarte jurk met naveldiep decolleté van ontwerper Tycho Boeker heeft uiteindelijk plaatsgemaakt voor een fantasieloos broekpak. Een hobbezak zelfs, volgens de Telegraaf. Daarmee moet Trijntje vrezen voor hetzelfde tragische lot als de Volendamse zangeres Maribelle in 1980.

Omdat haar witte jurk problemen gaf bij de belichting, ruilde ze die in voor een poppenrok van glittertule met een grote strik op de buik. Een modemisser van jewelste. Vrijwel niemand had daarna nog oor voor Maribelles schitterende Ik hou van jou.

Conchita

Hoe dan ook, vanavond de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival en een weerzien met Conchita Wurst, de vrouw met baard die vorig jaar won met haar lied Rise like a phoenix. Een statement dat iedereen moet kunnen zijn wie die wil zijn. Mirjam Weichselbraun, Alice Tumler en Arabella Kiesbauer presenteren het liedjesfestival in de Wiener Stadthalle. Maar de meeste aandacht zal toch weer uitgaan naar Conchita, die de presentatie vanuit de greenroom voor haar rekening neemt. Ook zal zij natuurlijk optreden tijdens de show.

Voor wie het nog niet wist: Conchita is de vrouwelijke alter-ego van Thomas Neuwirth. Neuwirth is een gewone Oostenrijkse plattelandsjongen, maar Conchita is heel wat exotischer. Afkomstig uit het Colombiaanse heuvelland is zij getrouwd met de burlesque-ster Jacques Patriarque (een echte vriend van Neuwirth).

In haar rol als presentator zal Conchita de zangers en zangeressen vragen naar de zenuwen en hun optredens. Maar hopelijk zal zij de miljoenen televisiekijkers ook wijzen op de volgende opmerkelijke weetjes van het Eurovisie Songfestival, waar we opnieuw geen dieren op het podium zullen zien (streng verboden) of deelnemers jonger dan zestien jaar. Waardoor de Belgische Sandra Kim, die 13 jaar en zeven maanden oud was toen ze in 1986 J'aime la Vie zong, voor altijd de jongste winnares van het songfestival zal blijven.

De deelname van Australië

Het lijkt ietwat vreemd dat de Australiër Guy Sebastian, winnaar van Australian Idol in 2003 en sindsdien één van de meest succesvolle artiesten Down Under, in Wenen zal optreden. Het Eurovisie Songfestival is toch een Europese liedjeswedstrijd? Niet helemaal. Er zijn niet-Europese landen lid van de European Broadcasting Union, de organisator van het liedjesfestijn. Denk aan onder meer de Israëlische transseksuele Dana Internationa die met Diva won in 1998, het jaar dat het songfestival definitief openlijk werd omarmd door de homo-gemeenschap. Of aan Samira Bensaïd, die namens Marokko deelnam in 1980 met Bitaqat Hob.

Reden dat Australië nu eenmalig deelneemt is de zestigste verjaardag van de liedjescompetitie. Die heeft als thema: 'building bridges' (bruggen bouwen). Bovendien is het Eurovisie Songfestival in Australië al decennia razend populair.

Overigens is de Australiër Guy Sebastian al direct geplaatst voor de finale, net als de zogenoemde Big Five (Groot-Brittannië, Spanje, Frankijk, Duitsland en Italië) en gastland Oostenrijk. Mocht Australië winnen? Dan hoeven de fans niet te vrezen voor een lange kostbare trip Down Under. Het songfestival wordt dan aan een Europees land toegewezen en Australië mag nog een keer terugkomen

Armeense genocide?

Politieke statements zijn officieel verboden op het Eurovisie Songfestival. Maar met symboliek kun je ver gaan, bewijst Armenië met de band Genealogy, die bestaat uit zes verschillende soloartiesten uit zes verschillende continenten, maar allen met Armeense wortels. Vijf groepsleden zijn nazaten van families die rond 1915 de Armeense genocide ontvluchtten en elders terechtkwamen. Het zesde bandlid komt uit Armenië zelf. Om eventuele protesten tegen te gaan is wel de titel van het Don't deny veranderd. Dit verwees immers wel heel nadrukkelijk naar de Armeense genocide die honderd jaar geleden begon, maar door Turkije systematisch wordt ontkend. Het lied heet nu Face the shadow.

