Wat onuitgesproken blijft, kan toch verteld worden

Film (drama) - En amont du fleuve

Twee formidabele acteurs, te vaak weggemoffeld in bijrollen, dragen samen de film en blijken perfect op elkaar ingespeeld. Het is de belofte dat er toch ergens antwoorden te vinden zijn, die uiteindelijk frustreert.

Foto .

Het is een sterke zet van de Belgische regisseur Marion Hänsel: in En amont du fleuve koppelt ze acteur Olivier Gourmet, vaste waarde in het oeuvre van de gebroeders Dardenne, aan Sergi López, bekend gezicht uit talloze Franse en Spaanse films. Twee formidabele acteurs, te vaak weggemoffeld in bijrollen, die hier samen de film dragen en perfect op elkaar ingespeeld blijken als zwijgzame, nukkige halfbroers.

Homer (Gourmet) en Joé (López) hebben elkaar pas leren kennen na het overlijden van hun vader. Ze huren samen een boot in Kroatië om het afgelegen klooster te bezoeken waar hij onder onduidelijke omstandigheden is gestorven. De twee zonen hadden al jaren geen contact meer met hun vader. Hij was voor beide mannen evenzeer een vreemde, maar je kunt op veel manieren weinig over iemand weten.

Kalmpjes vaart de boot over de rivier Zrmanje in Noord-Dalmatië, stroomopwaarts de bergen in. Het landschap is spectaculair mooi. Voorzichtig wisselen de mannen informatie uit over hun leven, over de band met hun vader, terwijl ze uitzoeken hoe ze zich tot elkaar moeten verhouden. Af en toe krijgt En amont du fleuve thrillerachtige trekjes, maar om het oplossen van een moordmysterie is het Hänsel niet te doen: terughoudendheid is haar voornaamste kenmerk.

Rustig zoeken naar de kleine, onopvallende scharnierpunten in het leven, dat is wat Hänsel doet. Net als in haar vorige film La tendresse (2013), waarin een gescheiden stel een volwassen zoon bezoekt die in het ziekenhuis is beland, levert dat ontroerende observaties op. Wat onuitgesproken blijft, kan toch verteld worden: ook in het opentrekken van het zoveelste blikje bier schuilt een (ongemakkelijke) boodschap.

En amont du fleuve (***)

Drama
Regie: Marion Hänsel
Met: Olivier Gourmet, Sergi López, John Lynch, een hondje
90 min., in 2 zalen.

Anders dan La tendresse kent En amont du fleuve wel een duidelijke spanningsboog. Misschien overspeelt Hänsel daarmee haar hand: ze wekt verwachtingen die ze met haar subtiele vertelwijze niet waar kan maken. De boottocht suggereert een bestemming, terwijl de voortkabbelende reis zelf het doel is.

Dat de film veel vragen openlaat, is niet het probleem. Het is de belofte dat er toch ergens antwoorden te vinden zijn, die uiteindelijk frustreert. Gelukkig heeft En amont du fleuve dan altijd nog dat schitterende Kroatische rivierlandschap. En, in de schaduw daarvan maar niet minder prachtig, het gevoelige acteerwerk.

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.