Down met Finland

De Poolse Monika Kuszyska wordt de eerste deelnemer aan het Eurovisie Songfestival ooit die zal optreden in een rolstoel. Opmerkelijker is de deelname van de Finse band Pertti Kurikan Nimipäivät (PKN), waarvan alle bandleden het syndroom van Down hebben. Snoeiharde punk zullen de vier Finnen ten gehore brengen in slechts een minuut en 25 seconden: het kortste liedje ooit gezongen op het songfestival. Hiermee is de Britse Patricia Bredin, die in 1957 (het jaar dat Corrie Brokken won met Net als toen) het 1.52 minuut durende All zong, eindelijk haar record kwijt.

De vervanger van Duitsland

Een grote verrassing bij de Duitse nationale finale van het songfestival eerder dit jaar, toen winnaar Andreas Kümmert live op tv bekendmaakte dat hij niet meer mee wilde doen. Kümmert, in Duitsland bekend als de winnaar van The Voice, werd uitgefloten en uitgejouwd. Hij bleef echter bij zijn beslissing. Kümmert was er naar eigen zeggen niet klaar voor en gunde zijn plek in Wenen aan Ann Sophie, die tweede was geworden in de Duitse nationale finale. Ann Sophie zal zaterdag met het lied Black Smoke Duitsland vertegenwoordigen.

De Spaanse garderobe

In Nederland mogen we ons al dagen druk maken om de jurk van Trijntje. In Spanje is het niet anders om de garderobe van zangeres Edurne. Meer nog dan over haar nummer Amanacer hebben de Spaanse media het over haar 15 duizend euro kostende jurk die zij bij het optreden zal dragen. Veruit de duurste jurk die een Spaanse deelneemster aan het songfestival ooit heeft gedragen. Alsof dat niet exorbitant genoeg is, heeft ontwerper José Fuentes verklapt dat Edurne voor de vele feestjes, recepties en persmomenten in Wenen een garderobe bij zich heeft van 20 jurken en 28 paar schonen. Totale kosten: 50 duizend euro.

De Heroes van Zweden

Niet echt een gelukkige opmerking van de Zweedse zanger Måns Zelmerlöw, toen hij op televisie verkondigde dat homoseksualiteit voor hem abnormaal was. Hij betuigde gelukkig spijt en het publiek lijkt hem zijn uitglijder vergeven te hebben. Zozeer dat de Zweed met zijn aanstekelijke Heroes favoriet is bij de bookmakers. Måns Zelmerlöw lijkt er rustig onder te blijven. Wellicht in de wetenschap dat in al die jaren slechts zeven mannelijke solisten het Eurovisie Songfestival wisten te winnen. Ter vergelijking: 28 keer won een solozangeres.

De Italiaanse hoop

Grande Amore heet het nummer van het Italiaanse trio Il Volo. De 21-jarige Piero Barone, Ignazio Boschetto (20) en Gianluca Ginoble (20) waren in 2011 geregeld in Nederland voor tv-optredens en een concert in Carré. Eerder dit jaar wonnen ze het Festival di Sanremo, het Italiaans liedjesfestival dat ieder jaar gehouden wordt in de stad Sanremo, met Grande Amore. Ook de bookies lijken gecharmeerd van de drie Italianen. Volgens peilingen staan ze op de tweede plek. Zouden ze ook kunnen winnen? Alles is mogelijk, al is de historie ze minder gunstig gezind. De laatste winnaar van het songfestival met een niet-Engelstalig lied was de Servische Marija Serifovic (Molitva). En dat is ook alweer acht jaar geleden.

Warrior

Het zal niet de bedoeling zijn geweest. Maar de Maltese Amber, in 2012 ook al eens op het liedjesfestijn te zien als achtergrondzangeres van Kurt Calleja, en de Georgische zangeres Nina Sublatti, zingen allebei een nummer met dezelfde titel: Warrior. Een band lijkt dat niet te scheppen. Gevraagd naar wat Nina Sublatti vindt van het nummer van Amber, liet zij doodleuk weten: 'Ik luister er niet naar.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden